Αναλυτικά είπε:
Για την εξαιρετική τετραετία που διανύει από το 2023 η Εθνική Νέων στα Ευρωμπάσκετ U20: «Με αυτήν την 5η θέση έχουμε πάει 2οι στο ranking πίσω από τη Γαλλία. Αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό, αφήνουμε πίσω χώρες με παράδοση στο μπάσκετ. Τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχουμε καταφέρει δυο 3ες θέσεις και δύο 5ες θέσεις. Αυτό δείχνει μια σταθερότητα και όχι ότι ήμασταν μια “φωτοβολίδα” της μιας χρονιάς».
Για την πορεία της Εθνικής στο τουρνουά και τις απουσίες: «Σίγουρα μάς έλειψαν αρκετά παιδιά φέτος, τα οποία θα ήταν πρωταγωνιστές και είχαν και πέρυσι σημαντικό ρόλο, αλλά, όπως λέμε, “οι παρόντες γράφουν την ιστορία”. Μαζευτήκαμε 5 Ιουνίου για να ξεκινήσουμε την προετοιμασία και το πρώτο πράγμα που είπαμε με τα παιδιά ήταν ότι θα δουλέψουμε σκληρά και θα πάμε να καταφέρουμε όσο το δυνατόν το καλύτερο. Εννοείται θέλαμε να μπούμε στα μετάλλια, που δεν τα καταφέραμε, αλλά και πάλι επιτυχημένη είναι η πορεία μας».
Για το πώς διαχειρίστηκε η ομάδα την ήττα απ’ την Κροατία στην πρεμιέρα: «Με την Κροατία κάναμε κακό ξεκίνημα. Κάθε παιχνίδι αφετηρίας ενός τουρνουά κρύβει κινδύνους. Μπήκαμε πολύ νευρικοί. Αν παίζαμε το δεύτερο παιχνίδι μαζί τους είμαι σίγουρος ότι θα τους κερδίζαμε. Δεν ήμασταν καθόλου συγκεντρωμένοι. Από την άλλη, οι Κροάτες έβαλαν μεγάλα σουτ, που σε αυτά τα παιχνίδια αν βάλεις αυτά τα σουτ παίρνεις και το ματς. Μετά από τέτοιες ήττες, συνήθως, έρχεται απογοήτευση, αλλά τα παιδιά έδειξαν πείσμα και κατάφεραν και το ανέτρεψαν. Είναι δουλεμένα και πνευματικά τα παιδιά και αυτό είναι που μας κάνει και προχωράμε μπροστά. Μετά την Κροατία ήρθε απογοήτευση, μιλήσαμε και κάναμε τη νίκη με το Βέλγιο. Πήγαμε έπειτα να παίξουμε με την Ισπανία, όπου μέχρι το ημίχρονο ήμασταν πολύ καλοί, αλλά στο 2ο… δεν ξέρω τι έγινε, δε νομίζω ότι ήταν μόνο στο χέρι μας, μπήκαμε μέσα και είδαμε ένα επιθετικό κλίμα. Παρ’ όλα αυτά, πάλι μιλήσαμε με τους παίκτες, γιατί και εκεί ήρθε μια νευρικότητα, πάλι πεισμώσαμε, κάναμε το παιχνίδι με το Ισραήλ και από ‘κει και πέρα έγιναν αυτά που είπαμε πριν».
Για την όλη παρουσία της Εθνικής στα νοκ-άουτ: «Θεωρώ ότι είχαμε μια πάρα πολύ καλή παρουσία, καταφέραμε να περάσουμε το Ισραήλ, που είναι μια ομάδα πάρα πολύ δυνατή. Μπήκαμε πολύ παθιασμένα, δείξαμε ότι το θέλαμε πάρα πολύ. Μετά, στο παιχνίδι που ήταν για την τετράδα, με τη Σερβία, δεν τα καταφέραμε. Κατά την άποψή μου, ήταν μεγάλη η διαφορά δυναμικότητας, ήταν και ένα κακό παιχνίδι, δε βάλαμε τα σουτ, που σε αυτά τα ματς αν δεν βάλεις μεγάλα σουτ δε μπορείς να τα κερδίσεις. Ήρθε και η ατυχία με τον Πατρίκη, που ήταν ό,τι χειρότερο γιατί χάσαμε τον αρχηγό μας και έναν από τους καλύτερούς μας παίκτες. Πήγαμε να παίξουμε τα επόμενα δύο παιχνίδια με έντεκα παίκτες και βάλαμε στόχο να το κάνουμε για τον Ανδρέα. Πράγματι το κάναμε και νομίζω ότι εκεί είχαμε και τα καλύτερά μας παιχνίδια».
Για το στοιχείο που χαρακτήριζε την ομάδα στο τουρνουά: «Αυτό που μάς χαρακτήριζε ήταν η άμυνα. Αυτό που προσπαθούμε είναι να κρατήσουμε όλες τις ομάδες κάτω απ’ τους 70 πόντους. Εμείς καταφέραμε σε κάποια παιχνίδια να τους κρατάμε και κάτω από 55-60, κάτι πάρα πολύ δύσκολο απέναντι σε ομάδες με ταλαντούχα παιδιά. Ξεκινάμε από την άμυνα και προσπαθούμε στο ανοιχτό γήπεδο να βάλουμε εύκολα καλάθια, μετά στο σετ παιχνίδι να πάμε σε γρήγορες αποφάσεις των αθλητών. Τα παιδιά αυτό το κατάφεραν, είχαν αρχίσει να “διαβάζουν” την άμυνα των αντιπάλων και να προσπαθούν να “χτυπήσουν”. Σε κάποια παιχνίδια, αθλητικά και σωματικά ήμασταν πίσω, γενικά όλα τα χρόνια είμαστε πίσω σε αυτό το κομμάτι. Γίνεται μια τεράστια προσπάθεια, όσο γίνεται, να πλησιάσουμε τις άλλες χώρες στην αθλητικότητα».
Για τη νοοτροπία των παικτών καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού: «Τα παιδιά το πίστεψαν από την πρώτη στιγμή. Ένα δύσκολο κομμάτι όταν μαζεύεις παιδιά που άλλα έχουν αγωνιστικό ρυθμό, άλλα δεν παίζουν, άλλα αγωνίζονται σε διαφορετικά πρωταθλήματα κι ενώ δεν έχεις την πολυτέλεια να κάνεις διήμερα και τριήμερα λόγω των υποχρεώσεών τους, στόχος είναι να τα βάλεις στην ίδια “σελίδα” και να καταφέρουν να γίνουν ομάδα. Αυτό φέτος τα παιδιά το κατάφεραν μόνα τους, δε χρειάστηκε να κάνω κάτι εγώ. Ήταν παιδιά που πάλεψαν πάρα πολύ και δεν τα παράτησαν. Έμειναν “δεμένοι” και ήδη από τα πρώτα φιλικά που είχαμε παίξει με την Τουρκία φαινόντουσαν κάποια θετικά δείγματα. Μετά πήγαμε στην Ιταλία όπου κάναμε μια “κοιλιά”, εκεί είχαμε και κάποιους τραυματισμούς. Παρ’ όλα αυτά, δεν τα παράτησαν, πείσμωσαν, έδειξαν ότι θέλουν να βελτιωθούν και το έκαναν».
Για τους ανθρώπους που βοήθησαν και εργάστηκαν για να επέλθει αυτή η επιτυχία: «Θέλω να πω ένα μεγάλο “ευχαριστώ” σε αυτά τα παιδιά για την προσπάθεια τους. Για ‘μένα, τρύπησαν το “ταβάνι” τους. Είδα παιδιά να βελτιώνονται μέσα σε αυτές τις πενήντα μέρες. Σίγουρα ένα μεγάλο ευχαριστώ αξίζει σε όλους τους συνεργάτες που είχα. Μπορεί εγώ να φαίνομαι εκεί όρθιος, αλλά υπάρχει μια ομάδα από πίσω η οποία στηρίζει, κουράζεται και δουλεύει σκληρά. Είχα το κεφάλι μου ήσυχο μαζί τους. Είχα δύο συνεργάτες, προπονητές, τον Άρη Καλούδη και τον Γιώργο Καραμαλέγκο, οι οποίοι έκαναν πράγματα χωρίς καν να τους τα ζητήσω, ήταν πάρα πολύ καλοί στη δουλειά τους. Είχα τον Team Manager, Δημήτρη Γκόφα, που μας βοηθούσε σ’ όλα τα διαδικαστικά, τον γιατρό Ζακ Μελάγιες, έναν πάρα πολύ έμπειρο γιατρό, ο οποίος μάς βοήθησε να μην έχουμε κανένα θέμα στο ιατρικό κομμάτι. Είχα την τύχη να έχω δύο φυσικοθεραπευτές, τον Γιώργο Κοροπιώτη και τον Γιώργο Δεληζήση, οι οποίοι ήταν πάντα πίσω από τα παιδιά. Επιπλέον, τον Κώστα Πέττα τον γυμναστή, ο οποίος, απ’ ό,τι φάνηκε και στους αγώνες, έκανε εξαιρετική δουλειά, όπως και τον Μάκη Ζάτσε, που ήταν ο φροντιστής μας και μας παρείχε τα πάντα, τα βρίσκαμε όλα έτοιμα.
Κλείνοντας, θέλω να πω ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στον Υπεύθυνο των Εθνικών Ομάδων, τον Δήμο Ντικούδη. Είναι ο άνθρωπος που είναι… ο αθόρυβος, πίσω απ’ όλες τις Εθνικές ομάδες. Ο ρόλος του και η συμμετοχή του είναι πάρα πολύ καθοριστική. Παρευρέθηκε στη Σλοβενία, μίλησε στα παιδιά, τους βοήθησε και ψυχολογικά και πνευματικά, τους έδωσε και συμβουλές για μέσα στο γήπεδο οι οποίες ήταν πάρα πολύ χρήσιμες. Είναι ο άνθρωπος που δε φαίνεται αλλά κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά».
Για τις υπόλοιπες ομάδες του Ευρωμπάσκετ U20 και την πρωταθλήτρια Ευρώπης, Σλοβενία: «Όλοι έλεγαν, πριν αρχίσει το τουρνουά, ότι οι πιο δυνατές ομάδες ήταν Λιθουανία, Σερβία, Σλοβενία και Γαλλία. Για τη Λιθουανία, θεωρώ, ήταν αποτυχία η πορεία της. Οι Σλοβένοι ήταν όντως πάρα πολύ καλοί, σε κάποια παιχνίδια, κατά τη διάρκεια του τουρνουά, κέρδιζαν στον πόντο, αυτό τούς βοήθησε και πίστεψαν στην ομάδα, έγιναν πιο σκληροτράχηλοι. Στον τελικό περίμενα τους Σέρβους να νικήσουν, αλλά, όταν μπήκα στο γήπεδο και είδα αυτό που γινόταν, δεν το έχω ξανά ζήσει, ένα γεμάτο γήπεδο από φιλάθλους της Σλοβενίας με τρομερή ατμόσφαιρα. Πρέπει τα παιδιά να “έβγαλαν φτερά” μετά απ’ αυτό. Από την άλλη, θεωρώ ότι οι Σέρβοι έκαναν το χειρότερο τους παιχνίδι στο τουρνουά στον τελικό».
Για τις υπόλοιπες Εθνικές ομάδες: «Σιγά-σιγά, τώρα θα αρχίσει να φαίνεται η δουλειά που γίνεται και η φιλοσοφία που πάμε να περάσουμε. Ήδη οι παμπαίδες που έπαιξαν τώρα στο Τουρνουά Φιλίας, ναι μεν έχασαν και τα τρία παιχνίδια από Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία, αλλά ηττήθηκαν στον πόντο. Αυτό δείχνει κάτι, γιατί τα προηγούμενα χρόνια μπορεί να πηγαίναμε και να χάναμε για 20-30 πόντους σε αυτά τα παιχνίδια. Επίσης, και η Παίδων τώρα και η Εφήβων στα φιλικά τα έχουν πάει καλά».
