Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Ετοιμάζεσαι για τη μεγάλη απόδραση, αλλά ένα γκολ από το πουθενά, ένα «άκυρο» γυριστό είναι τελικά αυτό που μετράει, σε αντίθεση με τα δύο αντικανονικά που δέχτηκες και εντέλει δίνει ελπίδες στον αντίπαλο.
Του δίνει όμως; Ας κάνουμε ένα rewind σε όσα είδαμε στα 100 λεπτά του αγώνα Μακάμπι Χάιφα-Ολυμπιακός. Το παιχνίδι άρχισε κατά παραγγελία του Ολυμπιακού. Πρώτη ουσιαστική φάση του αγώνα και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα των Ισραηλινών έπειτα από σεντερφορίσια κίνηση του Τικίνιο και ωραίο follow up της φάσης από τον Ζινκερνάγκελ. Τι άλλο να ζητήσει ο Μαρτίνς, που έλεγε και ξαναέλεγε όλη την εβδομάδα ότι θα παρουσιάσει έτοιμη την ομάδα του;
Αυτό, όμως, που άρχισε ωραία, τελείωσε με… πόνο. Οι ερυθρόλευκοι για κάποιο λόγο που δεν κατάλαβε κανείς, έκατσαν πίσω από τη μπάλα, έδωσαν μέτρα στους αντιπάλους τους κι εκείνοι από το 30’ μέχρι το 48’που οι δύο ομάδες πήγαν στα αποδυτήρια, έγραψαν πέντε φάσεις στην εστία του πολύ καλού Βατσλίκ. Πόσες φάσεις έκαναν οι Πειραιώτες; Την εξής μία, το γκολ!
Οι λόγοι; Ο Δανός σκόρερ εξαφανίστηκε έκτοτε, τα χαφ δεν μπορούσαν να κρατήσουν τη μπάλα, ο Αγκιμπού έκανε ένα από τα χειρότερα παιχνίδια του μην αναλαμβάνοντας καμία πρωτοβουλία και ο Κανέ συμπαραστεκόταν στη… μετριότητα του Εμβιλά που εμ δεν είχε ταχύτητα (γιατί πότε είχε), εμ έκανε και λάθη. Κάπως έτσι και κουτσά-στραβά ο Ολυμπιακός έβγαλε το ημίχρονο. Με τύχη, τύχη, τύχη…
Τύχη που συνέχισε να κουβαλάει στο δεύτερο ημίχρονο. Ο Μαρτίνς αντέδρασε άμεσα: έβγαλε Ζινκερνάγκελ, Αγκιμπού για να ρίξει τους δύο Καμαράδες. Μια από τα ίδια. Τα ίδια και με τον Μπουχαλάκη στη θέση του Εμβιλά. Η βελτίωση ήταν… ίσα-ίσα, οι ερυθρόλευκοι έδειχνα να πατάνε κάπως καλύτερα, φάνηκε να ελέγχουν προς στιγμή το παιχνίδι, αλλά ξανά τα ίδια: από το 63’ και μετά έδωσαν αδικαιολόγητους χώρους στη Μακάμπι, η οποία είχε τετ α τετ και δοκάρι με τον Πιερό (63’ και 78’), κρούοντας το καμπανάκι κινδύνου, έωςότου ήρθε το απίθανο των απίθανων γκολ, που αν βάλεις τον Χαζίζα άλλες 100 φορές να το επιχειρήσει, οι… 101 θα είναι στα πουλιά.
Είπαμε, όμως, έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Είναι σα τη ζωή, από τη μία σου δίνει, από την άλλη σου παίρνει.
Τελικά, η Μακάμπι μπορεί να πάρει αποτέλεσμα πρόκρισης στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» σε μια βδομάδα; Ασφαλώς και μπορεί, αν συναντήσει τον ίδιο μουδιασμένο, πιασμένο και ανέκφραστο Ολυμπιακό. Έναν Ολυμπιακό, που η αλήθεια είναι δεν τον έχουμε δει σε πολλά ματς έως τώρα με την ενδεκάδα που έπαιξε στη Χάιφα. Μόνο με την Αλκμααρ, και πάλι η ενδεκάδα ήταν διαφορετική.
Οι Πειραιώτες, από την πλευρά τους, μπορούν να περάσουν στον τρίτο προκριματικό και να βρουν απέναντί τους τον πιο αδύναμο Απόλλωνα Λεμεσού; Εξυπακούεται ότι μπορούν. Οσο… αρτηριοσκληρωτικό και να εμφανίστηκε το σύνολοτου Μαρτίνς, έχει τα προσόντα να πάρει το αποτέλεσμα που θα λύσει τον πρώτο γόρδιο δεσμό. Ούτε τα ίδια μέτρα θα δώσει, ούτε την ίδια… χαλαρότητα θα έχει ο πρωταθλητής ακόμα κι αν σκοράρει νωρίς και η συνολική ποιότητά του φωνάζει από μακριά ότι είναι καλύτερη. Όσο φωνάζουν, βέβαια, και οι απουσίες δεκαριού και εξτρέμ!
Η πρόκριση θα έρθει, φυσικά, αν ο Μαρτίνς τηρήσει την υπόσχεσή του, αν κατεβάσει 11… Τικίνιο που έκανε τα πάντα στο ματς, κι αν ο Ολυμπιακός εμφανιστεί όντως έτοιμος και όχι να παίζει στα τελευταία λεπτά με 3 στόπερ, φέρνοντας ακόμα πιο κοντά στον Βατσλίκ τους αντίπαλους.
Γιατί μια του κλέφτη, δυο της τύχης, τρεις κι η γυριστή του μοίρα…
