Ο Μεξικανός επιθετικός βρίσκεται στην αποστολή της εθνικής ομάδας της χώρας του για τις αναμετρήσεις με την Τζαμάικα, στο πλαίσιο των play-offs του Concacaf Nations League, και επέστρεψε στην πατρίδα του για να ενσωματωθεί στην προετοιμασία.
Με αφορμή την παρουσία του στο Μεξικό, παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Vamos Network with The Give N Go & Herc Gomez», όπου αναφέρθηκε σε διάφορες πτυχές της ποδοσφαιρικής και προσωπικής του ζωής.
Ο 22χρονος φορ, που βρήκε δίχτυα στο πρόσφατο ντέρμπι του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», στάθηκε ιδιαίτερα στην πρώτη του περίοδο στους Πειραιώτες. Όπως εξήγησε, η μετάβαση από την Τσίβας, όπου πέρασε οκτώ χρόνια της ζωής του, αποτέλεσε μια πρωτόγνωρη εμπειρία, ωστόσο η υποδοχή που του επιφύλαξαν οι άνθρωποι της νέας του ομάδας έκανε την προσαρμογή πολύ πιο εύκολη.
Μάλιστα, δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για το νέο περιβάλλον, τονίζοντας πως στον Ολυμπιακό αισθάνεται σαν να βρίσκεται στο σπίτι του. Η παρουσία ισπανόφωνων συμπαικτών και προπονητών τον βοήθησε σημαντικά στην επικοινωνία και την καθημερινότητά του.
Ο Γκονζάλες αναφέρθηκε επίσης στο κοινό στοιχείο που εντοπίζει ανάμεσα στην Ελλάδα και το Μεξικό, το οποίο δεν είναι άλλο από το έντονο πάθος για τον αθλητισμό. Παράλληλα, περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο σημείωσε το γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ, εξηγώντας τη σημασία της κίνησής του μέσα στην περιοχή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η ιστορία πίσω από το προσωνύμιο «Hormiga» (Μυρμήγκι), το οποίο απέκτησε σε μικρή ηλικία, έπειτα από ένα περιστατικό με μυρμήγκια που τον είχε τρομάξει όταν ζούσε στην Αγουασκαλιέντες.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του Γκονζάλες
Για το παρατσούκλι «Hormiga»:
«Όταν ήμουν μικρός, τα αδέρφια μου δέχθηκαν επίθεση από μυρμήγκια στην πόλη μου. Φοβόμουν πάρα πολύ αυτά τα έντομα και ένας θείος μου άρχισε να με φωνάζει “Ορμίγα”. Έτσι μου έμεινε το παρατσούκλι και πραγματικά το αγαπώ».
Για τη ζωή στην Ελλάδα και τα κατοικίδιά του:
«Χαίρομαι πολύ που θυμάστε ότι έχω μια μεγάλη χελώνα στην Ελλάδα. Έχω επίσης τη γάτα μου και μου λείπει πολύ».
Για την πρώτη του ημέρα στον Ολυμπιακό:
«Ήταν σαν την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Ήμουν πολύ χαρούμενος στην Τσίβας, όπου είχα δημιουργήσει μια οικογένεια. Βρισκόμουν εκεί από τα 15 μου χρόνια, πέρασα οκτώ χρόνια στον σύλλογο και για έξι χρόνια ζούσα στις εγκαταστάσεις του.
Ξαφνικά έπρεπε να πάω σε ένα καινούργιο περιβάλλον, με νέους συμπαίκτες και διαφορετικές εγκαταστάσεις. Ήταν περίεργο, αλλά όλοι με έκαναν να αισθανθώ σαν στο σπίτι μου.
Έχω συμπαίκτες που μιλούν ισπανικά, ενώ και οι προπονητές είναι από την Ισπανία. Αυτό με βοήθησε πολύ στο κομμάτι της επικοινωνίας. Ήταν μια νέα πρόκληση που ήθελα πραγματικά και ήμουν ενθουσιασμένος».
Για τις ομοιότητες του ελληνικού με το μεξικανικό ποδόσφαιρο:
«Νομίζω ότι το κοινό στοιχείο είναι το πάθος. Στο Μεξικό ζούμε τα πάντα με πάθος, αλλά το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα.
Οι Έλληνες αγαπούν πολύ τον αθλητισμό, είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο είτε για μπάσκετ. Το πρωτάθλημα είναι σκληρό, με έντονο το σωματικό στοιχείο. Αυτή είναι μια σημαντική ομοιότητα ανάμεσα στις δύο χώρες».
Για το γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ:
«Όταν μπήκα στο παιχνίδι, προσπάθησα να εκμεταλλευτώ τις κινήσεις των συμπαικτών μου. Όταν ο εξτρέμ είχε την μπάλα, προσπαθούσα να κρυφτώ από τον κεντρικό αμυντικό και να κινηθώ στην περιοχή χωρίς να με αντιληφθεί.
Μόλις έγινε η σέντρα, κατάλαβα ότι ήταν η στιγμή να επιτεθώ στην μπάλα και να βρεθώ στον πιο επικίνδυνο χώρο. Κινήθηκα πίσω από τον αμυντικό και η μπάλα ήρθε ακριβώς εκεί που έπρεπε.
Το σημαντικότερο στοιχείο ήταν η κίνησή μου και η σκέψη να αποφύγω την επιτήρηση του αντίπαλου αμυντικού».
