Στις 8 Σεπτεμβρίου η ΕΟΚ έστησε σόου. Καλώντας τις ομάδες της GBL σε γκρουπ, να συζητήσουν για τη διαιτησία. Δηλαδή να ακούσουν από τον Λιόλιο, τον Σβερκούνο και τον Κορομηλά, πως όλα πάνε καλά και έχουν την καλύτερη πρόταση: Να προτείνουν οι ομάδες διαιτητές και αν δεν τα βρίσκουν, τότε να έρχεται η ΚΕΔ να δίνει τη λύση.
Aυτή η παρωδία, ένα σόου θλιβερό για να δείξει ο Λιόλιος πως κάτι κάνει πέρα απ’ το να διοικεί το σύστημα και τον Προμηθέα στις σκιές, μέσα σε 19 μέρες κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος.
Οι ΚΑΕ που έδειξαν καλή πρόθεση και διάθεση, πηγαίνοντας να ακούσουν τον πρόεδρο της ΕΟΚ, κατάλαβαν τι πραγματικά σημαίνει για τον Λιόλιο η διαιτησία. Τόσο αναφορικά με τους ορισμούς (σταθερά Τσαρούχα-Καρπάνος στα ματς του Ολυμπιακού), όσο και με τα σφυρίγματα. Αποκορύφωμα η ανακάλυψη στα 15’’ για να μην ισοφαρίσει ο ΠΑΟΚ. Η μόνη ομάδα που είχε γυρίσει την πλάτη, ήταν ο Παναθηναϊκός.
Οι «πράσινοι» αρνήθηκαν να δώσουν το παρών. Αρνήθηκαν να νομιμοποιήσουν έναν άνθρωπο που η ΕΕΑ τον έκρινε ήδη και περιμένουμε τα θεσμικά όργανα και την αθλητική δικαιοσύνη. Συν ό,τι άλλο ακολουθήσει.
Δεν πήγαν στη συνάντηση-παρωδία και μάλιστα η ΕΟΚ του Λιόλιου είχε χαρακτηρίσει την επιλογή αυτή «στενάχωρη και εξαιρετικά άστοχη», λέγοντας ότι επέλεξε «την απομόνωση» και έδειξε από νωρίς «έλλειψη διάθεσης συνεργασίας με τις υπόλοιπες ομάδες και την ΕΟΚ για το κοινό καλό».
Το… κοινό καλό, φάνηκε στο Περιστέρι. Εκεί όπου για ακόμη μια φορά τα παιδιά έκλαψαν. Τα κανονικά παιδιά, όχι τα ενήλικα που πανηγύριζαν για τον Ολυμπιακό σε γήπεδο κεκλεισμένων των θυρών.
Το σκοτάδι θα φύγει. Το φως θα το νικήσει. Σε μια κατάσταση την οποία «πολέμησαν» λίγοι και υποστήριξαν πολλοί. Όπως συμβαίνει πάντα. Μέχρι να γίνει αυτό, όσοι έχασαν τον χρόνο τους, ακούγοντας τα ψέματα του Λιόλιου για τη διαιτησία, «χτυπάνε το κεφάλι τους» για την ώρα που έχασαν στις 8 Σεπτεμβρίου.
Μόλις 19 μέρες άντεξε το ψέμα. Ένας είχε γυρίσει την πλάτη. Αυτός μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένος.
