Ο ΠΑΟΚ έχασε και αποκλείστηκε. Είχε βάλει τα χεράκια του και είχε βγάλει τα ματάκια του από το πρώτο παιχνίδι με το αστείο γκολ στο 17 δευτερόλεπτο. Όμως δεν σταμάτησε. Προσέφερε αφέλεια και στις Βρυξέλλες.
Μέχρι να τελειώσει το πρώτο ημίχρονο, ας πούμε ότι ήταν όλα νορμάλ. Ένα κακό ξεκίνημα στο εικοσάλεπτο, μία ισορροπία για πέντε έξι λεπτά και μετά μία καλή αντεπίθεση ισοφάρισης και καλής εικόνας.
Ο Λίσι έπρεπε να παρέμβει. Η εικόνα του Μπάμπα και η υπεραρυθμία τους στο κέντρο ήταν στοιχεία που δεν χωρούσαν αμφισβήτηση. Θα μπορούσε απλά να το κάνει 4-3-3. Ο Λουσέ ή ο Καμαρά στη θέση του Τάισον, ο Γιαννούλης αντί του Μπάμπα και αν ο Μύθου είχε τόσο σοβαρό θέμα, ο Γερεμέγιεφ στη θέση του. Ισορροπία και θα τους βρίσκαμε. Πίσω ήταν ανοιχτοί.
Ο Λίσι κατάλαβε πως πρέπει να παρέμβει, αλλά το έκανε ριζοσπαστικά. Βάζει τον Καμαρά στο δέκα, τον Ντέλια κορυφή, βγάζει και τον Μπάμπα. Είπε να παίξει χωρίς φορ, σε ημίχρονο που έπρεπε να ψάξουμε δύο γκολ. Λεπτό δεν πέρασε για να δεχτούμε το 2-1. Και μετά, ανενόχλητος παίκτης των γηπεδούχων στην περιοχή, πλασέ προπόνησης. Πάρε και το 3-1. Μετά μπήκε φορ… αυτός που είδε τον Ντέλια να παίζει φορ λίγα λεπτά πριν.
Και εκεί που λες μέσα σου πως πρέπει να συνηθίσεις ότι στον πάγκο του ΠΑΟΚ δεν είναι ένας λάτρης του σταθερού μοτίβου αλλά ένας άνθρωπος που ανακατεύει υπερβολικά την τράπουλα, έρχεται ο Ιταλός να σου σπάσει τα νεύρα. Ακυρωμένο γκολ, ουδείς κατάλαβε το γιατί, πέναλτι που δεν δίνει, νεύρα τεντωμένα και έρχεται το κακό. Ο Ζίφκοβιτς, κάνει την λιγότερο επαγγελματική ενέργεια στη καριέρα του στον ΠΑΟΚ και αποβάλλεται σαν παίκτης της Κ15. Και μετά μου δείχνει το σήμα. Παράνοια.
Έρχεται και ο Γερεμέγιεφ να δεχτεί δεύτερη κόκκινη γιατί έριξε ένα μπινελίκι στον βοηθό που δεν έδωσε καθαρό φάουλ. Δεν ήταν το πρώτο που δεν έδιναν. Αρκετές φορές απελευθέρωσαν τους Βέλγους από τα καρέ τους μη δίνοντας κάτι. Αλλά και αυτό το στοιχείο, σε δύο σερί αγώνες που τα πήραν όλα αυτοί, υποδηλώνει αδυναμία.
Η ευκολία που παίρνει τέτοιες αποφάσεις ο Λίσι, τα συμπτώματα απειθαρχίας από τους παίκτες - προσθέτω και το γεγονός πως ο Χατζηδιάκος δεν ήταν διαθέσιμος λόγω κάρτας που δέχτηκε για διαμαρτυρία - είναι κακοί οιωνοί.
Προφανώς το κακό δεν θα τελείωνε εκεί γιατί ΠΑΟΚ είσαι. Ο Ντρκούσιτς αποφάσισε πως η πρόταση που έχει από την Εσπανιόλ είναι ευκαιρία ζωής. Από το πρωί είχε ενημερώσει, τότε που κοιτούσαμε αν θα μπει ο Ντέλιας στο αεροπλάνο ή όχι. Ο ΠΑΟΚ ετοίμαζε τα εργομετρικά και τις εξετάσεις του, είχε στείλει τα εισιτήρια.
Δεύτερος παίκτης που είπε έρχομαι αλλά τελικά δεν έρχεται. Να κοιτάξουμε ξανά τον Σλοβένο στην επόμενη μεταγραφική περίοδο, να κάνουμε και δουλειά ξανά με τον ατζέντη του, μη χάσουμε.
Πάμε με την Μπραν με τον Χατσίδη δεξί εξτρέμ, τον Μύθου φορ και χωρίς αλλαγές τους. Η επιλογή της αναμονής για φορ βλέπετε, είχε τα ρίσκα της. Όταν κάποιος έγραφε πριν κανά μήνα πάρτε τον Χοσέλου να υπάρχει ένας, δεν ήταν φίλος του Ισπανού. Ξέρει απλά τον ΠΑΟΚ και τη λειτουργία του. Και επειδή γνωρίζω καλά πως οι τραυματισμοί του Γιακουμάκη είχαν οδηγήσει από νωρίς τον ΠΑΟΚ να μη σκέφτεται την εξαγορά, πέρασαν 8 μήνες που ο σύλλογος ξέρει πως θέλει φορ.
Οι μεταβάσεις έχουν κραδασμούς, το έγραψα και πριν την πρώτη ήττα από την Άντερλεχτ. Αλλά για να είναι ανεκτές και να αγκαλιαστούν, θα πρέπει να είναι πραγματικές μεταβάσεις.
Αυτή τη στιγμή ο ΠΑΟΚ είναι μπερδεμένος πολυεπίπεδα. Ξεκίνησε με έξυπνες κινήσεις, με υπομονή, έπαιξε με τον χρόνο προς όφελος του αρχικά, όμως τώρα αρχίζει να πιέζεται. Γιατί οι αγώνες με την Μπραν θα τον στιγματίσουν και απ ότι φαίνεται, πνευματικά δεν το έχει.
Και δεν ξέρω τι μπορεί να συμβεί σε μία εβδομάδα για να αλλάξουν τα δεδομένα. Πραγματικά δεν ξέρω…
