Η νίκη επί της Ντιναμό Κιέβου έφερε μία σχετική ηρεμία, χωρίς προσωπικά να πιστεύω πως η υπόθεση πρόκριση αποτελεί ακόμη κάτι δεδομένο. Δεν αποτελεί και ο ΠΑΟΚ έχει άλλη μία μεγάλη μάχη να δώσει απέναντι στους Ουκρανούς.
Απλά μας δίνει την ευκαιρία να αναλύσουμε λίγο το πως δουλεύει σήμερα ο ΠΑΟΚ. Και να δούμε την στόχευση του Λέο Μάτος που είναι το κεντρικό πρόσωπο του αγωνιστικού τμήματος παρέα με τον Αλέσιο Λίσι.
Αρχικά, όσον αφορά στα μεταγραφικά, ο ΠΑΟΚ δουλεύει ως εξής. Το τμήμα σκάουτινγκ έχει επιλογές με βάση τα χαρακτηριστικά που θέλει ο προπονητής, ο Μάτος επιλέγει ποιες περιπτώσεις θα παρουσιάσει στον Λίσι, ο τελευταίος κάνει την επιλογή από αυτά που του έδωσαν και στη συνέχεια αναλαμβάνει τις διαπραγματεύσεις και το οικονομικό σκέλος η Μαρία Γκοντζάρεβα. Είναι μία διαδικασία που ακολουθείται και στο τέλος θα κριθεί, εκ του αποτελέσματος.
Αυτό που εγώ θέλω να καταγράψω, είναι η κεντρική ιδέα του Μάτος. Είναι σαφές πως στο μυαλό του έχει μία διαφορετική δομή ρόστερ από αυτή που υπήρχε. Προφανώς ήδη διαπίστωσε πως το περυσινό λάθος ήταν η ποιοτική απόσταση της πρώτης με τη δεύτερη γραμμή και αυτό θέλει να βελτιώσει. Επίσης, δεν θέλει να κάνει εκπτώσεις.
Επίσης, ως βραζιλιάνος που σέβεται τον εαυτό του, ένα ζητούμενο είναι πάρα πολύ σημαντικό σε αυτούς που έρχονται. Η τεχνική.
Στη παραπάνω λογική λοιπόν, ο Μάτος επέλεξε δύο στόπερ. Ο Ελουστόνδο που παίζει κυρίως δεξί στόπερ – και δεξί μπακ αν χρειαστεί – και ο Παντελής Χατζηδιάκος που παίζει με ευκολία και τις δύο πλευρές. Το κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η ποιότητα πάσας, οι καλές επαφές με τη μπάλα, η αντοχή στο πρέσινγκ του αντιπάλου. Πλέον δεν θα μπορεί να κλείνει κανείς μόνο τον Μιχαηλίδη για να ακυρώνει την ανάπτυξη του ΠΑΟΚ.
Για τη θέση του δεξιού μπακ, υπήρχε η σκέψη αρχικά να διατηρηθεί ο Ελουστόνδο με τον Λύρατζη ως καλύψεις του Κένι. Αυτή η σκέψη μπήκε στην άκρη και ο ΠΑΟΚ θα πάρει δεξί μπακ. Γιατί πρέπει να υπάρχει αξιόπιστη δεύτερη λύση.
Η απόκτηση του Γιαννούλη – εφόσον ολοκληρωθεί – δημιουργεί ένα δίδυμο στα αριστερά που ουδείς άλλος το διαθέτει, παρέα με τον Μπάμπα που δεν θα χρειαστεί 50 παιχνίδια τη σεζόν και θα είναι φρέσκος.
Η απόκτηση του Σανταμαρία, είναι η απάντηση στον Μεϊτέ. Χαφ ισορροπίας, προπονητής γηπέδου, καλή τεχνική, ηρεμία στη πίεση. Ο Μάτος δεν θέλει να ρισκάρει περιμένοντας τον Γάλλο και θα πάρει και άλλο 6. Είναι στα σκαριά και αυτός. Θα έρθει και 8, γιατί επί Λίσι, η απαίτηση εντάσεων είναι μεγαλύτερη από τη θέση. Ο Ζαφείρης παίζει πιο απελευθερωμένα, αλλά ξοδεύει και περισσότερη ενέργεια. Ένας παίκτης τύπου Ζαφείρη, είναι απαραίτητος και έχει εντοπιστεί. Τον Καμαρά δεν τον βλέπω στην εξίσωση. Η σεζόν θα πάει τέσσερις συν Μεϊτέ και βλέπουμε πότε – και αν - θα μπει ο Γάλλος.
Στους μεσοεπιθετικούς, υπάρχει το ερωτηματικό Ντεσπότοφ και το τι θα συμβεί με Σορετίρε. Κατά τ άλλα, ο Ζίφκοβιτς, ο Τάισον, ο Χατσίδης παρέμειναν, ο Άλι τραυματίστηκε και θα χάσει την έναρξη της σεζόν, για μένα έτσι κι αλλιώς χρειαζόταν ένας ακόμη. Αυτός θα είναι μάλλον στο 10, γιατί ο χαφ που θα αποκτηθεί παίζει και αριστερά. Και δεκάρι έχει εντοπιστεί και θα ξεκινήσουν σύντομα συζητήσεις.
Απομένει ο φορ. Η αλήθεια είναι πως εδώ ο ΠΑΟΚ απαγορεύεται να αποτύχει. Μέσα σε όλο το κύμα αλλαγών, σε ένα κλαμπ που είναι φουλ της μετάβασης σε όλα τα επίπεδα, προσωπικά θα πήγαινα στη σιγουριά του Χοσέλου. Αυτό εφόσον βέβαια διαπιστωθεί πως είναι καλά σε αθλητικό κομμάτι και έχει κίνητρο. Θα το άλλαζα μόνο με μία σούπερ ευκαιρία καλού παίκτη με μεταπωλητική αξία.
Ο Μάτος το έχει δει σωστά. Δεν αρκεί η πρώτη γραμμή για να του δώσει διακρίσεις. Πρέπει η ομάδα να έχει τις μίνιμουμ απώλειες όταν θα βγει στη σκηνή η δεύτερη γραμμή. Η προσπάθεια για μείωση της διαφοράς ποιότητας μεταξύ των γραμμών είναι εμφανείς.
Αν παράλληλα καταφέρει να στήσει αυτό το σκηνικό, έχοντας must win παιχνίδια που θα τα πάρει, η επιτυχία θα είναι τεράστια.
Στο δικό μου το μυαλό άλλωστε, η εποχή που ζούμε είναι απόλυτης μετάβασης. Είμαι συμβιβασμένος στην ιδέα των κραδασμών. Όμως αν υπάρχει λογική και φιλοδοξία, όλα θα πάνε καλά. Το μόνο που θα χρειαστεί το κλαμπ, είναι την θετική αύρα του περίγυρου που τόσο του έλλειψε πέρυσι.
