Κατόπιν εορτής, όλα είναι πολύ εύκολα. Μα πάρα πολύ εύκολα. Η κριτική είναι παιχνιδάκι. Η πράξη είναι η δύσκολη. Χθες ζήσαμε μία εξαιρετική βραδιά για το μπάσκετ. Οχι ακριβώς γιατί προκρίθηκε ο Προμηθέας απέναντι στην ΑΕΚ. Είναι κι αυτό. Αλλά πάνω από όλα, γιατί είδαμε ένα συγκλονιστικό ματς. Μάχες σώμα με σώμα, που μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο δεν ήξερες ποιον θα βγάλουν νικητή.
Λέμε και είναι αλήθεια ότι το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα. Και για μία ακόμη φορά αποδόθηκε δικαιοσύνη. Γιατί πέρασε στους τελικούς η ομάδα, που έπρεπε να περάσει. Οχι, γιατί ήταν καλύτερη χθες. Αλλά διότι είχε την καλύτερη εικόνα στα πέντε παιχνίδια.
Ο Προμηθέας ήδη πήρε το δικό του πρωτάθλημα και έκανε ένα ακόμη βήμα για να αρχίσουν να τον εμπεδώνουν σιγά σιγά και οι φίλαθλοι, που δεν ασχολούνται και τόσο πολύ με το μπάσκετ. Συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις να λέμε πόσο θα διαρκέσει αυτό το όνειρο της πατρινής ομάδας. Δεν το ξέρουμε και στην προκειμένη περίπτωση δεν μας ενδιαφέρει. Οι προβληματισμοί, πάντως, είναι λογικοί, γιατί μιλάμε για μία ομάδα, που μαζεύει κόσμο, αλλά δεν έχει κόσμο. Καταλαβαίνετε τι εννοούμε: υπάρχει περίπτωση να κάνεις γκάλοπ στην πόλη της Πάτρας, να ρωτήσεις κόσμο τι ομάδα είναι και να απαντήσει κάποιος Προμηθέας; Μακάρι να γίνει, αλλά δεν το πιστεύουμε.
Και βέβαια δεν είναι ο κόσμος το μόνο θέμα. Είναι και η διοίκηση. Δυστυχώς το μπάσκετ στηρίζεται στην τσέπη του ενός. Ο Βαγγέλης Λιόλιος, ο Mr Coffee Island, έχει κάνει τεράστια πράγματα, ώστε ο Προμηθέας να βρίσκεται εδώ, που βρίσκεται. Μακάρι να αντέξει ο άνθρωπος και να είναι για χίλια χρόνια, που λέει ο λόγος. Αλλά η ιστορία μας έχει δείξει ότι λίγοι αντέχουν την διάρκεια. Δείτε τις ομάδες μας και θα καταλάβετε.
Πάντως, το σημαντικότερο, που έχει κάνει ο Λιόλιος στον Προμηθέα, ίσως να μην είναι η πρώτη ομάδα, που θαυμάζουμε πλέον όλοι. Αλλά οι υποδομές, που τις προσέχει σαν τα μάτια του. Σαν θα πάτε στην Πάτρα, ρωτήστε που είναι ο Καστελόκαμπος και κάντε μία βόλτα. Αποκλείεται να έχετε δει αλλού στην Ελλάδα τέτοιες εγκαταστάσεις. Τέτοια βοηθητικά γήπεδα, τέτοια προσοχή στην λεπτομέρεια. Απίστευτα πράγματα, που συνήθως μόνο στις ΗΠΑ συναντάς.
Οταν πριν δύο μήνες είχα πάει στον Καστελόκαμπο, είχα ρωτήσει τον διοικητικό ηγέτη του Προμηθέα πως θα είναι αγωνιστικά η ομάδα του την επόμενη σεζόν: «Ποια πρώτη ομάδα; Αυτή φτιάχνεται σε 10 μέρες. Είναι το πιο εύκολο πράγμα. Οι υποδομές είναι το θέμα. Εδώ είναι όλο το ζουμί» ήταν η απάντησή του.
Για αυτό όλο, που βλέπουμε, μπράβο και πάλι μπράβο αρχικά στον Λιόλιο, αλλά και σε έχουν συντελέσει σε αυτό το θαύμα: Μάκη Γιατρά και σία.
Πάμε και στην ΑΕΚ. Την αποτυχημένη της ιστορίας. Βλέποντας σχόλια χθες το βράδυ στο διαδίκτυο, πήγε το μυαλό του μου αρκετά πίσω: «Μάκη στα τρώνε» έγραψαν ορισμένοι φίλοι της ΑΕΚ, βλέποντας την αγαπημένη τους ομάδα να μην παίζει μπάσκετ χθες και τελικά να αποκλείεται.
Ο κόσμος φωνάζει: η ΑΕΚ είναι τεράστιο σωματείο και οι φίλαθλοι θέλουν μόνο νίκες. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι έτσι. Νίκη και ήττα είναι μέσα στο πρόγραμμα. Για όλους.
Η «Ενωση» ξεκίνησε με ένα σημαντικό ντεζαβαντάζ την χρονιά: το ότι πέρυσι θριάμβευσε. Τρύπησε το ταβάνι με τις κουπάρες, που πήρε. Ο κόσμος (που πολλοί δεν ασχολούνται ακριβώς με το μπάσκετ) πίστεψε ότι το επόμενο βήμα θα είναι το πρωτάθλημσ: «Τώρα, που δεν υπάρχει και ο Ολυμπιακός πάμε στους τελικούς και εκεί όλα γίνονται» είπαν πολλοί.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι μακριά. Γιατί όσα στοιχίζει ο Καλάθης στοιχίζει όλη η ΑΕΚ ή κάπως έτσι. Είναι μεγάλες οι διαφορές της ΑΕΚ με τον Παναθηναϊκό και με τον κανονικό Ολυμπιακό, όχι τον Ολυμπιακό, που εμφανίστηκε στο τέλος.
Τα χρήματα δεν φέρνουν πάντα την ευτυχία αλλά κάνουν την διαφορά σε αυτό το επίπεδο. Πως να το κάνουμε;
Η αποτυχία της ΑΕΚ, τουλάχιστον στο πρωτάθλημα, έχει να κάνει, όχι τόσο με αυτό καθ' αυτό τον αποκλεισμό, αλλά με το μπάσκετ, που έπαιξε ή που μάλλον δεν έπαιξε.
Αν οι εφημερίδες κυριαρχούσαν στη σημερινή εποχή, το πρωτοσέλιδο θα ήταν ένα αεροπλάνο της Alitalia και μία φωτογραφία του Λούκα Μπάνκι. Ο Ιταλός προπονητής είναι πολλά χρόνια στον χώρο και στο υψηλό επίπεδο. Αξίζει του σεβασμού μας κι αυτός. Η εικόνα, όμως, που παρουσίασε η ομάδα του ήταν αποκαρδιωτική. Ειδικά χθες ο καθένας έκανε ό, τι ήθελε. Τόσο χάλια δηλαδή. Και θα ήταν άδικο να πέρναγε η ΑΕΚ αντί του Προμηθέα. Δεν ήθελε και πολύ άλλωστε. Οι Πατρινοί έκαναν μπόλικα δώρα στους «κιτρινόμαυρους», αλλά οι τελευταίοι δεν τα άνοιξαν όλα. Και κάπως έτσι ο καθένας πήρε ό, τι άξιζε.
Προσοχή: δεν πρέπει να πάμε από το ένα άκρο στο άλλο. Η ΑΕΚ λειτουργεί σε κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό επίπεδο. Το αποτέλεσμα δεν μπορεί να το προβλέψει κανείς. Και είπαμε ότι με δύο κούπες πέρυσι, φέτος η επανάληψη (ή και κάτι παραπάνω) ήταν αδύνατο να υλοποιηθεί.
Ο Μάκης Αγγελόπουλος θέλει ακόμη μεγαλύτερη στήριξη τώρα. Στα δύσκολα φαίνεται ο φίλος, στα δύσκολα πρέπει ο καθένας να στηρίζει την ομάδα του. Ο διοικητικός ηγέτης της ΑΕΚ ξέρει τι πρέπει να κάνει, ώστε να έρθουν καλύτερες μέρες.
Σίγουρα θα έρθει νέος προπονητής, σίγουρα επίσης θα αλλάξει κάτι παραπάνω από το μισό ρόστερ. Και να είναι σίγουρος ο κόσμος της ΑΕΚ ότι του Αγγελόπουλου δεν του τρώει κανείς χρήματα, γιατί πλέον το έχει μάθει καλά το έργο πως παίζεται. Οχι ότι του έτρωγαν παλιότερα, αλλά τώρα και να θέλουν κάποιοι να γίνει αυτό, δεν γίνεται.
Και στο φινάλε δεν μπορεί να λέγεται ότι του τα τρώνε τώρα, που η ομάδα απέτυχε, και όχι πέρυσι, που η ΑΕΚ θριάμβευσε. Ετσι δεν είναι;
