Η δυνατότητα να έχει ο Παναθηναϊκός 8 αλλαγές στην ενδεκάδα και να μην υπάρχει καμία θέση που να μιλάς για λύση ανάγκης. Η ποιότητα του Μλαντένοβιτς να κάνει σέντρες εκεί που πρέπει, όπως πρέπει για να φέρουν απειλή. Ο Τζούρισιτς που… είναι απλά Τζούρισιτς δε χρειάζεται κάτι παραπάνω, σε ποιοτικά χαρακτηριστικά ίσως ο κορυφαίος παίκτης στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Ο Παλάσιος που αυτό το διαγώνιο σουτ το έχει σήμα κατατεθέν, πέρα απ’ τα υπόλοιπα. Τα ενώνεις και σου μένει μια νίκη-περίπατος, χωρίς καν να φτάσει το Τριφύλλι στο 50% της απόδοσής του.
Είναι η περίφημη ποιότητα που κάνει τη διαφορά. Το στοιχείο που δεν είχε τόσο έντονο η ομάδα, τις δύο προηγούμενες χρονιές. Όταν και δεδομένα υπήρχε καλό σύνολο, όμως έλειπαν εκείνα τα ατομικά χαρακτηριστικά. Κόντρα στον Ατρόμητο το ματς τελείωσε 5-0 και πέρα απ’ τα γκολ αν σας πούνε θυμηθείτε άλλες μεγάλες ευκαιρίες, θα δυσκολευτείτε. Αυτό δείχνει ουσία. Κυρίως ικανότητα να εκμεταλλευτείς αυτό που σου δίνεται. Δεν το πετυχαίνει πάντα ο Παναθηναϊκός, αλλά σαφώς σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια έχει περισσότερες πιθανότητες να το κάνει.
Στην οικονομία ενός πρωταθλήματος, αυτές οι βραδιές είναι «κλειδιά». Τα τόσο άχαρα παιχνίδια, δεν έχουν να σου δώσουν τίποτα άλλο πέρα από 3 βαθμούς, ενώ μπορούν να σου στερήσουν πάρα πολλά. Με τον Παναθηναϊκό να προέρχεται από πρόγραμμα που ήταν δέκα φορές πιο βαρύ απ’ των υπολοίπων. Χωρίς να έχει δώσει περισσότερα ματς, απλά ήταν οι απαιτήσεις και η πίεση των αγώνων που είχε το Τριφύλλι.
Αυτή η περίοδος τελείωσε. Προφανώς και δεν εννοούμε πως σε δύο εβδομάδες το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό θα είναι εύκολο. Απλά είναι μετά από δύο εβδομάδες. Με τις ίδιες συνθήκες για τις δύο ομάδες. Κάτι που δεν ίσχυσε στα προηγούμενα ματς. Παράδειγμα, χωρίς να το αναφέρουμε ως δικαιολογία αλλά ως γεγονός, οι Πράσινοι έπαιξαν Δευτέρα κι όχι Κυριακή με την ΑΕΚ για να ξεκουραστεί η Ένωση, οπότε αναγκαστικά αγωνίστηκαν Πέμπτη με τον Αστέρα Τρίπολης και «καπάκι» Κυριακή με ΠΑΟΚ (ο οποίος είχε παίξει Τετάρτη), παρότι θα μπορούσαν να έχουν παίξει Δευτέρα όπως η ΑΕΚ και ο Αστέρας Τρίπολης.
Στη διακοπή του Οκτωβρίου ο Παναθηναϊκός πάει στο -3 απ’ τον Ολυμπιακό και στην κορυφή του ομίλου στο Europa League. Αναλογιζόμενοι και το τι πρόγραμμα «έβγαλε» η ομάδα, προφανώς και δεν είναι άσχημα τα πράγματα. Κάθε άλλο, η μια νίκη απόσταση είναι σχεδόν τίποτα. Ειδικά όταν τώρα διαβάζουμε για την άλλη πλευρά πως έχει μπροστά της… Γολγοθά. Αυτόν που οι Πράσινοι άφησαν πίσω τους.
Τα δύσκολα πλέον έρχονται για τους υπόλοιπους. Ο Παναθηναϊκός έβγαλε τη δική του περίοδο απίστευτων απαιτήσεων και πίεσης. Αν μπορέσουν οι υπόλοιποι να ανταποκριθούν καλύτερα, σε σαφώς ευκολότερες συνθήκες είναι η αλήθεια, τότε μπράβο τους. Είμαστε στο «αν» όμως…
Οι λύσεις και η ποιότητα, είναι τα στοιχεία που πλέον απλοποιούν τις καταστάσεις. Ακόμη κι όταν δεν φαίνεται με άνεση. Ο Παναθηναϊκός έχει 21 τέρματα επίθεση. Αριθμό που πριν ένα χρόνο τον έφτασε την 11η αγωνιστική. Παρότι είχε αρχίσει με 10Χ10 θυμίζουμε. Οι Πράσινοι που προφανώς κανείς δε θα διαφημίσει και δε θα αποθεώσει το ποδόσφαιρό τους, έχουν 9 γκολ παραπάνω απ’ την ΑΕΚ, απ’ την οποία έχουν δεχτεί και 3 λιγότερα. Φυσικά το τι διαβάζετε κι ακούτε για τις δύο ομάδες, είναι εκ διαμέτρου αντίθετο, αλλά δεν πειράζει. Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια.
Το έχουμε ξαναπεί, για να αναγνωριστεί στον Παναθηναϊκό πως έχει καλή ομάδα, έχει καλό υλικό, αποδίδει σοβαρό ποδόσφαιρο, πρέπει να κατακτήσει το Champions League. Αν και τότε κάτι θα βρουν να πουν. Κοντά έφτανε και μιλούσαν για… τσούκου τσούκου μπολ, αποθεώνοντας τις άλλες ομάδες γιατί είχαν «μάγους». Με μαύρα ήταν οι πραγματικοί «μάγοι». Όταν σε αναγνωρίζει ολόκληρη η Ευρώπη, ας μην το κάνουν οι συστημικοί της χώρας σου. Δεν κακόπεσε σε κανέναν.
Η σεζόν είναι ακόμη στην αρχή της. Ο Παναθηναϊκός έχει αποδείξει πως διαθέτει τα περισσότερα κουτάκια τικαρισμένα αναφορικά με όσα χρειάζεται να έχει. Εξαιρετικό προπονητή, καλό υλικό, ποιότητα, λύσεις για να ανταπεξέλθει η ομάδα στα συνεχόμενα ματς, ψυχισμό για να πηγαίνει μέσα σε λίγες μέρες απ’ την Ευρωπαϊκή πρόκληση στην Ελληνική απαίτηση.
