Ο μπασκετικός Παναθηναϊκός ανέκαθεν ήταν μια ξεχωριστή ιστορία. Διαφορετική από τις υπόλοιπες αθλητικές ομάδες. Εμπεριείχε το ρομαντισμό και την τεχνογνωσία, σε απόλυτη ισορροπία. Κάπως έτσι έφτασε στο σημείο να είναι εκεί που είναι. Άγνωστο το αν ποτέ θα φτάσει τμήμα ελληνικού σωματείου σε τέτοια ύψη. Αμφίβολο το αν μπορεί. Οι βάσεις είναι πάντα ίδιες.
Οι εποχές, όμως, αλλάζουν. Τίποτα δε μένει ίδιο. Το μπάσκετ το ίδιο δεν είναι όπως ήταν. Μεγαλύτερες απαιτήσεις, ανάγκες, διαφορετική η γνώση των οπαδών, οι απαιτήσεις τους το ίδιο. Το οικοδόμημα που «έχτισαν» ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος, πανίσχυρο. Συναισθηματικά πλημμυρισμένο από λατρεία. Όμως θα άντεχε στο σήμερα;
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ήρθε να εξελίξει την ίδια την αθλητική κληρονομιά του πατέρα και του θείου του. Μετατρέποντας έναν οργανισμό που πεισματικά αρνούνταν ακόμη και να ανοίξει official store κάποτε, στο να είναι πρότυπο οργάνωσης μιας σύγχρονης εποχής.
Πετυχαίνοντας το ακατόρθωτο, ειδικά για μια μικρή αγορά όπως η Ελλάδα: Να μπορεί να συντηρηθεί η ΚΑΕ σε μεγάλο βαθμό από τα έσοδά της. Δεν είναι μόνο αυτό. Ο ιδιοκτήτης και συνεχιστής της ιστορίας των Γιαννακόπουλων στην ελληνική κοινωνία και όχι απλά τον αθλητισμό, είναι εκείνος που πρέπει να προσέχουν… σαν τα μάτια τους οι Παναθηναϊκοί.
Όχι για καλό δικό του, άλλωστε εκείνος μια χαρά ζωή θα έκανε χωρίς την εμπλοκή στους «πράσινους». Θα ήταν ακόμη πλουσιότερος. Το αντίθετο όμως, πόσο εύκολο θα ήταν; Επενδυτής θα βρισκόταν κάποια στιγμή. Με αρκετά λεφτά ίσως. Θα ήταν όμως Γιαννακόπουλος; Και δεν αναφέρουμε το επίθετο ως συνέχεια του Παύλου και του Θανάση. Αλλά για τον ίδιο τον DPG. Έχει μια ομάδα με παίκτες τους οποίους αν τους συζητούσε κανείς πριν 2-3 χρόνια πως θα παίζουν μαζί, θα τον περνούσαν για τρελό. Μην πάτε μακριά:
Τον περασμένο Ιανουάριο γινόταν κουβέντα μήπως γίνει… θαύμα και έρθει ο Γιαμπουσέλε ή ο Χέιζ-Ντέιβις. Λίγους μήνες μετά, αυτοί είναι συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό του Γιαννακόπουλου. Τα «τρελά» συμβόλαια, δεν ήρθαν απλά επειδή… πάνε καλά οι δουλειές στη ΒΙΑΝΕΞ.
Προέκυψαν μέσω της υπόσχεσης που είχε δώσει από το 2023 ακόμη. Όταν είχε τονίσει δημόσια, πως στόχος του είναι να βρεθεί η ΚΑΕ Παναθηναϊκός στο σημείο που δεν θα έχει ανάγκη κανέναν χρηματοδότη! Εξέλιξε και οργάνωσε το κλαμπ, σε τέτοιο σημείο που κρυφοκοιτούν ζηλεύοντας κολοσσοί όπως η Ρεάλ και η Μπαρτσελόνα. Είναι, όμως και η ίδια η… τρέλα που κουβαλά. Τον Παναθηναϊκό επιχειρηματικά τον εξέλιξε. Πρωτίστως γιατί έχει το «μικρόβιο». Είναι οπαδός. Με τα καλά και τα άσχημά του. Έτσι «έχτισε» τον οργανισμό. Με οπαδική «τρέλα» και στελεχιακή ικανότητα. Το ένα χωρίς το άλλο, δύσκολο να συνυπάρξει στην ΚΑΕ Παναθηναϊκός.
Αυτό γεννά φιλοδοξία μέσα από την αγάπη. Και όχι την ανάγκη που έχει απλά ένας καριερίστας. Η Ευρώπη… του υποκλίνεται, ακόμη και όσοι διαφωνούν μαζί του σε πολλά σημεία, αναγνωρίζουν το πώς διοικεί τη δική του ομάδα. Το ζηλεύουν κιόλας.
Και δεν σταματά να προσπαθεί για να «τρυπήσει» το ταβάνι, παρά το γεγονός πως εντός συνόρων τον τιμωρούν επειδή τόλμησε να σχολιάσει την Τσαρούχα. Για τη διαιτησία της, την οποία σχολιάζει όλη η χώρα.
Ο πρόεδρος που θα ήθελαν οι πάντες στην ομάδα τους. Ειδικά αυτοί που φωνάζουν πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Άρνηση αναγνώρισης του αντιπάλου και τίποτα περισσότερο. Την ίδια στιγμή η καρδούλα τους ξέρει τι αισθάνονται όταν ο Παναθηναϊκός του Γιαννακόπουλου έχει φτάσει να έχει συνολικό μπάτζετ 62 εκατ. ευρώ. Με αυτάρκεια σε σημαντικό ποσοστό. Με τη δική του οικονομική συνεισφορά φυσικά.
Το πορτοφόλι άνοιξε το 2023 και… ξέχασε να κλείσει. Πάντα με σχέδιο και πλάνο. Χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος για το αύριο του Παναθηναϊκού, αν απλά κάτι «στραβώσει», ή αν απλά δεν θέλει να επενδύει στο ίδιο επίπεδο πλέον. Αυτό το καλοκαίρι, είναι ενδεικτικό. Πούλησε παίκτες που δεν είχαν τη «φλόγα» να είναι στον Παναθηναϊκό της… επιστροφής στο ένδοξο μέλλον.
Αύξησε το μπάτζετ κατακόρυφα, φέρνοντας όσους οι άλλοι στόχευαν. Μέχρι να εμφανιστεί μπροστά τους η ενημέρωση πως ο αθλητής ταξιδεύει για Αθήνα. Σε μια χρονιά όπου υπολόγιζαν πολλοί πως θα λυγίσει. Ο Ολυμπιακός πήρε την Ευρωλίγκα.
Φτιάχνει γήπεδο με 25 κρατικά εκατομμύρια. Ακόμη κι έτσι, όλη η Ελλάδα και όλη η Ευρώπη, ασχολείται με τον Παναθηναϊκό του Γιαννακόπουλου. Αντί να καθίσει να το απολαύσει, σε αθλητές αλλά και στελέχωση, σκέφτεται το αύριο.
Ταλέντα που «κλείνει» ο Παναθηναϊκός, συμφωνίες με αυθεντίες της αγοράς των ΗΠΑ, ήδη καπαρωμένα τα δικαιώματα των σπουδαιότερων ελληνικών ταλέντων που βρίσκονται στο NCAA. Ο Παναθηναϊκός οπαδός, όσο κι αν μπορεί να διαφωνεί με μια στιγμιαία αντίδραση, ή με μια δήλωση του Γιαννακόπουλου, ξέρει καλά:
Έχει… ήσυχο το κεφάλι του για το σήμερα και το αύριο. Με μοναδική «αγωνία» το ποιος θα αποκτηθεί για να ενισχυθεί η ομάδα του. Κι εκεί, βέβαια, γνωστή η απάντηση: Ο καλύτερος που κυκλοφορεί.
