Παλιότερα με προβλημάτιζε. Ανησυχούσα για την λογική τη δική μου, τις σκέψεις των άλλων. Τώρα πια διασκεδάζω. Ειδικά εάν συνειδητοποιήσεις, πως πέραν από κάποιους που βρίσκονται σε μόνιμη γκρίνια και άλλους που είναι αφελείς, υπάρχει μια τεράστια δεξαμενή από στημένους και τρολάκια που δουλεύουν αγόγγυστα για να κάνουν το άσπρο μαύρο. Σημεία των καιρών, δεν θα αλλάξει τίποτα. Ετσι κι αλλιώς, τα καλοκαίρια προσφέρονται για όνειρα, οι μεταγραφές πάντα είναι εθιστικές, στην ΑΕΚ είναι πιθανότατα η πιο έντονη περίοδος.
Σχεδόν ένα μήνα πριν το πρώτο επίσημο ματς της σεζόν, προτού καν αρχίσει το δεύτερο στάδιο της προετοιμασίας που θα περιλαμβάνει το μοντάρισμα της ομάδας, αν κάποιος προσγειωνόταν άξαφνα στον πλανήτη ΑΕΚ, μπορεί να τον διακατείχε κάποια κρίση πανικού. Παιδιά, μην τρελαίνεστε. Για την πρωταθλήτρια μιλάμε. Που έχασε σαφέστατα έναν σημαντικότατο παίκτη, τον καλύτερο της περυσινής σεζόν, αλλά έχει προσθέσει ήδη δύο ποιοτικές μεταγραφές και έπονται τουλάχιστον τρεις.
Τι μάθαμε από πέρυσι
Το ποιοι θα είναι αυτοί οι παίκτες, πόσο θα βοηθήσουν την ομάδα και πως θα καταστήσουν την ΑΕΚ ακόμα πιο ισχυρή για το εγχώριο τρεμπλ και την επιστροφή στην ευρωπαϊκή ελίτ, είναι κάτι που θα απαντήσει αρχικά η… υπηρεσία με τις επιλογές της και εν τέλει για όλους μας το γήπεδο. Δεν κακίζω κανέναν, δεν με ενδιαφέρει να κουνήσω το δάχτυλο σε κάποιον, όλοι είμαστε ελεύθεροι και μπορούμε να έχουμε την δική μας αντίληψη για τα πράγματα. Αλλά δεν χρειάζεται να χάνουμε τον μπούσουλα, ούτε βέβαια έχει συμβεί κάτι που να θέτει υπό αμφισβήτηση τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας.
Φαντάζομαι, κρίνω από τον εαυτό μου, πως δεν υπήρξαν αλαλαγμοί ενθουσιασμού πέρυσι όταν έδινε η ΑΕΚ 3,2 εκατ. ευρώ για κάποιον Ρέλβας. Το γεγονός, πως ο Πορτογάλος κόλλησε αρμονικά με τον Μουκουντί και συνέθεσαν το καλύτερο δίδυμο κεντρικών αμυντικών, το είδαμε στην πορεία. Θυμάμαι την μαυρίλα για την απόκτηση Μαρίν, που μαζί με τον Πινέδα σήκωσαν όλη την ΑΕΚ στην πλάτη τους. Τις κραυγές απόγνωσης για τη μη συμφωνία με τον Ντέσερς μέχρι να εμφανιστεί ο Γιόβιτς με τα 20+ γκολ. Πως τον Γενάρη η ΑΕΚ έπαιρνε τον μεγάλο ηλικιακά Βάργκα και δεν κοιτούσε κανέναν από τις συνεργαζόμενες ομάδες, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι (μπορεί και φασολάδα).
Η ειδοποιός διαφορά και η προσοχή
Υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. Η ΑΕΚ δεν είναι ομάδα τράνζιτ, δεν επιχειρεί κινήσεις εντυπωσιασμού για εσωτερική κατανάλωση. Ολοκληρώνει ένα σχέδιο που έχει εκπονηθεί εδώ και καιρό. Θα υπάρξουν αστοχίες; Προφανώς. Αλλά ας κρατήσουμε στοιχειώδη σοβαρότητα. Όταν σε τρεις μεταγραφές έχουν ξοδευτεί 10 εκατ. ευρώ και στις επόμενες τρεις το κοντέρ θα γράψει 20+, το θέμα αφορά μόνο την επιλογή. Τώρα βέβαια για κάτι περίεργα, πως υπάρχει… ταβάνι 4 εκατ. ευρώ, εγώ θα σας έλεγα πως το παίρνω αμάσητο. Δηλαδή, η ΑΕΚ που λύσσαξε στα λαυράκια και τους ελεύθερους, να παγιώνει σε κάθε μεταγραφική της κίνηση 4 εκατ. ευρώ. Μια χαρά.
Βέβαια, επειδή σας είπα και το πιστεύω, πως ο κόσμος δικαιούται πάντα να θέλει το καλύτερο, ακόμα και το ανέφικτο από την ομάδα του, η ΑΕΚ θα πρέπει να είναι ακόμα πιο προσεκτική και συμπαγής σε όσα κάποιες φορές λέγονται ελαφρά την καρδία και λειτουργούν αντίστροφα. Για παράδειγμα, σας θυμίζω πως πέρυσι τον Γενάρη, υπήρξε η λανθασμένη επικοινωνία πως η ΑΕΚ είχε να διαλέξει μεταξύ ενός εξελίξιμου και ενός γκέιμ τσέιντζερ. Μόνο που τέτοιος δεν υπήρξε ποτέ. Και η άλλη επιλογή, ήταν παίκτης νεαρής ηλικίας, με μικρές παραστάσεις και σίγουρα όχι έτοιμος να μπει και να κάνει την διαφορά.
Η μυθική ιστορία
Δεν θα γίνουμε καλύτεροι, δεν θα βοηθήσει κανέναν περίεργο να το πάρει αλλιώς, αλλά θα έχει κι αυτό την αξία του. Γιατί ειδάλλως, θα ζούμε αυτό το μαρτύριο της σταγόνας που εξελίσσεται με τον Κάνγκουα. Που τη μία μέρα που ήταν να αποκτηθεί να κράζουν μπόλικοι και να λένε πως δεν κάνει και είναι λίγος για την ΑΕΚ και όταν φάνηκε αυτή η υπόθεση να παίρνει αρνητική τροπή, γύρισε η μπιφτέκα και άρχισαν οι καραμούζες επειδή η ΑΕΚ δεν μπορεί να πάρει τον συγκεκριμένο. Αβυσσος η ψυχή του οπαδού.
Γι’ αυτό σας λέω. Μονά ζυγά, μονόζυγα, αρκεί στο τέλος να κερδίσει και να βγει ακόμα πιο ενισχυμένη η ΑΕΚ. Ο καθένας πάντα θα έχει έναν δικό του τρόπο σκέψης, κάτι που θα πιστεύει ως θέσφατο. Εδώ κάποτε μπροστά στα μάτια μου βρέθηκε τύπος, που είχε το θράσος να μπει στον μυθικό Ολεγκ Μπλαχίν, «Ολεγκ, μπάλα έχεις παίξει εσύ, μπάλα έχω παίξει κι εγώ». Εκεί τελειώνει η λογική, απλά χαμογελάς και πας παρακάτω. Λογική μην ψάχνεις στον ερωτευμένο, στον στερημένο, άντε και στον στημένο.
