Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY
Στο ξεκίνημα του Nations League η Εθνική μας έχει πάρει δύο νίκες με τελείως διαφορετικούς τρόπους. Κέρδισε τη Σερβία με την επίθεσή της και τη Γερμανία με την άμυνά της. Κέρδισε τη Σερβία κάνοντας ανατροπή και τη Γερμανία έχοντας στο μυαλό της ότι η νίκη της μπορεί να 'ρθει με ένα γκολ -αρκεί η άμυνά της να κρατήσει. Κάποιος θα έλεγε ότι αυτά σημαίνουν πως ότι η ομάδα δεν έχει μία ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα. Αλλά ποια εθνική έχει; Έχει σίγουρα η Ισπανία. Ενδεχομένως η Γαλλία, αν και περιμένω να τη δω με τον Ζιντάν. Αλλά οι πιο πολλές εθνικές δεν έχουν διότι δεν μπορούν να έχουν. Δεν υπάρχει χρόνος για προπονήσεις. Οι αντίπαλοι επιβάλλουν η συμπεριφορά να είναι διαφορετική.
Το βασικό είναι να υπάρχει πλάνο κατάλληλο για κάθε παιχνίδι που η ομάδα έχει μπροστά της και φυσικά το πλάνο να εκτελεστεί. Σ' αυτά τα ματς με τους Σέρβους και τους Γερμανούς είδαμε ότι η Εθνική μας είναι δύο διαφορετικές ομάδες σε συσκευασία μίας. Η μία είναι η ομάδα των σπουδαίων Ελλήνων του εξωτερικού -μία ομάδα που μπορεί να σκοράρει εύκολα επειδή έχει πέντε σέντερ φορ. Η άλλη είναι ομάδα των μαχητών της SL 1, των παιδιών που ξέρουν ότι για να πάρεις αποτέλεσμα πρέπει να δώσεις ό,τι έχεις και συγχρόνως να είσαι κυνικός και να πιστεύεις ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ - LIVE SPORT
Τελικά, πού πάμε με Κουρμπέλη και Γιοβάνοβιτς; Την ίδια ερώτηση έκαναν -αν θυμάστε- οι επικριτές της Εθνικής που έριχναν τα "καρφιά" τους έπειτα από τον αποκλεισμό από το Μουντιάλ και τις ήττες στα φιλικά παιχνίδια. Μήπως πάμε να τρελάνουμε όλη την Ευρώπη αλλά και να κάνουμε πιο εύκολο τον δρόμο μας για το Euro 2028; Μήπως είναι αναγκαίοι όλοι για το σχέδιο που χτίζεται εδώ και καιρό; Μήπως ο Κουρμπέλης έκανε εμφάνιση καριέρας στο Βελιγράδι και πέτυχε το ιστορικό γκολ στο Άουγκσμπουργκ; Μήπως ο Ιβάν έδεσε κόμπο τον Παούνοβιτς και έβαλε τα γυαλιά στον πολύ Γιούργκεν Κλοπ;
Η Γαλανόλευκη έγραψε ιστορία με το μυθικό "διπλό" στη Γερμανία. Δεν πρέπει όμως να μείνει σε αυτό, αλλά να κοιτάξει μπροστά γιατί ακολουθούν ακόμα δύο σπουδαία ματς στην Τούμπα. Δεν μπορούμε φυσικά να μην παραδεχτούμε κάποια πράγματα. Αυτή η Εθνική είναι (επιτέλους) και του σαλονιού και του λιμανιού. Του σαλονιού στη Σερβία με φουλ επιθετικό ποδόσφαιρο, με μάγκικη ανατροπή, με έναν τρόπο παιχνιδιού που αρέσει στον κόσμο. Και του λιμανιού στη Γερμανία. Δίχως (χωρίς καμία ντροπή_ την κυκλοφορία στα Πάντσερ, πολύ κλειστή άμυνα, αναγκάζοντας τον αντίπαλο να παίζει με σέντρες που κόβονταν εύκολα, συνεχές τρέξιμο στα χαφ και κόντρα επίθεση με ταχύτητα, απέναντι σε μία άμυνα που είναι μεν διαφημισμένη, αλλά όχι και κάτι το ξεχωριστό.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ
Ζήσαμε μία από εκείνες τις βραδιές που που δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις, πολλά «ναι μεν, αλλά» και ακόμη περισσότερη μιζέρια. Υπάρχουν βραδιές που απλώς τις χαίρεσαι. Και αυτή στο Άουγκσμπουργκ ήταν μία βραδιά που δεν πρόκειται να ξεχαστεί και ειδικά για τους ομογενείς που την έζησαν από τις εξέδρες. Η Ελλάδα νίκησε 1-0 τη Γερμανία, μέσα στο σπίτι της, στην πρώτη εντός έδρας εμφάνιση του Γιούργκεν Κλοπ στον πάγκο της, και έγραψε μία από τις πιο όμορφες σελίδες των τελευταίων χρόνων. Ήταν η πρώτη νίκη της Εθνικής απέναντι στη Γερμανία σε έντεκα ανα- μετρήσεις. Και ναι, πείραξε πολύ τους Γερμανούς. Φάνηκε από τον τρόπο που αντιμετώπισαν το αποτέλεσμα. Η «Bild» έβαλε στον τίτλο τη φράση «ποδοσφαιρικός νάνος», αναφερόμενη στην Ελλάδα, και στάθηκε στο σοκ της ήττας από μία ομάδα που η Γερμανία θεωρούσε ότι μπορούσε να διαχειριστεί. Βρε, πείτε μας και... μυρμήγκια. Δεν χαμπαριάζουμε εμείς.
Ας το κρατήσουμε, όμως, αυτό: τους πείραξε. Και πολύ. Γιατί η Ελλάδα δεν πήγε στο Άουγκσμπουργκ για να παίξει τον ρόλο του κομπάρσου. Δεν πήγε να κάνει... τουρισμό, επειδή απέναντί της βρισκόταν η Γερμανία. Πήγε, έπαιξε το παιχνίδι της, άντεξε στις δύσκολες στιγμές και όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία, τη χτύπησε. Ο Κουρμπέλης στο 74' έγινε ο άνθρωπος της βραδιάς, με το σουτ του να βρίσκει στον Κίμιχ και να καταλήγει στα δίχτυα. Και πίσω από αυτό το γκολ υπήρχε μία ομάδα. Όχι έντεκα μονάδες. Μία ομάδα. Ο Τζολάκης έκανε τις επεμβάσεις που έπρεπε. Η άμυνα άντεξε. Οι χαφ έτρεξαν, έκλεισαν χώρους, έβαλαν τα πόδια τους στη φωτιά. Οι μπροστινοί πάλεψαν. Και όταν η Γερμανία άρχισε να ρισκάρει περισσότερο, η Ελλάδα βρήκε τους χώρους για να απειλήσει. Ακόμη και οι Γερμανοί παραδέχθηκαν ότι η ελληνική άμυνα λειτούργησε αποτελεσματικά, ενώ ο Τζολάκης εξελίχθηκε σε μεγάλο πρωταγωνιστή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ – ΩΡΑ
Η Εθνική ομάδα είναι μια «πικρή» ιστορία τα τελευταία 12 χρόνια. Από Εθνική… Μυκόνου και την αποχή από τα γήπεδα, στη γεμάτη Τούμπα και την αναμονή των 100.000 για ένα μαγικό χαρτάκι. Ναι, η ζωή είναι ρόδα και κυλάει. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε τη διαδρομή, προκειμένου η Εθνική να ξανά αγαπηθεί. Γιατί -μερικές φορές- όσο και να λέμε «δίπλα και στα δύσκολα», αυτό δεν είναι υπαρκτό. Και δεν το λέω χωρίς… στοιχεία. Όλοι θυμόμαστε τις… ιστορίες των προηγούμενων χρόνων. Και όποτε πήγαινε και έκανε κάτι καλό η Εθνική, κάτι χαλούσε στο τέλος.
Η «γαλανόλευκη» που είδαμε στη Γερμανία, είναι βγαλμένη από τα καλύτερά μας όνειρα. Εξαιρετική εμφάνιση, τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά. Θα μπορούσε να έχει σκοράρει ο Ιωαννίδης, αλλά το καθάρισε ο Κουρμπέλης, που έχει ακούσει τόσα. Γενικά, αρέσει στον Έλληνα να «κράζει» και μετά να τα παίρνει όλα πίσω. Πόσα είχαν ακουστεί στο παρελθόν για τον Μάνταλο και από πόσους ανθρώπους; Οι διεθνείς πρέπει να έχουν κλειστά τα αυτιά τους, ειδικά μετά την επιτυχία με τη Γερμανία. Γιατί; Διότι είναι εύκολο να καβαλήσουμε το καλάμι και να έρθουν οι «σφαλιάρες», που θα κάνουν το κόσμο να γυρίσει ξανά εύκολα την πλάτη. Η φουρνιά που έρχεται είναι με παικταράδες και νιώθεις μια τρομερή ασφάλεια, ειδικά με τους παίκτες στην επίθεση.
ΜΠΑΜΠΗΣ ΤΣΙΜΠΙΔΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Πριν από το ταξίδι στη Γερμανία, το όνομα του Δημήτρη Κουρμπέλη άνοιγε ξανά την ίδια συζήτηση. Πού πάει η Ελλάδα με τον Κουρμπέλη; Πριν από αυτόν, ήταν ο Μπακασέτας, ο Σιώπης, ο Μαουρί, λίγο παλιότερα ο Μάνταλος και ούτω καθεξής. Γιατί ο Γιοβάνοβιτς επιμένει σε έναν παίκτη που δεν έχει το ταλέντο των νεότερων; Ήταν μια κριτική που ακουγόταν συχνά. Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ο Κουρμπέλης δεν είναι Καρέτσας. Δεν είναι Κωνσταντέλιας. Δεν θα περάσει τρεις αντιπάλους με μία ντρίμπλα, ούτε θα δώσει την πάσα που δεν βλέπει κανείς άλλος. Αυτά τα έχουν άλλοι στην Εθνική.
Ο Κουρμπέλης έχει κάτι διαφορετικό. Είναι πάντα εκεί. Ήταν βασικός και στο 2-1 επί της Αγγλίας στο Γουέμπλεϊ, τον Οκτώβριο του 2024. Όταν τον καλεί ο προπονητής, μπαίνει στο γήπεδο και κάνει ό,τι μπορεί, χωρίς παράπονα και χωρίς να ζητά τα φώτα. Στο Άουγκσμπουργκ, πάντως, ο Γιοβάνοβιτς τον έστειλε στο γήπεδο στο 59ο λεπτό, στη θέση του Ζαφείρη. Η Γερμανία είχε την μπάλα και η Ελλάδα χρειαζόταν κάποιον να παλέψει στη μεσαία γραμμή. Δεκαπέντε λεπτά αργότερα ο Παυλίδης έκλεψε, ο Τζόλης μπήκε στην περιοχή και η μπάλα έφτασε στον Κουρμπέλη. Σούταρε με το αριστερό, η μπάλα βρήκε σε αμυντικό και κατέληξε στα δίχτυα. Όμως η τύχη βρίσκει εκείνους που βρίσκονται στο σωστό σημείο. Και ο Κουρμπέλης ήταν εκεί, όπως είναι πάντα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
