Κάθετα αντίθετη η ΕΟΚ στο ενδεχόμενο αύξησης των ξένων που έχουν δικαίωμα να είναι στη 12άδα των ομάδων, από 6 σε 7. Η Ομοσπονδία του Λιόλιου, δεν το συζητά καν. Είναι μια καλή εποχή, εν μέσω σκανδάλων, μηνυμάτων, διοικήσεων στις σκιές, φίλους χωρίς θεσμικούς ρόλους, να δείξει πως... νοιάζεται για το ελληνικό μπάσκετ και την ανάπτυξή του.
Το μεγάλο ερώτημα είναι τι πραγματικά έχει εξελιχθεί στο άθλημα και κυρίως στον τομέα της ανάπτυξης των Εθνικών ομάδων, επί ημερών Βαγγέλη Λιόλιου. Τόσα χρόνια πέρασαν, δεν θα έπρεπε να έχουμε δει τους πρώτους καρπούς της προσπάθειας και του πλάνου που ήταν προεκλογική υπόσχεση; Θα έφυγε κι αυτή, σαν τα δάκρυα των παιδιών που δεν θα έκλαιγαν για τη διαιτησία...
Η Εθνική ομάδα γερνάει ηλικιακά. Τα σπουδαία ταλέντα, είναι στη δύση της καριέρας τους. Οι μεγάλες προσωπικότητες. Όσοι έρχονται από πίσω, πρέπει να μοχθήσουν απλά για να είναι επιπέδου μιας κανονικής Εθνικής Ελλάδας και όχι μιας υποβαθμισμένης... και διηγώντας τα να κλαις «επίσημης αγαπημένης».
Τώρα λοιπόν, θυμήθηκε η ΕΟΚ να ενδιαφερθεί για το καλό του ελληνικού μπάσκετ και του Έλληνα αθλητή. Νοιάζεται για τα δικαιώματα του Τόμας Ουόκαπ για παράδειγμα. Ανθρώπου στον οποίο χάρισε διαβατήριο κόντρα σε κάθε κανόνα ηθικής και λογικής, κάνοντας και την Εθνική παιχνίδι εξυπηρετήσεων συλλόγων. Στοιχείο επαναλαμβανόμενο, κρίνοντας κι από τα μηνύματα στα οποία ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας αναλύει το πώς θα προσπαθήσει να πείσει Έλληνες παίκτες να πάνε στον Προμηθέα, με αφορμή συγκέντρωση της Εθνικής.
Ο Φαλ ως βαθύτατος γνώστης της ελληνικής ιστορίας και άριστος χειριστής της γλώσσας, έδωσε εξετάσεις για να πάρει διαβατήριο. Το ίδιο θα κάνει και ο Λεκαβίτσιους. Νόμιμα οι άνθρωποι. Όμως το μοτίβο αυτό, δείχνει το που πάει το μπάσκετ. Θα υπάρχουν Έλληνες στα ρόστερ, όμως όχι λόγω του κανονισμού των 6 ξένων. Θα υπάρχουν λόγω των ελληνοποιήσεων.
Θεωρητικά αυτός ο κανονισμός είναι για να εξυπηρετεί τις Εθνικές ομάδες και την ανάπτυξη του μπάσκετ της χώρας μας. Όχι για να αυξηθεί το ποσοστό των νατουραλιζέ κατακόρυφα. Άλλωστε ένας έχει δικαίωμα να παίξει στην Εθνική, ακόμη κι αν έχουμε 200 ελληνοποιημένους.
Μηδέν αποφάσεις για το καλό του μπάσκετ. Εξυπηρέτηση συμφερόντων σε μόνιμη βάση. Και όταν έρθει η ώρα, τυπικά σόου επίδειξης... ενδιαφέροντος για κάτι που δεν έχει καμία ουσία. Να μείνουν πάση θυσία 6 οι ξένοι, ενώ επιτρέπουμε πλέον να γίνονται οι ξένοι Έλληνες για το πρωτάθλημα και δεν ασχολείται κανείς με τις Εθνικές.
Παράλληλα, να μείνει το ίδιο καθεστώς Ελλήνων-ξένων, σε μια εποχή όπου το μπάσκετ σε συλλογικό επίπεδο αναπτύσσεται και οι ομάδες μένουν «δεμένες» σε απαρχαιωμένες τακτικές δίχως το παραμικρό αποτέλεσμα, μην έχοντας το δικαίωμα να αλλάξουν επίπεδο αγωνιστικής δυναμικής.
Σάμπως κι ενδιαφέρει κανέναν το μπάσκετ; Οι Εθνικές; Μόνο τα συμφέροντα. Μέσω αυτής της διαδικασίας στους τελικούς ο Ολυμπιακός είχε το πλεονέκτημα του να παίζει ουσιαστικά με έξτρα ξένο -τυπικά Έλληνας, λόγω του διαβατηρίου που χαρίστηκε στον Ουόκαπ- στους τελικούς. Άρα γιατί να αλλαχθεί ένα τόσο... επιτυχημένο σύστημα, για το ίδιο το σύστημα;
