Ούτε στο football manager δεν ήταν εύκολο να γίνουν τόσες μεταγραφές, πριν καν μπούμε στον τελευταίο μήνα της θερινής περιόδου. Ο Παναθηναϊκός το κατάφερε. Μάλιστα χωρίς να υποχωρεί στις ποδοσφαιρικές του απαιτήσεις. Αποκτώντας τις πρώτες του επιλογές σχεδόν σε όλες τις θέσεις.
Τα μπράβο πηγαίνουν και στους ανθρώπους που «έτρεξαν» το σχεδιασμό και στην άριστη συνεργασία Κοτσόλη-Νίστρουπ. Φυσικά υπάρχει και η οικονομική δυνατότητα που έκανε εφικτή την πραγματοποίηση τόσων κινήσεων σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Εν μέσω Παγκοσμίου Κυπέλλου στη μεγαλύτερη διάρκεια του σχεδιασμού, στοιχείο που δυσκολεύει τα πάντα στην ποδοσφαιρική αγορά.
Ο Κάνγκουα «έκλεισε», θα έρθει, είναι παίκτης με στοιχεία που χρειαζόταν το Τριφύλλι. Το αν θα αλλάξει τις ισορροπίες, θα το δούμε στο χορτάρι. Ως κίνηση, σωστά έγινε. Η ταπεινή μας άποψη είναι πως ακόμη σωστότερα έγινε, λόγω της εμπλοκής της ΑΕΚ. Όλοι οι υπόλοιποι μπορούν να είναι αλαζόνες απέναντι στον Παναθηναϊκό, όμως για κάποιο άγνωστο λόγο μόλις ο Παναθηναϊκός παίρνει τέτοιες «νίκες», δεν κάνει να μιλάει. Οι Πράσινοι λοιπόν, έχουν επιτύχει να νικούν τον ανταγωνισμό σε κάθε μεταγραφική «μάχη» εδώ και αρκετές περιόδους. Ας τους το πιστώσουμε, ειδικά όταν έχουμε τόσο εύκολο το χρέωμα στις «στραβές».
Η ουσία, βέβαια, είναι το από εδώ και πέρα. Θα ήταν αφελές να σκεφτεί κανείς πως ολοκληρώθηκαν οι μεταγραφές για το Τριφύλλι. Με σεβασμό στις κινήσεις που έγιναν, στις δυνατότητες των παικτών και στη σημασία που έχουν/θα έχουν για την ομάδα, το από εδώ και πέρα έρχεται για να αλλάξει τις ισορροπίες. Καθώς αυτό που πρέπει να γίνει, είναι δύο προσθήκες οι οποίες θα χαράξουν… νέα σύνορα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Με τον Παναθηναϊκό να παίρνει τη μεγαλύτερη έκταση χωρίς δεύτερη σκέψη.
Ακούγονται «βαριά» όλα αυτά, λόγω των 16 ετών χωρίς πρωτάθλημα. Εκείνο, όμως, είναι το παρελθόν. Με πολλά σκαμπανεβάσματα και για πολλούς λόγους. Ζούμε το σήμερα. Και βλέπουμε μια ομάδα με όρεξη, με φιλοδοξία, με δυνατότητες, με κόσμο έτοιμο να συσπειρωθεί γύρω από τον προπονητή και τους παίκτες. Ακριβώς η στιγμή που θέλει… το κάτι παραπάνω. Τα βήματα που θα «τρυπήσουν» το ταβάνι.
Τώρα που η αγορά ανοίγει, οι ευκαιρίες αυξάνονται και οι ποδοσφαιριστές αξίας ίσως δεν βρήκαν αυτό που αναζητούσαν, είναι η στιγμή για τα «χτυπήματα». Ένας ακόμη χαφ και ένας εξτρέμ. Εκεί χρειάζονται οι παίκτες που δε θα φέρουν απλά ποιότητα, αλλά θα εκτοξεύσουν συνολικά την ποιότητα της ομάδας. Σαν ένας μικρός ποδοσφαιρικός «σεισμός», θα ταράξουν τα πάντα. Αυτές οι κινήσεις δήλωση πως φέτος δεν αστειεύεσαι, κάνεις εσύ το κουμάντο.
Θέλετε να πείτε το όνομα του Γένσεν; Θέλετε να πείτε κάποιο καλύτερο; Θέλετε να αναφέρετε έναν Γένσεν και για εξτρέμ; Τα ονόματα ας τα βρουν οι άνθρωποι που χειρίζονται τα μεταγραφικά. Απόλυτη εμπιστοσύνη υπάρχει, δικαιωματικά την έχουν κερδίσει.
Ο μέσος και ο ακραίος πρέπει να έρθουν για να γίνουν σημεία αναφοράς. Με την προσωπικότητά τους. Τις παραστάσεις τους. Την ποιότητά τους φυσικά. Ποδοσφαιριστές που θα ακολουθήσουν το παράδειγμα Ντε Φράι. Όντας οι ηγέτες στις άλλες δύο γραμμές του γηπέδου. Κέντρο και επίθεση.
Η ομάδα έχει γεμίσει από ταλέντο. Νιάτα, ενθουσιασμό, φιλοδοξία. Παίκτες που «χτίζουν» καριέρα, όνομα και αυτά θέλουν να τα κάνουν μέσω του Τριφυλλιού. Πλάι τους, πρέπει να βάλεις τους… οδηγούς. Λιγότεροι, αλλά εκείνοι που κάνουν τη διαφορά.
Δεν μιλάμε φυσικά για βιογραφικά και καλά χρόνια που έμειναν στο παρελθόν. Πρέπει να υπάρχει «δίψα» για να πετύχουν. Για να ηγηθούν ενός εγχειρήματος φιλόδοξου και απαιτητικού. Ιστορικού αν όλα πάνε καλά. Να έχουν το κίνητρο, χωρίς να ψάχνουν κάτι πιο ήρεμο λόγω τραυματισμών, κορεσμού και απλής διάθεσης να μαζέψουν… ήλιο στη χώρα μας.
Τώρα που τα πάντα κύλησαν εξαιρετικά, είναι η κατάλληλη στιγμή. Ο Παναθηναϊκός δεν ψάχνει να «κλείσει» τρύπες, όπως έκανε τα προηγούμενα χρόνια. Ψάχνει τα διαμάντια στο στέμμα που θα χρησιμοποιήσει για τη μεγάλη στέψη. Επιστρέφοντας σε έναν θρόνο που άλλοτε δεν είχε τη δύναμη να διεκδικήσει, άλλοτε τον απέτρεψαν απ’ το να το κάνει. Ίσως να απέχει δύο σπουδαίες μεταγραφές… Κρίμα να μην το δοκιμάσει.
