Οι αδερφοί Αγγελόπουλοι το έχουν… έθιμο να «πετάνε μαργαριτάρια» μετά από κατακτήσεις Super Cup και έμειναν πιστοί στην παράδοσή τους.
Η χαρά κάνει τους ανθρώπους να ξεφεύγουν από τη λογική. Δικαιολογείται, ως ένα σημείο τουλάχιστον. Ακόμη κι αν αυτή η χαρά έρχεται με… δεκανίκια. Χαρά παραμένει. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το Super Cup κόντρα στον ΠΑΟΚ, ο οποίος έκανε την τεράστια επιστροφή στον τελικό, μέχρι που σφυρίχτηκε ένα φάουλ για να «καθαρίσει» η δουλειά.
Η διαιτησία έκανε αυτό που δεν είχαν διασφαλίσει παικταράδες όπως ο Μοντέρο, ο Βεζένκοφ, ο Φουρνιέ, ο Ντόρσεϊ. Έτσι, το Super Cup έφερε και την… ετήσια παράδοση τέτοια εποχή: Δηλώσεις των αδερφών Αγγελόπουλων. Ιδιοκτητών της ΚΑΕ Ολυμπιακός.
Όχι από τις αποκαλυπτικές, αυτές που «βγάζουν» ειδήσεις. Για παράδειγμα για το ΣΕΦ ειπώθηκαν κάτι γενικότητες του στυλ ίσως μέσα της σεζόν, ίσως τέλος της σεζόν, κανείς δεν ξέρει πότε θα είναι έτοιμο.
Από την άλλη, δεν απογοήτευσαν κανέναν απ’ όσους περίμεναν τα γνωστά μαθηματικά τους. Αναφορικά με τα χρόνια «ερυθρόλευκης» ανωτερότητας. Στο παρελθόν μετρούσαν τίτλους επί Λιόλιου και μόνο, για να αναδείξουν το πόσο καλύτερος είναι ο Ολυμπιακός. Δήλωση που με τις αποφάσεις της ΕΕΑ και όσα ακολουθούν, μάλλον θα προτιμούσαν να μην έχουν κάνει.
Αυτή τη φορά το γενίκευσαν. Είπαν πως ο Ολυμπιακός είναι η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης τα τελευταία χρόνια. Χαρακτηριστικά ειπώθηκε:
«Ο Ολυμπιακός είναι η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Πρέπει να το λέμε, να το καταλάβουμε όλοι μας. Οπότε, δεν μπορείς να μείνεις ευχαριστημένος όταν έχεις φτιάξει την καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη τα τελευταία 15 χρόνια, όχι για ένα ή δύο».
Σοβαρό επιχείρημα. Τεκμηριωμένο με την ατάκα «πρέπει να το λέμε, να το καταλάβουμε όλοι μας». Περισσότερο ως οδηγία ακούστηκε. Να το λέμε παιδιά, μπας και το καταλάβουν όλοι και το λένε. Γιατί προφανώς κάτι τέτοιο ούτε γίνεται, ούτε ισχύει κιόλας. Όση καλή διάθεση κι αν δείχνουν διάφοροι, με live καταμέτρηση τίτλων μετά από κάθε τρόπαιο του Ολυμπιακού.
Όχι γενικά του μπασκετικού τμήματος. Αποκλειστικά επί εποχής Αγγελόπουλων. Προφανώς αυτοί είναι πάνω απ’ τον Ολυμπιακό και μετρούν μόνο οι δικοί τους τίτλοι. Κάτι τέτοιο δεν έχει σκεφτεί ούτε ο Ερασιτέχνης Ολυμπιακός, ο οποίος μετρά ομαδικούς τίτλους σε συγκεκριμένα σπορ και μόνο. Τουλάχιστον δεν μετρά τίτλους συγκεκριμένων διοικήσεων.
15 χρόνια είπαν οι Αγγελόπουλοι και «πρέπει να το λέμε». Γιατί όμως να το λέμε; Ισχύει; Η καταμέτρηση τους διαψεύδει κατηγορηματικά.
Μετρώντας τίτλους από το 2011 μέχρι και σήμερα (συμπεριλαμβανόμενου και του Super Cup στο Περιστέρι) ο Ολυμπιακός έχει 7 πρωταθλήματα, 4 κύπελλα, 3 EuroLeague, 5 Super Cup, 1 Διηπειρωτικό. Το σύνολο 20 τίτλοι.
Την ίδια περίοδο ακριβώς, ο Παναθηναϊκός έχει κατακτήσει 22 τίτλους. Μην το κάνουμε «μάχη» αιωνίων όμως, ας πάμε και σε άλλες ισχυρές δυνάμεις της Ευρώπης. Η Ρεάλ Μαδρίτης, έχει κατακτήσει 28 τίτλους. Με 3 Euroleague κι αυτή (ο Παναθηναϊκός έχει 2). Παρ’ όλα αυτά, είναι χειρότερη από τον Ολυμπιακό, επειδή το λένε οι Αγγελόπουλοι.
Και η Φενέρμπαχτσε έχει 22 τίτλους, όσους ο Παναθηναϊκός. Με 2 Euroleague κι αυτή.
Εδώ έρχεται και μια λεπτομέρεια σημαντική: Στην όποια σύγκριση, δεν είναι μόνο οι τίτλοι για τους Αγγελόπουλους. Είναι και οι αποτυχίες σε Final-4. Πήγαμε, αλλά δεν το πήραμε. Κι αυτό είναι αιτία χαράς και επιτυχίας, οπότε το προσμετρούν στο καθαρά προσωπικό τους συμπέρασμα για τη 15ετία.
Ξεχνούν βέβαια, πως μέσα σε αυτή τη 15ετία, υπήρξαν και οι σεζόν 2019-20 και 2020-21. Τότε που ο Ολυμπιακός έγινε η μόνη μεγάλη δύναμη του ευρωπαϊκού μπάσκετ σε αυτό το χρονικό διάστημα, η οποία αγωνίστηκε σε χαμηλότερη κατηγορία. Στην προκειμένη περίπτωση την ελληνική Α2.
Πάντως, επειδή φαίνεται πως τους αρέσει υπέρμετρα να προσδιορίζουν χρονικά τις ανωτερότητες που εκείνοι βλέπουν, η EuroLeague πριν λίγες μέρες ίσως να έδωσε μια βοήθεια που δεν την πρόσεξαν. Με μια φωτογραφία:
