Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας προφανώς όταν έχει κέφια, είναι μία ομάδα μόνος του. Όμως για να αναδειχτεί ένας σταρ, πρέπει και η ομάδα να δουλέψει σωστά.
Τα δύο γκολ του Ντέλια σε διάστημα ουσιαστικά τριών αγωνιστικών λεπτών, κλείδωσαν την πρόκριση του ΠΑΟΚ. Ειδικά το δεύτερο, ήταν ποίημα. Ένα χορευτικό που έστειλε την μπάλα να αναπαυτεί χωρίς πολλά πολλά στην αριστερά γωνία του Σούκρις.
Προφανώς όταν έχεις κερδίσει τον πρώτο αγώνα και ο σταρ σου βρίσκει δύο γκολ ενώ δεν έχεις δεχτεί μέχρι τότε καθαρή φάση από τον αντίπαλο, η σεμνή τελετή λαμβάνει τέλος. Απλά ο Αλέσιο Λίσι αυτή την φορά έβαλε νωρίτερα φρέσκα πόδια, έλεγξε την κατάσταση, πήγε ξεκούραστα ως το τέλος.
Δεύτερη νίκη για τον Ιταλό που θα βρει μπροστά του την Άντερλεχτ από βδομάδα. Έναν Ιταλό που στην διαδικασία των δύο πρώτων επίσημων αγώνων του ΠΑΟΚ, έβαλε όλους τους νέους και κέρδισε και έναν παίκτη που όλοι μας θεωρούσαμε χαμένη υπόθεση. Τον Τζόναθαν Γκόμεζ. Καμιά φορά, τα πάντα στο ποδόσφαιρο είναι θέμα εμπιστοσύνης. Ο Λίσι γνώριζε τον Γκόμεζ και τον εμπιστεύτηκε. Είναι και θέμα ματιού, γιατί ο Μάτος πρόσφατα σε μίτινγκ έλεγε πως αν πάμε τελικά σε δανεισμό με την έλευση Γιαννούλη, τότε αυτός θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός γιατί ο παίκτης θα παίξει μπάλα στον ΠΑΟΚ. Ουσιαστικά είναι ο συνδυασμός.
Ο ΠΑΟΚ δυσκολεύτηκε να αντιμετωπίσει τον Πανομαρένκο είναι η αλήθεια, αλλά η ανάγκη για έναν αγκρέσιβ στόπερ είναι γνωστή. Παρόλα αυτά, το πρώτο κλιν σιτ της σεζόν είναι γεγονός.
Το πρώτο ημίχρονο ήταν ο ορισμός του σβηστού. Μέχρι να βρει την τελική ο Ντέλιας, είχε κάνει ρεσιτάλ λαθών. Ο ΠΑΟΚ δεν είχε απειλήσει καθόλου, ουσιαστικά ούτε οι Ουκρανοί. Νευρικότητα, κάτι που συμβαίνει μονίμως στο πρώτο παιχνίδι της σεζόν στη Τούμπα, έλλειμα συγχρονισμού που είναι χαρακτηριστικό της εποχής, αλλά μία καλή οργάνωση που σου έδινε την αίσθηση πως θα βρεθεί η φάση. Βρέθηκε με το που συμπληρώθηκαν τα 45.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερος. Είχε και καλύτερο ρυθμό. Βρήκε το δεύτερο γκολ, ζήσαμε για να δούμε τον Μπάμπα εξτρέμ, η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.
Ο ΠΑΟΚ παίρνει ισορροπία από το χαφ του, έχει έναν σεληνιασμένο Κένι, τα στόπερ ήταν σοβαρά στην ανάπτυξη και τα δύο λάθη του Μιχαηλίδη σώθηκαν από τις γρήγορες αντιδράσεις των συμπαικτών του. Γενικά, ο ΠΑΟΚ έκανε σωστά τη δουλειά και σε μία τόσο μεταβατική κατάσταση, αυτό είναι το ζητούμενο.
Ο ΠΑΟΚ πέτυχε και εξωαγωνιστικά. Οι Ουκρανοί ήθελαν να δυναμιτίσουν. Ήθελαν να μπούνε με σημαίες στο γήπεδο, δεν πήγαν στο επίσημο δείπνο, όμως ο ΠΑΟΚ συντονίστηκε σωστά, η ΟΥΕΦΑ πίεσε τους Ουκρανούς να αποφύγουν τις ακρότητες και όλα πήγαν καλά. Όπως καλά πήγε και η Τούμπα, που ουδείς προκάλεσε, δεν σηκώθηκε καμία σημαία, η στόχευση ήταν η θετική ενέργεια προς την ομάδα. Δεν ασχολήθηκε κανείς με λάθος πράγμα.
Γενικά στη Τούμπα, όσοι αγαπάνε τον ΠΑΟΚ, ήταν χαρούμενοι με το τέλος της αναμέτρησης, έφυγαν από το γήπεδο με θετικά συναισθήματα.
Και τώρα οι μεταγραφές. Ο Γουίλιαμ – έτσι θα τον λέω εγώ – είναι κοντά. Η διαπραγμάτευση είναι σκληρή, αλλά κάπου θα κάτσει σύντομα. Κοντά είναι και ο χαφ, πιο πολύ 8άρι, που έχει εντοπιστεί και θα αγοραστεί σύντομα θέλω να πιστεύω. Με τον Γιαννούλη, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί η λύση. Πρέπει να κουράστηκαν και οι Γερμανοί πλέον, ελπίζω να τελειώσουμε και σε αυτό. Για τον φορ, αν ο Χοσέλου δεχτεί το ένα συν ένα, η μεταγραφή θα γίνει. Το διετές κλειστό που ζητά, δύσκολα θα προχωρήσει.
Αν κλείσει και αυτός ο κύκλος των μεταγραφών θα απομένουν κάποιες. Αυτά που μου αρέσει εμένα, είναι πως βλέπω κανονικούς ποδοσφαιριστές, με ποιότητα και τακτική γνώση. Δεν βλέπω στοιχήματα, δεν βλέπω ερωτηματικά. Έρχονται, μπαίνουν, παίζουν. Και παίζουν αν όχι πολύ καλά, παίζουν σωστά.
