Γύρισε φουριόζος από το σχολείο μετά από την εξεταστική, νομίζω προτελευταίο μάθημα ήταν, πέταξε την μπλούζα, έβαλε ακριβώς μπροστά από το γραφείο μου το στρωματάκι και άρχισε να κάνει κοιλιακούς, ραχιαίους και κάμψεις.
Βλέποντας τον ήθελα να βάλω τα κλάματα, ένιωσα ξαφνικά σαν να μου ξεριζώνεις την καρδιά. Σκέφτηκα ότι δεν μπορεί, κάποιος μου κάνει πλάκα. Ξεψυχισμένα τον ρωτώ: «Τι σε έπιασε παιδάκι μου σήμερα και κάνεις ασκήσεις; Δεν το έχεις ξανακάνει ποτέ στη ζωή σου», εκείνος πάλι, ευδιάθετος και πολύ φυσιολογικά απαντά: «Ο κύριος Κωστής είπε να τις κάνουμε και θέλω να είμαι έτοιμος για το Πρωτάθλημα».
Πώς να πω σε ένα παιδί που ξεκίνησε το κολύμπι στα τέσσερα, το πόλο στα έξι και τα τελευταία δύο χρόνια έχασε σχεδόν έναν χρόνο προπονήσεων, λόγω προβλημάτων υγείας, ότι φέτος που επιτέλους ήταν υγιέστατος και δεν έχασε καθόλου προπονήσεις, δεν θα πάει να παίξει στους αγώνες;
Πώς να ξεχάσω πως όταν του απαγόρεψαν οι γιατροί να γυμνάζεται, γύρισε και μου είπε ότι εγώ δεν την θέλω τη ζωή μου έτσι, χωρίς να μπορώ να παίζω πόλο και χρειάστηκαν άπειρες ώρες ψυχοθεραπείας για να καταλάβει ότι στη ζωή πρέπει να προσαρμοζόμαστε στις δυσκολίες που έρχονται;
Πώς να του εξηγήσω ότι μία μέρα πριν, μας είχαν ενημερώσει από την ομάδα ότι το ταξίδι στη Χίο για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μίνι Παίδων (δηλαδή για παιδιά κάτω των 13 ετών) για διάστημα τριών ημερών στοιχίζει τελικά 620 ευρώ, γιατί δεν υπάρχουν διαθέσιμα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και άρα δεν θα μπορέσουμε να τον στείλουμε, παρότι και οι δυο γονείς του είμαστε εργαζόμενοι;
Πώς να του εξηγήσω ότι νιώθω την ίδια ματαίωση και θλίψη ως γονιός, με αυτή που νιώθει και εκείνος που δεν θα έχει την ευκαιρία να παίξει για όσο του αναλογεί και να κρεμάσει στο λαιμό του ένα μετάλλιο, γιατί η ομάδα του είναι από τις διεκδικήτριες;
Υπήρξαν φίλοι καλοί που προσφέρθηκαν να μου καλύψουν τα έξοδα, όμως δεν μπορούσα να το δεχτώ. Δεν είμαι ψωροπερήφανη, καμία σχέση. Ένα μήνα πριν ζήτησα οικονομική βοήθεια μέσω Facebook για την αγωγή και τη μήνυση (που εκδικάζονταν σε διάστημα μίας εβδομάδας) που έχει κάνει εις βάρος μου η πολιτεύτρια της Νέας Δημοκρατίας και πρόεδρος του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας, Χριστίνα Τσιλιγκίρη και σε τέσσερις ώρες μαζεύτηκαν 700 ευρώ. Όμως, συνειδησιακά και ηθικά δεν μπορώ υποκριθώ ότι το θέμα αφορά το δικό μου μόνο παιδί.
Αφορά χιλιάδες παιδιά που αφιερώθηκαν στον αθλητισμό και οικονομικοί λόγοι τα εμποδίζουν να ακολουθήσουν αυτό που αγαπούν, γιατί οι γονείς τους αδυνατούν να ανταποκριθούν. Δεν είναι τυχαίο ότι η σχετική ανάρτηση που έκανα στις 6 Ιουνίου έφτασε στις 88.322 θεάσεις και δέχτηκα δεκάδες μηνύματα και τηλεφωνήματα ακόμα και από ασημένια Ολυμπιονίκη του πόλο, που μου εξομολογήθηκε ότι έχει «στεγνώσει» οικονομικά για να καλύψει τις ανάγκες της κόρης της στο πόλο, που βρίσκονται κοντά στην ηλικία του δικού μου παιδιού.
Αισθάνομαι λοιπόν ότι μου πέφτει ο κλήρος να μιλήσω γι αυτό που φοβούνται να κάνουν οι γονείς για να μην στοχοποιηθούν τα παιδιά τους και χάσουν τη θέση τους στην ομάδα και οι ομάδες για να μην στοχοποιηθούν από την Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδα, η οποία θα συμπεριφερθεί εις βάρος τους εκδικητικά, με την πρώτη ευκαιρία.
Πάμε να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, η Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας ορίζει ως ανάπτυξη της υδατοσφαίρισης στην Ελλάδα, την υποχρέωση των γονέων να καταβάλουν περίπου ένα χιλιάρικο σε διάστημα ενός μήνα για να λάβουν μέρος τα παιδιά τους στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μίνι Παίδων. Η τελική φάση ορίστηκε χωρίς καμία λογική και καμία πρόνοια στη Χίο παρότι από τις 12 ομάδες οι μισές είναι από την Αττική (δύο από Θεσσαλονίκη, δύο από Πάτρα και τα Χανιά), όταν στην προηγούμενη φάση, τέλη Μαίου οι γονείς κατέβαλαν σχεδόν 300 ευρώ, γιατί ο δικός μας όμιλος διεξήχθη στον Βόλο…
Στη Χίο λοιπόν, οι τελικοί, full season, στα μέσα Ιουλίου, που τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια είναι περιορισμένα, όπως και τα αεροπορικά και οι τιμές των καταλυμάτων στον θεό. Αλλά ποιος νοιάζεται, οι μ@λακες οι γονείς πληρώνουν… Και αν δεν έχουν, χεσμένα έχουν τα παιδιά, την προσπάθεια και τα όνειρα τους στην ΚΟΕ. Για τους κυρίους της ΚΟΕ σημασία έχουν οι δημόσιες σχέσεις. «Ρε Αργυρώ 15 χρόνια είχαν να γίνουν αγώνες στη Χίο…»
Και επειδή είχαν να γίνουν 15 χρόνια θα την πληρώσω εγώ; Ας γίνονταν σε άλλη ημερομηνία, ας έβρισκε τρόπο η ΚΟΕ, η Περιφέρεια ή ο ΝΟΧ είτε μέσω χορηγών ή μέσω φιλοξενίας να ρίξει το κόστος.
«Δηλαδή οι Χιώτες που τόσα χρόνια πληρώνουν τόσα λεφτά;» Κακώς, κάκιστα τα πληρώνουν, θα έπρεπε το κόστος να μοιράζεται ισόποσα για όλες τις ομάδες. Θα έπρεπε αντί να πληρώνω εγώ ή ο Χιώτης ή ο Χανιώτης 620, να πληρώνουν όλοι έναν μέσο όρο.
Στον αθλητισμό και δη σε αυτές τις ηλικίες δεν μπορεί οι οικονομικοί πόροι να ορίζουν όχι την επιτυχία, αλλά τη συμμετοχή και μετά ως ΚΟΕ να βγάζουμε ανακοινώσεις καταδικαστικές για τα Enhanced Games, γιατί εσείς και οι πολιτικές που εφαρμόζεται οδήγησαν τον Κρίστιαν Γκολομέεφ στους αγώνες των ντοπαρισμένων.
Ο Κυριάκος Γιαννόπουλος οραματίζεται και υλοποιεί ένα σχέδιο σύμφωνα με το οποίο το πόλο, το εθνικό μας άθλημα με τις μεγαλύτερες επιτυχίες σε επίπεδο συλλόγων και εθνικής ομάδας απευθύνεται σε μεγαλοαστούς.
Εγώ σε αυτήν την αλητεία έχω δύο χιλιάδες λόγους να είμαι απέναντι και θα είμαι.
Γιατί χθες έμαθα, κάτι πολύ αισχρότερο από το γεγονός ότι υποχρεώνει γονείς να καταβάλουν 1000 ευρώ σε διάστημα ενός μήνα.
Στα μουλωχτά άλλαξε η προκήρυξη των αγώνων και αποφασίστηκε με τρόπο, που αλλοιώνει το πρωτάθλημα ότι ο αγώνας της τελικής φάσης του πρώτου ομίλου, ανάμεσα στην Βουλιαγμένη και την Ηλιούπολη δεν θα διεξαχθεί στη Χίο, αλλά στο κολυμβητήριο της Βουλιαγμένης. Δηλαδή οι δύο ομάδες θα γλιτώσουν μία μέρα διαμονής στη Χίο, δηλαδή αυτό οικονομικά μεταφράζεται περίπου σε 100 ευρώ, τόσα όσα θα μπορούσα να καταβάλω για να πάει και το δικό μου παιδί στη Χίο αν ένας αγώνας γίνονταν στην Αθήνα…
Μεγαλύτερη αποτυχία όμως ακόμα και από αυτήν κύριε Γιαννόπουλε και κυρίες και κύριοι του Διοικητικού Συμβουλίου ξέρετε ποια είναι; Ότι έφτασαν τα σωματεία να λένε ότι ο Δημήτρης Διαθεσόπουλος ήταν χίλιες φορές καλύτερος πρόεδρος. Και πράγματι, ο Διαθεσόπουλος έκανε λάθη, όμως δημιούργησε, όταν εσείς μόνο καταστρέφετε!
ΥΓ. Χθες, στο πλαίσιο της τελετής έναρξης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Καλλιτεχνικής Κολύμβησης εφήβων-νεανίδων που διεξάγεται στο ΟΑΚΑ συνάντησα τον Γιώργο Αφρουδάκη, τον αθλητή θρύλο της ελληνικής υδατοσφαίρισης και αντιπρόεδρο της ΚΟΕ., τον ρώτησα: «Αν ο πατέρας σου καλούνταν να πληρώνει όσα εγώ σήμερα για τον γιο μου, θα είχε βγάλει εσένα, τον Χρήστο και τον Ζάχο η ελληνική υδατοσφαίριση;» Η απάντηση, προς τιμήν του, ήταν όχι…
