Ο Χρήστος Κόντης είναι ένας καλός Έλληνας προπονητής. Έχει λάβει δικαίως την αναγνώριση που αξίζει. Τόσο στο διάστημα που κάθισε στον πάγκο του Παναθηναϊκού, όσο και στην περίοδο που βρίσκεται στον ΟΦΗ. Με τον οποίο ετοιμάζεται να παίξει Ευρώπη.
Οι δηλώσεις, όμως, μάλλον δεν είναι το… δυνατό του σημείο. Γίνεται viral, χωρίς να το θέλει ο άνθρωπος. Απλά οι ατάκες του έρχονται να ακυρωθούν από μια πραγματικότητα η οποία στο τέλος της ημέρας τον εκθέτει. Αυτό συνέβη με την ατάκα του για τον Ταμπόρδα, για την περισσότερο πιεστική Κηφισιά συγκριτικά με τον Παναθηναϊκό.
Πέρα από προπονητής, ο Κόντης υπήρξε και ποδοσφαιριστής σε υψηλό επίπεδο. Φόρεσε τις φανέλες του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ μεταξύ άλλων. Από τον Παναθηναϊκό, τώρα, πέρασε σε ρόλο μέλος του τεχνικού τιμ του Γιοβάνοβιτς, αλλά και για δύο σύντομες περιόδους ως πρώτος προπονητής.
Μιλώντας στους Betarades, μια ατάκα του ξένισε πολλούς. Αναφορικά με τη νοοτροπία του Ολυμπιακού και την μεγαλύτερη δυναμική του στον πρωταθλητισμό και στις νίκες. Όταν ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε στο απόσπασμα που κυκλοφορεί:
«Το αντιλαμβάνεσαι όταν παίζεις παιχνίδι ότι η νίκη είναι… είναι το μέταλλο αυτής της ομάδας. Τόσο έντονο. Βγάζει αυτή τη δυναμική, ναι».
Το «μέταλλο» της νίκης και η «δυναμική» που έχει ο Ολυμπιακός και όχι ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Καθώς γνώση εκ των έσω, διαθέτει για αυτούς τους τρεις μεγάλους της Αττικής.
Εδώ υπάρχει ένας αστερίσκος, που διαμορφώνει μια ξεχωριστή πραγματικότητα όταν αναφερθεί. Η περίοδος στην οποία ο Κόντης αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό. Πήγε το 2000 και έφυγε στα μέσα της σεζόν 2002-03. Έμεινε δηλαδή για 2,5 χρόνια και κατέκτησε δύο πρωταθλήματα. Σε περιόδους, όμως, οι οποίες έχουν μείνει στην ιστορία ως το απόλυτο… σκοτάδι του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Σε εκείνη την περίοδο που βασίλευε η «παράγκα», το «μέταλλο» του νικητή και η «δυναμική» για τα αποτελέσματα, ήταν εύκολη υπόθεση. Την ίδια περίοδο, βέβαια, ο Παναθηναϊκός που δεν είχε το ίδιο «μέταλλο», έκανε θριάμβους με τη Γιουβέντους, την Μπαρτσελόνα, την Άρσεναλ κτλ.
Αντίθετα, ο Κόντης είχε αυτή την αίσθηση ανωτερότητας, πηγαίνοντας στη Λεωφόρο για το ντέρμπι του Ευθυμιάδη για παράδειγμα. Σε σεζόν που ολοκληρώθηκε με πρωτάθλημα στην ισοβαθμία και τον Παναθηναϊκό στο -3. Για τον τεχνικό του ΟΦΗ, το… μέταλλο έκανε τη διαφορά.
Έχοντας αυτή τη γνώση για τη σωστή νοοτροπία, τη δυναμική, το μέταλλο που περιγράφει, είναι να απορεί κανείς γιατί δεν προσπάθησε να τα περάσει στην ομάδα του Παναθηναϊκού που πήγε να παίξει έναν τίτλο στο Φάληρο με δεκάδες κρούσματα Covid. Ίσως εκεί να μην ήταν η… δυναμική το πρόβλημα.
Κρίμα πάντως που δεν έμεινε μερικούς μήνες ακόμη στον Ολυμπιακό. Θα είχε γνωρίσει ακόμη καλύτερα αυτό το… μέταλλο του νικητή, στο ντέρμπι της Ριζούπολης.
Αλήθεια, τα τελευταία χρόνια όπου ο Ολυμπιακός δεν είναι ο μόνιμος πρωταθλητής όπως την εποχή που εκείνος ήταν ποδοσφαιριστής, τι φταίει και… σκούριασε το μέταλλο; Μήπως το VAR; Μήπως η ΕΠΟ; Η «διάβρωση» που του προκάλεσε η εξυγίανση στο άθλημα; Αυτή ακριβώς που επέτρεψε στην ομάδα του να εκμεταλλευτεί την ικανότητα και την τύχη της και να πάρει το Κύπελλο ως το απόλυτο αουτσάιντερ κόντρα στο μεγάλο φαβορί που ήταν ο ΠΑΟΚ.
Επί ημερών ποδοσφαιριστή Κόντη, υπήρχε έστω 1% πιθανότητα να πάρει αποτέλεσμα ο αντίστοιχος ΟΦΗ από τον Ολυμπιακό, τη στιγμή που οι «ερυθρόλευκοι» ήθελαν το αποτέλεσμα; Αυτό το… μέταλλο, έκρινε πολλά στην Ελλάδα και στην ίδια την ιστορία του ποδοσφαίρου.
