Ας το πάρουμε απόφαση. Στην Ελλάδα, νόμος είναι το δίκιο εκείνου που φωνάζει περισσότερο. Νόμος είναι το δίκιο εκείνου που ελέγχει περισσότερα μέσα. Νόμος είναι ό,τι δεν περιλαμβάνει την ΑΕΚ. Γιατί στην ΑΕΚ, οι κανόνες αλλάζουν. Με μια θαυμαστή ιστορική ισορροπία, από τα ούρα του Τσίγκοφ, τη δωροδοκία του Κοσκωτά, την απόφαση Βάλνερ, όλα διαμορφώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να ισχύουν κανονισμοί, αλλά μόνο δεν αφορούν την ΑΕΚ.
Ο Αγιος Βαλεντίνος μας βρήκε με τεράστια δόση τρέλας. Μια απόφαση κλαυσίγελο, που φαντάζει διάτρητη από κάθε πλευρά. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος νομικός για να κατανοήσει, πως για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα ο δικαστής, έχει κάνει άλματα λογικής. Απίθανα πράγματα, που μόνο στο Ελλαδιστάν μπορούν να βρίσκουν πρόσφορο έδαφος. Αλλά θα πείτε, εδώ ο κ. Κούγιας και τα δοκάρια του, νίκησαν το… κατεστημένο της ΑΕΚ. Ετσι είναι, αν έτσι θέλετε. Ετσι κι αλλιώς, ό,τι θέλουν οι άλλοι γίνεται στο τέλος.
Επί μέρες, ζήσαμε το μαρτύριο της μεζούρας. Βγάζαμε έξω τις μεζούρες, τις μετρούσαμε, βλέπαμε τους πόντους και τους συγκρίναμε. Από πού το μέτρησε ο Μανούχος, ήταν σωστός ο τρόπος και άλλα πολλά ευφάνταστα, που πιστεύαμε πως συμβαίνουν μόνο σε ταινίες για ενηλίκους. Τελείωσε και αυτό το παραμύθι. Ο δικαστής εστίασε αποκλειστικά στο θέμα της υπαιτιότητας, δεν πήγε καν σε μεζούρες και μετρήσεις, αποδεχόμενος πως όλα συνέβησαν κανονικά στη διαδικασία.
Δεν είδε τίποτα
Το ζητούμενο της απόφασης είναι κατά πόσον ο Ατρόμητος είναι υπαίτιος για αυτά τα φαιδρά που συνέβησαν στο Περιστέρι και οδήγησαν στη μη διεξαγωγή της αναμέτρησης. Εκεί κάπου, αρχίζει η κατάσταση να γίνεται πιο φαιδρή. Γιατί γίνεται προσπάθεια, όχι απλά να μας βγάλουν όλους τυφλούς, αλλά και λοβοτομημένους. Προσέξτε το θέμα. Η ΑΕΚ στην ένσταση της προέβαλε ως στοιχείο που αποδείκνυε την ακαταλληλότητα του γηπέδου, τα σκαψίματα που είχαν γίνει. Οσα είδε δηλαδή όλη η Ελλάδα, με φωτογραφίες, βίντεο, σε ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη.
Αμ δε. Ο δικαστής αναφέρει στο σκεπτικό, ότι δεν αποδεικνύεται το σκάψιμο επειδή δεν το γράφει ο Μανούχος στο φύλλο αγώνα! Μυθική σκέψη. Πως το έλεγαν παλιά σε κάτι γραφειοκρατικές καταστάσεις. Μπορεί να μου λέτε εσείς κάτι, να το βλέπω, αλλά στα χαρτιά μου γράφει κάτι άλλο και για εμένα αυτό ισχύει. Πως λέει και μια ψυχή: «για εμένα έχουμε κερδίσει δύο νταμπλ». Ετσι και ο δικαστής, έκρινε πως για εκείνον, ο Ατρόμητος έκανε τα πάντα για να γίνει το παιχνίδι!
Φταίει ο Τσαλίκης!
Και αφού ο Ατρόμητος ήθελε – το είδαμε άλλωστε από τον κ. Αγγελόπουλο που πήγαινε καροτσάκι τον Μανούχο – έπρεπε να βρεθεί ένας ένοχος. Ποιος είναι εκείνος που φορτώνονται τα πάντα, γιατί κανείς δεν τα βάζει μαζί του; Το κράτος βέβαια. Ετσι, ρίξαμε το μπαλάκι στον Δήμο Περιστερίου. Ο Ανδρέας Παχατουρίδης κύριοι, αυτός έκανε τη ζημιά. Ισως οι «Κλουζώ» να ρίξουν και την ευθύνη στον Γιώργαρο Τσαλίκη, που είναι Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Κέντρων Φιλίας. Από μια πλευρά, όσα συνέβησαν στο Περιστέρι είναι πολιτισμός και φιλία. Αγαπήθηκαν άνθρωποι που υποτίθεται πως είναι εχθροί.
Όπως έλεγε και ο κ. Σπανός, αυτό το γήπεδο παίρνει αδειοδότηση εδώ και 15 χρόνια, ακόμα και για ευρωπαϊκά παιχνίδια. Βέβαια, μπορεί κάποιος που να σκέφτεται, να πει, πως η αδειοδότηση δίνεται στην αρχή της σεζόν. Μπορεί μέχρι το Φλεβάρη που φτάσαμε, πολλά να συμβούν και να αλλάξουν τους κανόνες. Αλλά το θέμα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να μη σκέφτεσαι. Ακόμα και να βλέπεις τσιμεντωμένα τα δοκάρια, μην αγχώνεσαι. Εδώ η τεράστια απόφαση που βγήκε, αναφέρει πως επειδή είναι τσιμεντωμένες δεν έχει σημασία που δεν είχε εφεδρικές εστίες, επειδή δεν θα μπορούσαν να τις βγάλουν!
Αρχιζουν τα όργανα
Καλά το πας. Πάτα γκάζι και μη σταματάς. Περί υπαιτιότητας ο λόγος, αν δεν κάνω λάθος με τα φτωχά μου ελληνικά, σημαίνει πως υπάρχει δόλος ή αμέλεια. Ακόμα και εάν αποδεχθούμε πως ο Ατρόμητος δεν είχε κανένα δόλο και όφελος από αυτήν την ιστορία. Αμέλεια δεν υπάρχει; Δεν βγαίνουν κάθε τρεις και λίγο αποφάσεις για αθλητικά και μη γεγονότα, που κάποιος βαρύνεται εξ αμελείας; Να μη χαλάσουμε τις καρδιάς μας. Ετσι μας το είπανε, έτσι σας το λέμε.
Καλά το πάει το χαρτί πλέον ο δικαστής. Με εκείνο το περίφημο σκεπτικό για τη μη τιμωρία του Ολυμπιακού για τα καπνογόνα στο ματς με την ΑΕΚ, έχουν γίνει πυροτεχνήματα τα περισσότερα γήπεδα. Τώρα, με αυτό το μαγευτικό σκεπτικό, όποιος αισθάνεται πιεσμένος, ντεφορμέ ή έχει απουσίες, μπορεί να τσιμεντώνει τα δοκάρια, να μην εμφανίζει εφεδρικές εστίες και ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Υπεύθυνος θα είναι κάποιος δήμος ή κάποιο ερασιτεχνικό σωματείο. Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.
Το μόνο κακό σε όλη αυτήν την ιστορία είναι ένα. Πως η ΑΕΚ δεν τους βλέπει εντός γηπέδου. Οσο δυνατοί και εάν είναι στο γύρω γύρω, όταν θα φτάσει η στιγμή που η μπάλα θα κυλήσει στο χορτάρι – και ας είναι και σκαμμένο – όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Περιμένετε και θα το δείτε. Όπως λέει και ένα παλιό γνωμικό, όσο με τσιτώνεις, τόσο με πεισμώνεις. Λάθος κάλο πάτησαν στη διαδικασία, όποιος σκάβει το λάκκο του άλλου, ας ετοιμαστεί για βουτιά!
