Και εγένετο coach “Kill Bill”! Ο Βασίλης Σπανούλης έβγαλε την κίτρινη στολή του «Kill Bill», έβαλε κοστούμι αλλά κράτησε το “Κατάνα” σπαθί του όπως και το χρώμα, που σωστά ο πανέξυπνος Μίσκο Ραζνάτοβιτς, επεσήμανε προαναγγέλοντας την Παρασκευή την ανακοίνωση του Περιστερίου, εστιάζοντας στον «γρίφο» που ανάρτησε στη σημειολογική σημασία του γεγονότος.
«Πέρασαν 20 χρόνια για να λάμψει το κίτρινο χρώμα στην μπασκετική σκηνή της Αθήνας. Τότε ήταν στα βόρεια, τώρα είναι στα δυτικά. Όμως, ο βασικός ρόλος πηγαίνει στον ίδιο άνθρωπο», εννοώντας φυσικά την εποχή Σπανούλη στο Μαρούσι και την εποχή που ξημέρωσε από την Παρασκευή, με τον Σπανούλη προπονητή στο Περιστέρι.
Μια εποχή που είναι προφανές ότι ως στόχο έχει να επαναφέρει το Περιστέρι στις νίκες, τις επιτυχίες, σε επιτεύγματα, αλλά όχι μόνο. Θέλει επίσης να δώσει στον κόσμο της πόλης, όραμα! Να προσφέρει στους Περιστεριώτες -και γενικώς τους λάτρεις του μπάσκετ- τη σπίθα που θα κάνει το «Ανδρέας Παπανδρέου» να ζήσει ξανά στιγμές ενθουσιασμού, πάθους και «τρέλας» σαν τις αλησμόνητες της δεκαετίας του ‘90 με τον αξέχαστο Αλφόνσο Φορντ και τους Άγγελο Κορωνιό, Μάρκο Γιάριτς, Κώστα Τσαρτσαρή, Μίλαν Γκούροβιτς, Όντι Νόρις και πολλούς άλλους ακόμη…
Άλλωστε το Περιστέρι από το 2018 που επέστρεψε στη Basket League συμμετέχει σταθερά στα playoffs της Α1, με τη δεύτερη σεζόν (2019-20), να προκρίνεται στους ημιτελικούς.
Τώρα θέλει κάτι παραπάνω…Προσδοκά πως η «φλόγα» του Σπανούλη να πετύχει (κι) ως προπονητής μαζί με το legacy του «Kill Bill», θα ξεσηκώσουν τον κόσμο και οι εξέδρες του κλειστού γηπέδου της Τζον Κένεντι θα πάρουν… φωτιά.
Το “Spanoulis effect” έγινε αντιληπτό στον οργανισμό του Περιστερίου από την πρώτη ημέρα. Από την πρώτη ώρα! Κάνοντας scroll-down στον επίσημο λογαριασμό του Περιστερίου στο twitter, διαπιστώνει κάποιος ότι τους τελευταίους 16 μήνες το tweet με τη μεγαλύτερη “απήχηση” ήταν εκείνο για την πρόσληψη του Μίλαν Τόμιτς με 23 retweet και ακολούθως εκείνο με βίντεο στη μνήμη του αδικοχαμένου Αλφόνσο Φορντ: 13 retweets. Τα επόμενα που προκάλεσαν ενδιαφέρον, τα οποία δεν είναι και πολλά, έχουν από maximum 8 έως 3 RT και η πλειονότητα από 2 και κάτω. Μέσα σε μία ώρα το tweet της ανακοίνωσης του Βασίλη Σπανούλη είχε 114 retweets (την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές η καταμέτρηση δείχνει 146) με κάποια εξ αυτών να είναι από λογαριασμούς στο εξωτερικό. «Ένας θρύλος στη γειτονιάς μας. Καλώς ήρθες» έγραψε στο twitter η ιστορική ομάδα της πόλης, ο Ατρόμητος κάνοντας το καλύτερο promo για την εποχή “Kill Bill” στο Περιστέρι.
Στο instagram τα likes είχαν αντίστοιχη εκτίναξη. Από τα 100-300 likes, με εξαίρεση τις ανακοινώσεις των προσλήψεων του Αργύρη Πεδουλάκη (646), του Σωτήρη Μανωλόπουλου (580) και της νίκης των Εφήβων επί του Ολυμπιακού (650), στα 1841 της ανακοίνωσης για τον προπονητή Βασίλη Σπανούλη.
Η παρουσία του ήταν ισχυρό δέλεαρ και για το BCL που καλωσόρισε τον “legend” του ευρωπαϊκού μπάσκετ και την ομάδα του, την οποία έβαλε χωρίς δεύτερη σκέψη στους ομίλους της διοργάνωσης. Το “Spanoulis effect” φαίνεται και στην ευκολία με την οποία απαντούν θετικά οι παίκτες που δέχονται κλήση από τον νέο προπονητή του Περιστερίου, αλλά και από το κίνητρο που τους προκαλεί με όσα τους λέει! Οι ίδιοι χρησιμοποιούν αγοραίες εκφράσεις που δεν επιτρέπεται να μεταφερθούν αυτολεξεί…
Εξίσου, λέγεται, πως εντυπωσίασε και τους ανθρώπους του Περιστερίου, τους Φίλιππο Κότση, Ανδρέα Πολέμη και Γιώργο Πανταζόπουλο όταν από το πρώτο κιόλας ραντεβού τους παρουσίασε σχεδόν ολόκληρο το ρόστερ που θέλει στην ομάδα του!
Σαφώς και είναι άγνωστο αν ο Βασίλης Σπανούλης πετύχει στο Περιστέρι. Έχουμε δει σούπερ-σταρ (όλων των αθλημάτων) να αποτυγχάνουν στην προπονητική, όπως και άσχετους με το παιχνίδι να διαπρέπουν ως προπονητές! Επίσης ουδείς μπορεί να ισχυριστεί πως κάθε like, κάθε retweet, κάθε share που κατεγράφησαν στα social media θα γίνουν αντίστοιχα εισιτήρια στο «Ανδρέας Παπανδρέου».
Αλλά είναι βέβαιο πως η πρόσληψη του Σπανούλη κάνει μεγάλο «γκελ» και μπορεί να ρευστοποιηθεί με πολλούς τρόπους. Όπως επίσης βέβαιο είναι πως αυτός ο «άρρωστος με το μπάσκετ τύπος», όπως τον περιγράφουν όσοι τον γνωρίζουν καλά θα εργάζεται νυχθημερόν για να πετύχει η ομάδα του, από την οποία (πάντα) εξαρτάται η επιτυχία του προπονητή.
Ως κόουτς αρχίζει από καλύτερη αφετηρία από ότι ως παίκτης, καθώς παρότι δεν είχε κανένα ιδιαίτερο σωματικό προσόν έφτασε πολύ ψηλότερα από ότι θα μπορούσε οιοσδήποτε να προβλέψει κάνοντας μια υπέρλαμπρη καριέρα, με μοναδικά επιτεύγματα. Απλά εκείνο που πρωτίστως θα πρέπει να αντιληφθεί ο ίδιος, είναι πως δεν πρέπει να περιμένει από τους παίκτες του, να κάνουν όσα έκανε εκείνος για να πετύχει… Γιατί πολύ απλά αν τα έκαναν κι άλλοι, ο Σπανούλης δεν θα ήταν ένας και μοναδικός…
Το project λοιπόν έχει τεράστιο ενδιαφέρον. Το όραμα και το κίνητρο των δύο πλευρών μοιάζει να είναι κοινό και εξίσου ισχυρό και όλα δείχνουν πως έγινε μια κίνηση που μπορεί να βγάλει ωφελημένες και τις δυο πλευρές. Μοιάζει με win win situation που λέμε και στη χώρα μας. Περιμένουμε με ανυπομονησία να δούμε τα αποτελέσματα στο παρκέ (και τις εξέδρες). Καλή αρχή Kill Bill…
