Ήρθε η στιγμή να το ζήσουμε κι αυτό. Ο Ολυμπιακός μέσα σε δύο μήνες κατάλαβε πως η ομάδα του είναι σε τόσο υψηλό επίπεδο, που δεν της κάνει… ο Μέσι.
Στο… λίγο πιο ψηλό συγκριτικά με αυτόν της Παρί Σεν Ζερμέν, κατά τα άλλα καμία διαφορά. Σε ασίστ και γκολ ήταν ίδιοι.
Ούτε τρελαθήκαμε, ούτε σας ειρωνευόμαστε. Αναπαράγουμε αυτά που έγραφε ο επικοινωνιακός μηχανισμός έκφρασης Μαρινάκη. Κατά συνέπεια και Ολυμπιακού.
Περίπου δίμηνο άντεξε ο Φιλίπ Ζινκερνάγκελ. Απ’ το να είναι «ο παίκτης που ξεπέρασε τον Μέσι» σε όλα τα δημοσιεύματα της γνωστής αλυσίδας Μέσων αποθέωσης προέδρου, μέχρι το να μετατραπεί στον αδιάφορο που δεν μπορεί να ακολουθήσει τις απαιτήσεις και την ποιότητα του Ολυμπιακού.
Ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, μαζί με τον Βρσάλικο που… αγνοείται και τον Σκάρπα που θα αγοραζόταν αλλά τελικά τον πήρε η Νότιγχαμ και θα έρθει δανεικός απ’ τον Γενάρη που μάλλον τον ξεχνάμε-δεν υπερβάλουμε αυτά ισχύουν-ήταν τα εχέγγυα που προσφέρθηκαν στον Πέδρο Μαρτίνς, για να περάσει στους ομίλους του Champions League. Μαζί με τον Αμπουμπακάρ Καμαρά απ’ τον Άρη, ο οποίος κόστισε περίπου όσο ο Μαρσέλο όπως μας είπαν.
Αλλά τελικά έφταιγε ο Πορτογάλος που δεν έβαλε την ομάδα στους ομίλους, οπότε έπρεπε να απομακρυνθεί. Τώρα αν ο Ζινκερνάγκελ, ο Μέσι από τη Δανία (που ήξεραν μόνο στην Championship της Αγγλίας), είχε αγωνιστεί στη Νότιγχαμ την περασμένη σεζόν, σύμπτωση θα είναι.
Το κακό είναι πως όσα αναφέρουμε, είναι γεγονότα. Ο κόσμος του Ολυμπιακού ο οποίος αρχικά πείστηκε πως είχε ομαδάρα με τον Ζινκερνάγκελ-Μέσι και όταν ήρθαν τα στραπάτσα, ειδικά απ’ την Μακάμπι, δεν ήξερε πού να ρίξει ευθύνη. Είδε κι εκεί να του γεμίζουν νέο φρέσκο σανό την ταϊστρα, «δείχνοντας» όλοι μαζί λες και ήταν ένα χέρι, τον Μαρτίνς.
Φανταστείτε να είχε ο προηγούμενος προπονητής του Ολυμπιακού, Μπιέλ και τους δύο Χουάνγκ. Δεν αναφέρουμε τον Μαρσέλο επειδή είναι ξεχωριστή υπόθεση την οποία δεν μπορείς να έχεις όταν εσύ γουστάρεις. Τέτοιο επίπεδο μεταγραφών, τις περιμένεις δε σε περιμένουν.
Εξαίρεση αποτέλεσε ο… Μέσι. Θα το λέμε συνέχεια, για να καταλάβουν οι φίλαθλοι τι γίνεται. Εχθροί θεωρούνται όσοι (1-2 δηλαδή) κάνουν κριτική, φίλοι όσοι πουλάνε τον Ζικερνάγκελ για Μέσι. Κι όταν μια νύχτα με φεγγάρι χαθεί, ποιο το πρόβλημα; Καραβιές πάνε κι έρχονται, κάποιος άλλος θα βγει Μέσι ή έστω Ινιέστα…
Ειδικά οι Ολυμπιακοί που τους «πλασάρουν» εχθρούς, για να τους δουλεύουν πίσω απ’ την πλάτη τους οι και καλά… φίλοι του συλλόγου. Αυτοί που εξυπηρετούν το μεγαλείο του Θρύλου, πλασάροντας τους Ζινκερνάγκελ ως παγκόσμιους κολοσσούς με συχνότητα γκολ-ασίστ που θα ζήλευε ο Χάλαντ κι ο Εμπαπέ μαζί.
Δύο μήνες μετά, ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ο παίκτης που αποκτήθηκε για να βάλει τον Ολυμπιακό στο ChampionsLeague, φεύγει ως απόλυτα αποτυχημένος. Όσοι είχαν την ίδια διάθεση για δημοσιεύματα εκείνες τις μέρες, τώρα δε θα ασχοληθούν καν. Τώρα θα τους ενημερώνουν πως ο μεγάλος πρόεδρος όπως είπε και στην παρουσίαση του Μαρσέλο, θέλει τον Ολυμπιακό πρώτο όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Εκείνη την Ευρώπη που τον άφησε με Ζινκερνάγκελ και ολοκλήρωσε έχοντας 0 νίκες σε 6 αγώνες προκριματικών.
