Το νούμερο ένα ζητούμενο για τον ΠΑΟΚ και τη δουλειά του Αλέσιο Λίσι, ήταν η εμφάνιση μίας βελτίωσης μέρα με τη μέρα. Αυτό μπορείς να ζητήσεις από έναν νέο προπονητή, που η αλήθεια είναι πως του μπήκαν και αρκετά εμπόδια στο μεσοδιάστημα.
Ο βασικός λόγος που αμφισβητήθηκε ο Ιταλός ήταν η μη εξέλιξη. Από την άλλη όμως, κυρίως ο Μάτος, γνώριζε καλά πως έπρεπε να κρίνει έναν προπονητή που του άλλαξε το ρόστερ τρεις φορές, που οι παίκτες με μεγάλη δυναμική ήρθαν τελευταίοι και που δούλευε μία ομάδα με δεκάρι – και τι δεκάρι – και ξαφνικά έμεινε χωρίς καθόλου δεκάρι πλην Πέλκα που είναι εκτός.
Είχε και να διαχειριστεί άλλες, πιο ιδιαίτερες καταστάσεις. Όταν διαδέχεσαι έναν προπονητή καθεστώς που άπαντες αγαπήσαμε όπως ο Ράζβαν Λουτσέσκου, οι συγκρίσεις είναι υπαρκτές, όμως γίνονται συνήθως με γελοίο τρόπο. Αν είναι να συγκρίνεις τον Λίσι με τον Ράζβαν, ξεκίνα από την πρώτη παρουσία του Ρουμάνου. Υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά.
Αν θέλεις να είσαι δίκαιος επίσης, βλέπεις τι παρέλαβε ο Λίσι. Μία άδεια ομάδα, με έξι νίκες στα δεκαεννέα τελευταία παιχνίδια, με χαμένο τελικό και ιατρικό δελτίο ίδιο με πολεμική ταινία για το Βιετνάμ.
Στα δικά μου μάτια, ο Μάτος είναι αυτός που κερδίζει πόντους, γιατί στον πανικό ήταν δίκαιος. Την ώρα που άλλα συστήματα στον ΠΑΟΚ έψαχναν αφηγήματα αλλαγής, αυτός διατήρησε τις αρχές του και υποστήριξε τον Λίσι. Είδε την αδυναμία επικοινωνίας που είχαμε εντοπίσει και έβαλε μεταφραστή, ήταν κάθετος σε προβληματικές συμπεριφορές όπως αυτή του Τάισον, τώρα ανεβάζει τον Ντάνι Πονθ από τον ΠΑΟΚ Β, με τον οποίο ο Λίσι είχε σχέση από την Μιράντες, στέλνοντας τον αξιαγάπητο Στέλιο Μαλεζά στον ΠΑΟΚ Β.
Το ζητούμενο από έναν προπονητή είναι να δημιουργήσει ένα γκρουπ με μέταλλο και τακτική συνείδηση. Στο Καραϊσκάκη ο ΠΑΟΚ είχε τακτική συνείδηση, αντέδρασε ορθολογικά όταν βρέθηκε πίσω στο σκορ και όλα αυτά, έχοντας καμιά οκτάδα παικτών εκτός ομάδας.
Στη καινούργια εκπομπή που στήσαμε στο PAOK24, το Football Factory Black Edition, o Γιάννης Βλάχος έδειξε με έναν πολύ ξεκάθαρο τρόπο το πως εφαρμόστηκε το 4-4-2 από τον Λίσι, στο καλύτερο τακτικά παιχνίδι του ΠΑΟΚ φέτος. Μπορείτε να το δείτε εδώ. https://www.youtube.com/watch?v=2P9q1XiP6cQ&t=6007s
Προφανώς και ο ΠΑΟΚ έχει δρόμο μπροστά του. Δεν μπορεί να πει κανείς με σιγουριά το που θα φτάσει. Αλλά σίγουρα υπάρχει ο μπούσουλας, ενώ αναμένεται να μπούνε και άλλα στοιχεία στην ομάδα. Ο Ντεσπότοφ έρχεται και τα χτυπήματά του είναι ικανά να αναδείξουν την αποτελεσματικότητα του Εντιάι και του Μπάνζα. Ο Πέλκας, μπορεί να είναι η λύση στο δέκα στη διάρκεια του αγώνα αν χρειαστεί αντί του Καμαρά που χρησιμοποιήθηκε στο Καραϊσκάκη. Ο Λουσέ είναι ένα πολυεργαλείο που πρέπει να αρχίσει να αξιοποιείται. Σε κάποια φάση, έρχεται και ο Μεϊτέ. Σύντομα θα πατήσει χορτάρι και πολύ θα ήθελα να τον δω δίδυμο με τον Γιάκιτς. Ο Άλι είναι ένας game changer που είναι απαραίτητος σε διάφορες φάσεις αγώνα. Έρχεται και ο Γενάρης, όλο και κάτι θα προστεθεί.
Πάμε τώρα στα γελοία αφηγήματα, γιατί από τη μία έχουν κουράσει από την άλλη δημιουργούν ένα κοινό άρρωστο και μία κατάσταση που δεν οδηγεί πουθενά.
Διαβάζω κυρίως εδώ, πως υπάρχει μία παγκόσμια συνομωσία που κυνηγά τον Παναθηναϊκό για να μη πάρει πρωτάθλημα. Πως έχουν συνασπιστεί άπαντες για να γίνουν τα 16 χρόνια, 17.
Αυτή η νοοτροπία, οδηγεί μία μάζα να μας ρίχνει κατάρες όταν λέμε πως ο Αντίνο έπρεπε να αποβληθεί, κάτι που το γνωρίζουν βέβαια και οι ίδιοι που στέλνουν τις κατάρες. Δηλαδή εγώ σαν ΠΑΟΚτσής που έχω τρεις αποβολές στο πρωτάθλημα – έξι στη σεζόν, που στο παιχνίδι με τον ΠΑΟ δεν μου δόθηκε καθαρό πέναλτι και έχουν να μου λένε για ένα σφύριγμα που πήρα με τον Ηρακλή και δικαίωσε η ΚΕΔ τον Varista, να μην αναφερθώ σε αυτό που πιστεύω. Γιατί αν το κάνω, είμαι μέλος της παγκόσμιας συνωμοσίας.
Μία νοοτροπία που αδυνατεί να κατανοήσει τα προφανή. Πως υπάρχουν τέσσερις μεγάλες ομάδες που διεκδικούν, που έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικό προϊόν και που ο καθένας από την πλευρά του θα αντιδράσει όταν δει πως θίγονται τα συμφέροντά του. Δεν υπάρχει παγκόσμια συνωμοσία. Το λογικό υπάρχει.
Σίγουρα το περυσινό παράδειγμα της ΑΕΚ που δικαιώθηκε παίζοντας τοξικά, δεν είναι ο καλύτερος οδηγός ηρεμίας για όλους μας. Όμως αν αφήσουμε αυτή την κατάσταση να επικρατήσει, οι επόμενες οπαδικές γενιές θα βγούνε χειρότερες, σε αντίθεση με το προϊόν που με καλύτερες υποδομές και μεγαλύτερες επενδύσεις θα βελτιώνεται.
Οι παγκόσμιες συνωμοσίες δεν έχουν θέση στο ποδόσφαιρο. Παρά μόνο στα μυαλά κοντόφθαλμων που ζούνε στα χρόνια των Νεάτερνταλ.
