Μεγέθη στο ευρωπαϊκό μπάσκετ υπάρχουν πολλά. Τεράστια κλαμπ, κολοσσοί. Με μυθικά επιτεύγματα στο πέρασμα των ετών, που «κουβαλούν» κόσμο πίσω τους. Παναθηναϊκός, όμως, είναι μόνο ένας. Γιατί αυτά που τον έκαναν αυτό που είναι σήμερα, έναν «γίγαντα» της Ευρώπης, δεν είναι τα… κατσαρόλια στην γεμάτη όσο δεν πάει τροπαιοθήκη του.
Αντιθέτως, είναι οι άνθρωποι, οι καρδιές, η... ψυχούλα. Η αγάπη και το συναίσθημα. Εκεί ξεχώριζαν πάντα οι «πράσινοι». Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως η λέξη «οικογένεια» έμπαινε πάντοτε στη βιτρίνα του συλλόγου, μέσα από τις πράξεις του Παύλου και του Θανάση Γιαννακόπουλου.
Αυτό ακριβώς το legacy ακολουθούν οι επτά φορές πρωταθλητές Ευρώπης και όλοι οι συντελεστές των επιτυχιών τους ανά τα χρόνια. Ποτέ δεν σταμάτησαν να έχουν μια... συνέχεια εδώ και δεκαετίες. Άλλωστε, την «οικογένεια» δεν μπορείς να την ξεχάσεις.
Ακόμη κι εκείνοι που πορεύτηκαν -για λίγο- σε άλλους δρόμους, την ψυχούλα, που αναφέραμε παραπάνω, εδώ την είχαν. Πάντα τους συνόδευε ο Παναθηναϊκός. Η ενέργεια αυτών που δυστυχώς δεν είναι ανάμεσά μας, είναι επίσης, μονίμως - πάντα εκεί. Γιατί αυτή η τεράστια οικογένεια συνδέεται με δεσμούς που δεν «σπάνε» ποτέ.
Το φετινό καλοκαίρι δεν μπορεί να περιγραφεί από τη λέξη «επιστροφή». Είναι απλά η επανάληψη ενός… Χριστουγεννιάτικου τραπεζιού που μαζεύεται όλη η φαμίλια. Γεμάτο ζεστασιά, αγάπη, συγκίνηση. Όπου κι αν ήταν όλοι, το μυαλό ήταν πάντα… στο σπίτι.
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι η συνέχεια του Παύλου και του Θανάση. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι ξανά εδώ. Ο Φραγκίσκος Αλβέρτης έτσι κι αλλιώς είχε επιστρέψει. Ο Μάικ Μπατίστ συμφώνησε και τώρα επισημοποιήθηκε το come back του Δημήτρη Διαμαντίδη.
Λες και ο ιδιοκτήτης προετοίμαζε το… σπίτι για την οικογένεια. Γνωρίζοντας πως το σπίτι δεν είναι σπίτι αν θα λείπουν αυτοί. Τα οικεία πρόσωπα που φέρνουν «ζεστασιά», οι άνθρωποι που με ένα βλέμμα τους μπορούν να... αναπληρώσουν χρόνια που βρίσκονταν μακριά ο ένας από τον άλλον.
Ο Γιαννακόπουλος έπρεπε να τους ανοίξει την πόρτα και να το δουν όπως αρμόζει στον Παναθηναϊκό. Ακριβώς αυτό έκανε.
Τι είδαν οι καλεσμένοι του «τραπεζιού»; Μια ομάδα οικονομικά πανίσχυρη. Με μπάτζετ που είναι το καλύτερο στην Ευρώπη, σε μια εποχή που τα χρήματα έχουν... ξεφύγει για τα καλά. Το ρόστερ σχεδόν έτοιμο, με παικταράδες που απλά χρειάζονται σωστή κατεύθυνση για να μεγαλουργήσουν. Μαζί με τις κατάλληλες προσθήκες που ήδη γίνονται και φέρουν την υπογραφή του κορυφαίου προπονητή όλων των εποχών.
Το γήπεδο, δηλαδή το... σαλόνι που φιλοξενεί το εν λόγω τραπέζι; Να «ντρέπεσαι» να πατήσεις. Με 15.000 διαρκείας να έχουν πωληθεί εδώ και μήνες, σε φιλάθλους που χωρίς να ξέρουν τι θα ακολουθούσε, έκαναν την πιο σωστή κίνηση… Φαντάζεστε τι θα συνέβαινε αν τώρα ξεκινούσε διαδικασία πώλησης διαρκείας;
Είναι σαν να το προετοίμαζε η ίδια η μοίρα. Λες και το ήθελε κάποιος ή κάποιοι εκεί ψηλά. Να δουν τους ανθρώπους τους όλους μαζί, με τα εχέγγυα που πρέπει για να πετύχουν και όχι για να δώσουν κάποια άνιση ή με λίγες ελπίδες «μάχη».
Οι τίτλοι μπορεί να έρθουν. Ή μπορεί και να χαθούν. Μπάσκετ είναι, στο τέλος η επιτυχία από την αποτυχία μπορεί να απέχει ένα σουτ ή μια άμυνα. Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που κρίνουν τα αποτελέσματα. Θεμιτοί και αθέμιτοι.
Αυτή η… οικογένεια όμως, είναι η ισχυρότερη της Ευρώπης. Χωρίς αντίπαλο. Το τρίπτυχο διοίκηση - ομάδα - κόσμος, σε επίπεδα που οι υπόλοιποι σύλλογοι δεν έχουν τη δυνατότητα και τους ανθρώπους να αγγίξουν.
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, λοιπόν, «έστρωσε το οικογενειακό τραπέζι». Άνοιξε το σπίτι σε αυτούς που έπρεπε. Την κατάλληλη στιγμή, πιστός στο πρόσταγμα της ίδιας της ιστορίας. Ομπράντοβιτς, Αλβέρτης, Διαμαντίδης, Μπατίστ, απλά δεν γινόταν να μην ακολουθήσουν την καρδιά…
Τα υπόλοιπα στη σεζόν που ακολουθεί.
