Μετά τον Αγιαξ και την Φέγενορντ ο Παναθηναϊκός στάθηκε όρθιος και απέναντι στην Γαλατά. Κι ας έχασε. Πολλές φορές άλλωστε ακόμη και οι ήττες βγάζουν κέρδη και δείχνουν πράγματα και στη συγκεκριμένη περίπτωση το παραπάνω ισχύει… και με το παραπάνω.
Το τριφύλλι κοίταξε στα μάτια την νταμπλούχο Τουρκίας, μια ομάδα επιπέδου ομίλων Τσάμπιονς Λιγκ. Την έτρεξε, την πίεσε, είχε θράσος και δεδομένα θα μπορούσε να πάρει ένα καλύτερο αποτέλεσμα, ασχέτως αν στα φιλικά αυτό δεν είναι στα βασικά ζητούμενα.
Το σημαντικότερο είναι ότι ο Παναθηναϊκός όχι μόνο δεν παράτησε ένα ματς που ξεκίνησε στραβά και θα μπορούσε να στραβώσει ακόμη περισσότερο, αλλά έβγαλε αντίδραση και συνέχισε να προσπαθεί να παίξει ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. Πέρσι μπορεί και να μην τα κατάφερνε, φέτος όμως (με ένα χρόνο στην πλάτη δηλαδή) μιλάμε πλέον για μια ομάδα πολύ δουλεμένη, απόλυτα προσαρμοσμένη στο πλάνο, τα «θέλω» και τις αρχές του προπονητή.
Ελειπε ο Κουρμπέλης, έλειπε ο Μπουζούκης, δεν έχει μπει ακόμα ο Μολό και εκκρεμούν κάποιες αναγκαίες προσθήκες κι όμως ο Παναθηναϊκός όχι απλά στάθηκε αξιοπρεπέστατα αλλά ίσως βάση εικόνας και όχι αποτελέσματος να έκανε και το καλύτερό του παιχνίδι μέχρι τώρα. Είναι σημαντικό να βελτιώνεσαι μέρα με την ημέρα, να μην έχεις πολλά «πάνω» και «κάτω» και σε αυτό το κομμάτι ο Δώνης τα έχει μέχρι τώρα καταφέρει μια χαρά.
Ο Παναθηναϊκός μπορεί να ήταν στην Τουρκία ο ορισμός της ομάδας, ωστόσο δεν γίνεται να μην ξεχωρίσει σε ατομικό επίπεδο ένα παιδί που έκανε τη διαφορά. Ο Δημήτρης Κολοβός έδωσε στους πράσινους σημαντικό μέρος από την ποιότητα και την προσωπικότητα που τους έλειπε και επιβεβαίωσε όλους όσους επέμεναν ότι μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς στον φετινό Παναθηναϊκό.
Την ίδια ώρα βέβαια και παίζοντας κόντρα σε έναν αντίπαλο άλλης κλάσης δεν γινόταν να μην αναδειχτούν ξανά κάποια πράγματα που άπαντες γνωρίζουν και δουλεύουν προς την κατεύθυνση να τα λύσουν. Οσο δεν βρίσκει τον στόπερ που θα κυριαρχεί με τον όγκο και τη δύναμή του στο κέντρο της άμυνας και θα καθαρίζει τις φάσεις στον αέρα τόσο θα δέχεται φτηνά γκολ και θα αδικεί την συνολική του προσπάθεια.
Σε κάθε περίπτωση για τα δεδομένα της εποχής αλλά και της γενικότερης κατάστασης που βιώνει ο σύλλογος μιλάμε για μια ομάδα που ήδη έχει ξεπεράσει πολλά από τα όριά της και έχει παράλληλα και πολλά περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης με την προσαρμογή των μεταγραφών που ήδη έχουν γίνει αλλά και εκείνων πολύ έρχονται και που θα είναι στην καρδιά του προβλήματος.
ΥΓ: Υπό κανονικές συνθήκες το θέμα δεν θα ήταν κανένα φιλικό αλλά η επανεμφάνιση του Γιάννη Αλαφούζου στα κοινά μέσω της συνάντησης με τον Αυγενάκη. Αρκεί όμως η φράση του ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού «να τηρηθούν οι συμφωνίες» για να διακωμωδήσει όλο το θέμα, οπότε… δεν περιγράφεις άλλο.
