MENU

Τόλμησε και το είπε ο Τάσος Σιδηρόπουλος: «Να πάψουν να έρχονται ξένοι διαιτητές».

Και δεν το είπε με ιδιοτέλεια ώστε να σφυρίζουν αυτός και οι συνάδελφοί του. Αντιλαμβάνεται ότι η ανάπτυξη της ελληνικής διαιτησίας περνάει μέσα από τον τερματισμό μιας φάμπρικας που άνοιξε πριν από πέντε περίπου χρόνια και διαιωνίζεται.

Είναι απλό: Ή ξένο αρχιδιαιτητή θα έχουμε ή ξένους διαιτητές. Και τα δύο μαζί, δεν γίνεται.

Το VAR ωρίμασε τις συνθήκες ώστε να επιστρέψουμε στα σπάργανα της ελληνικής διαιτησίας και να αντιμετωπίσουμε κατάματα την παραγωγική διαδικασία. Είναι αδύνατον να βγουν νέα φυντάνια όσο έρχονται στην Ελλάδα ξένοι διαιτητές.

Θα αντιτείνει κανείς ότι η καχυποψία των φιλάθλων, θα επιστρέψει. Το περιβάλλον θα ξαναγίνει τοξικό. Όμως αν δεν το τολμήσουμε τώρα, η ελληνική διαιτησία θα πάρει την κάτω βόλτα.

Όταν αποχωρήσει και ο ξένος αρχιδιαιτητής, η λύση δεν είναι μόνον η επαγγελματική διαιτησία. Είναι και η εκλεγμένη ΚΕΔ.

Η σημερινή ΟΔΠΕ να μετατραπεί σε Ενωση Διαιτητών και με δημοκρατικές διαδικασίες να επιλέγει τα άριστα μέλη της. Να ψηφίζουν οι διαιτητές για τους διαιτητές και όχι οι παράγοντες γι’ αυτούς.

Είπε και κάτι άλλο ο Σιδηρόπουλος: Ο εν ενεργεία διαιτητής δεν πρέπει να ασχολείται με τα διοικητικά. Αυτή είναι δουλειά όσων ήδη έχουν αποχωρήσει. Απλώς μην καταλήξουμε πάλι σε διαιτητοπατέρες. 

Σε κάθε περίπτωση η ξενομανία πρέπει να μας αποχαιρετήσει. Για να μην ντρεπόμαστε.

Η ξενομανία πάει περίπατο