· Πίστευα πως θα έχω συνέλθει κι άφησα το blog για το πρωί, αλλά προς μεγάλη μου ικανοποίηση, δεν έχω συνέλθει ακόμη. Ευχαριστούμε Τον Θεό πιστεύω όλοι όσοι σταθήκαμε τυχεροί και το ζήσαμε μέσα στο γήπεδο όλο αυτό. Γιατί πέρα από την μαγεία της εξέλιξης του ματς, είναι μια ιστορική στιγμή. Ζήσαμε την λύτρωση της ΑΕΚ. Την λύτρωση όλων όσων κινούμαστε και γύρω από την ομάδα, για δυο σεζόν γεμάτες μίρλα και αρνητισμό. Όταν η μπάλα αργά και βασανιστικά για τον Αυστριακό γκολκίπερ που την έβλεπε όρθιος, περνούσε τη γραμμή από την εκτέλεση του Καρίμ, όλα αυτά τα τοξικά της διετίας έφευγαν κι ερχόταν η λύτρωση, η απελευθέρωση.
· Δεν είναι η ώρα να μιλήσω για το καθαρά αγωνιστικό σκέλος του ματς. Θα το συνοψίσω, με την σημείωση πως για την ΑΕΚ όλο το ματς είναι η τριάδα στα χαφ και ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ Ντμίτρο Τσιγκρίνσκι. Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ χθες Σιμόες και Κρίστιτσιτς και ο Σάκχοφ που ήταν αυτό ακριβώς που σου έλειπε, ήταν τα κλειδιά. Και πίσω τους το σημείο αναφοράς στο μυαλό όλων των συμπαικτών του, ο ασύγκριτος Τσίγκρι. Γενικά δεν θέλει πολύ τακτική ανάλυση. Είναι η ώρα των κλισέ. Υπερτερούσε σε πολλά η Βόλφσμπουργκ, αλλά νίκησαν η σωστή ψυχολογική προετοιμασία, το μεγάλο «θέλω» και το βάρος της φανέλας, απέναντι σε μια ομάδα που ήρθε με τουπέ, άχρωμη, άοσμη, για να στηριχθεί μόνο στα καθαρά ποδοσφαιρικά στοιχεία υπεροχής της.
· Η όλη παρουσία της ΑΕΚ και τακτικά και ψυχολογικά, είναι έργο του Καρέρα, που οι αντιδράσεις του χθες μετά το τέλος, δείχνουν πως είναι κομμάτι της ομάδας με τρόπο που ελάχιστοι το είχαν καταλάβει ως τώρα. Ο Καρέρα, το έγραψα και χθες, χωρίς τυμπανοκρουσίες, από το βράδυ του τελικού και μετά, έδωσε μια μεγάλη μάχη για την ψυχολογική επαναφορά αυτής της ομάδας και το κατάφερε. Γιατί ο πάρα πολύ μεγάλος στόχος, με όποιο κριτήριο θες, βραχυπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο, ήταν χθες.
· Η πρόκριση στο Champions League πρόπερσι, αντιμετωπίστηκε όπως αποδείχθηκε ως το κλείσιμο ενός κύκλου τεράστιων επιτυχιών και μια τεράστια ευκαιρία να αφοσιωθούμε στο κεφαλαιώδες έργο του γηπέδου, που είναι όλη η ζωή της ΑΕΚ. Και κερδίσαμε την ζωή μας. Η χθεσινή βραδιά τώρα, πρέπει να αντιμετωπιστεί επίσης ως το κλείσιμο ενός κύκλου, αλλά ενός κύκλου κακού, γεμάτου αρνητισμού. Και η αρχή ενός άλλου, «φωτεινού». Για μένα, η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει να έχει προτεραιότητα, επειδή η ΑΕΚ θα διεκδικήσει βαθμούς που αν τους πάρει, θα της κάνουν την ζωή πιο εύκολη για τις επόμενες σεζόν. Και αν δει κανείς τα γκρουπ δυναμικότητας, μετά από τους αρκετούς εντυπωσιακούς αποκλεισμούς, καταλαβαίνει πως υπάρχουν οι δυνατότητες για να συνεχίσεις να παίρνεις την Ευρώπη πολύ σοβαρά.
· Να πω και κάτι άλλο …Εδώ κι επτά χρόνια η ΑΕΚ περνάει μια εντυπωσιακή για τα ιστορικά της δεδομένα περίοδο διοικητικής σταθερότητας. Ιστορικά, όταν η ομάδα μπαίνει σε κύκλο σερί αγωνιστικών αποτυχιών, όπως συνέβη την τελευταία διετία, κατά κανόνα έχουμε εξελίξεις στα διοικητικά της. Επιτέλους όμως, έχουμε μια ΑΕΚ που έχει εξασφαλισμένα όλα τα βασικά, όλα όσα πρέπει να έχει ως ΑΕΚ κι έτσι μπορεί να ζει και με τα λάθη της. Να τα διορθώνει με τις προϋποθέσεις που της παρέχει η νυν διοικητική κατάσταση, που για κάθε μεγάλη ελληνική ομάδα θα ήταν αξιοζήλευτη και να προχωράει. Μετά ενδεχομένως θα γίνουν ξανά κάποια λάθη, θα διορθωθούν και πάει λέγοντας. Κανονικότητα ποδοσφαιρική.
· Η ΑΕΚ δεν κλέβει επιτυχίες για να έχει εξασφαλισμένο πως τα λάθη της δεν θα την πληγώνουν εντός γηπέδου. Πληρώνει τα λάθη της και γεύεται την χαρά που θα φέρουν οι σωστές της επιλογές. Θα έχει καλές και κακές σεζόν, που πάντα θα τις κρίνουμε έτσι, με βάση αυτό που απαιτεί η ιστορία της. Να ξεκινάει με στόχο τίτλους. Είναι μια νορμάλ κατάσταση. Που όσο και να θέλουν κάποιοι, δεν θα την κάνουν να φαίνεται ανώμαλη, επειδή μια σεζόν είναι καλύτερος ο ΠΑΟΚ και παίρνει τους τίτλους, μετά πάει καλά ο ΟΣΦΠ γιατί πέτυχε στο ποδοσφαιρικό του πλάνο και πάει λέγοντας. Αυτό δυστυχώς διακρίνει μόνο τον ΟΣΦΠ, τον σημερινό ΟΣΦΠ, που θέλει μόνιμα με οποιονδήποτε τρόπο να είναι εκείνος μπροστά και οι άλλοι να πάνε να πεθάνουν. Πολύ περισσότερο, να λειτουργήσουμε έτσι, ώστε να τους οδηγήσουμε στον θάνατο.
· Η ΑΕΚ μπορεί να ζει μια νορμάλ ποδοσφαιρική ζωή, με λάθη και σωστά, με επιτυχίες κι αποτυχίες με ποδοσφαιρικά αίτια και να μην ανησυχεί για τίποτε άλλο, επειδή ο Μελισσανίδης πήρε την άνοιξη του 2013 την απόφαση να της αλλάξει την μοίρα της. Ήταν ο μόνος που μπορούσε να το κάνει και ο μόνος που μπορούσε να φέρει από το τίποτα, μέσα σε επτά χρόνια, αγωνιστικές επιτυχίες, μαζί με το τεράστιο έργο του γηπέδου. Είναι θησαυρός για την ΑΕΚ η ύπαρξη δίπλα της αυτής της οικογένειας, γιατί μαζί με τον Δημήτρη Μελισσανίδη, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τον Ιάκωβο Μελισσανίδη, τον αδερφό του και φυσικά τον Γιώργο Μελισσανίδη, τον γιο του, που χθες βράδυ έδωσε ένα πολύ διαφορετικό στίγμα από το συνηθισμένο.
· Πρέπει ορισμένοι να καταλάβουν πως η επιτυχία του Μελισσανίδη, δεν λειτουργεί στα υγιή μυαλά ως απόδειξη αποτυχίας άλλων, που ενδεχομένως να τους ήταν πιο αρεστοί. Κάθε εποχή είναι διαφορετική, κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, κάθε προσέγγιση είναι διαφορετική. Βεβαίως το αποτέλεσμα κάνει πάντα την διαφορά, αλλά δεν ακυρώνει καμιά εποχή της ΑΕΚ και τις επιτυχίες της, στον βαθμό που ήταν εφικτό. Αλλά η ζωή δείχνει πως η ΑΕΚ την πολυπόθητη σταθερότητα και την δυνατότητα να περνάει αλώβητη και τις πιο ισχυρές ακόμη αναταράξεις, την απέκτησε την τελευταία επταετία. Μαζί με επιτυχίες μεγάλες μέσα στο γήπεδο και μαζί με το πιο σημαντικό απ΄όλα, το έργο ζωής της «OPAP Arena – Αγιά Σοφιά».
· Εκεί είναι το μυστικό και γι΄αυτό μετά από μια διετία δύσκολη, από αυτές που πολλές φορές έχουν ρίξει διοικήσεις στην ΑΕΚ, μπορεί αυτός ο τεράστιος σύλλογος να επανέρχεται σε επιτυχίες. Με τις ίδιες ακριβώς προϋποθέσεις και συνθήκες και υπό την ηγεσία της ίδιας διοίκησης. Αυτό είναι το νορμάλ, το ζητούμενο, το επιθυμητό για κάθε ομάδα που θέλει να ακολουθεί ορθολογικό δρόμο.
· Τώρα για τα πολύ βραχυπρόθεσμα, πιστεύω κι εγώ πως πρέπει να στηριχθεί η προοπτική που γεννά αυτή η επιτυχία, με μια μελετημένη κίνηση στο κέντρο της άμυνας. Όχι γιατί η ΑΕΚ δεν έχει επιλογές που να μπορεί να σταθεί πάνω τους, αλλά γιατί δημιουργούνται πολλές και βαριές νέες υποχρεώσεις, ενώ δύο τουλάχιστον από αυτές, ο Χνιντ και ο Λάτσι δεν είναι ακόμη στον βαθμό που θα πεις, στηρίζομαι άμεσα εδώ. Αν και πιστεύω θα στηριχθείς σίγουρα στο όχι και πολύ μακρινό μέλλον. Τα τελευταία 24ωρα των μεταγραφών παρέχουν ευκαιρίες, ακόμη και για δανεισμούς που θα σου φέρουν επιλογή που μπορεί να κάνει άμεσα την διαφορά και δεν υπάρχει κανένας λόγος να πάνε χαμένες.
