Ο Ιούλιος ακόμη δεν μας έχει αφήσει. Ο Παναθηναϊκός δουλεύει σε αυτή του τη μορφή, εδώ και σχεδόν ένα μήνα. Έχοντας δώσει κάποια λίγα φιλικά, συν ένα επίσημο παιχνίδι. Την Πέμπτη έρχεται το δεύτερο.
Όλοι μας περιμένουμε άμεσα αποτελέσματα. Ο Παναθηναϊκός είναι καταδικασμένος να παίρνει αποτελέσματα, όποια κι αν είναι η κατάστασή του, όσες απουσίες κι αν έχει, όσα προβλήματα κι αν του παρουσιάζονται. Οι δικαιολογίες δεν έχουν θέση στους Πράσινους. Αλλά για μισό λεπτάκι… Όταν ασκούμε κριτική, κάποια δεδομένα, είναι αδιανόητο να μην τα συμπεριλαμβάνουμε στην κουβέντα.
Η ελληνική συνήθεια του «τσουβαλιάζω», δεν έχει θέση στη συζήτηση. Ο Παναθηναϊκός προχωρά μια προσπάθεια η οποία πρέπει να στηριχθεί. Πρωτίστως γιατί είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Τα υπόλοιπα είναι θέμα του καθενός. Αν δεν συμπαθείτε τον προπονητή, τον τεχνικό διευθυντή, τον πρόεδρο, τον φροντιστή, είναι δικαίωμά σας. Η μεγάλη εικόνα, όμως, είναι αυτή της ομάδας. Η οποία και αξίζει τη συσπείρωση γύρω της. Διότι αυτή θα επισπεύσει τα καλύτερα αποτελέσματα της δουλειάς.
Επειδή μέσα στην… τρέλα των μεταγραφών, των πληροφοριών, των φημών, των αγώνων,
κάπου χάνουμε την πραγματικότητα, για να δούμε λίγο τι έχει συμβεί τους τελευταίους
μήνες στον Παναθηναϊκό:
Ήρθε νέος προπονητής, ο Τζέικομπ Νίστρουπ.
Ο νέος προπονητής ήρθε για να υλοποιήσει το πλάνο που αποφάσισε το κλαμπ. Με εντελώς διαφορετική αγωνιστική φιλοσοφία απ’ αυτή που είχαμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Θεαματικότερη, όμως ταυτόχρονα δυσκολότερη.
Έχουν γίνει ήδη 8 μεταγραφές (Πένια, Ντε Φράι, Φαν Ντρόνγκελεν, Τσάπρας, Κρίστιανσεν, Καμαρά, Κάνγκουα, Ράστοντερ).
Ακολουθούν άλλες 2 με 3 προσθήκες. Σημαντικές και όχι απλά συμπληρωματικές.
Έχουν φύγει αρκετοί παίκτες, υπάρχουν παιδιά που δεν υπολογίζονται. Στην ουσία λοιπόν, το μισό ρόστερ αλλάζει.
Δεν πρόκειται απλά για διαφοροποιήσεις. Μιλάμε για κάτι εντελώς νέο. Ποιοτικότερο. Ομορφότερο σε επίπεδο θεάματος που θα μας παρουσιάζει. Όσο περισσότερες οι αλλαγές όμως, τόσο μεγαλύτερη η δυσκολία για να φτάσεις στο επιθυμητό σημείο.
Το θετικό σε όλο αυτό – πέρα από την αποτελεσματικότητα των κινήσεων ως τώρα – είναι η απόλυτη κατανόηση του κόσμου. Οι φίλαθλοι έχουν «αγκαλιάσει» την προσπάθεια ποδοσφαιρικά. Η παρουσία του κόσμου κόντρα στην Πάκσι θα το αποδείξει αυτό. Η παρουσία στο φιλικό της Λεωφόρου το απέδειξε.
Υπάρχει θετικότητα γύρω απ’ την ομάδα. Μόνο να μην οδηγηθούμε σε άλματα προσδοκιών. Το ταβάνι είναι ψηλό. Οι κινήσεις που ακολουθούν, επιβάλλεται να το κάνουν ψηλότερο. Τη σκάλα την ανεβαίνεις ένα-ένα σκαλοπάτι. Αν βιάζεσαι κινδυνεύεις.
Σταθερά λοιπόν. Σίγουρα. Ομάδα και κόσμος μαζί θα οδηγήσουν το… καράβι μέχρι να έρθει η στιγμή που απλά θα κάθεσαι πίσω και θα απολαμβάνεις τον Παναθηναϊκό. Ποδοσφαιρικά και όμορφα. Χωρίς έπαρση και γραφικότητες.
Υ.Γ. Εξαιρετικό παιδί ο Σιώπης. Είναι επίτευγμα η αποθέωση των συμπαικτών του, Ελλήνων και ξένων. Όμως, ποδοσφαιρικά δεν είχε ρόλο στην ομάδα. Οι σκληρές αποφάσεις, δεν σημαίνει πως είναι άδικες.
