Το κορυφαίο παράδειγμα σε Μουντιάλ έχει να κάνει με τον Αργεντινό στρατηγό Βιντέλα. Το 1978 η χώρα του διοργάνωνε το Παγκόσμιο Κύπελλο και ο στυγνός δικτάτορας ήταν έτοιμος να καταρρεύσει. Εκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να φτάσει η Αργεντινή στην κατάκτηση του τίτλου και το πέτυχε μέσα και από αθέμιτους (ποδοσφαιρικά) τρόπους. Τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα ξεχάστηκαν μονομιάς, η χώρα έζησε ένα τρελό πανηγύρι θριάμβου και ο Βιντέλα έμεινα άλλα τέσσερα χρόνια στην εξουσία!
Μια άλλη κραυγαλέα περίπτωση σύνδεσης του ποδοσφαίρου με την πολιτική ήταν ο Σύλβιο Μπερλουσκόνι. Καναλάρχης, ιδιοκτήτης της Μίλαν και τελικά πρωθυπουργός. Χρησιμοποίησε με δηκτικό τρόπο τον «βασιλιά των σπορ» ως εφαλτήριο για την πολιτική και κοινωνική ανέλιξή του. Στην Ιταλία ακόμη συζητούν για τον αείμνηστο Μπερλουσκόνι και τις πρακτικές που χρησιμοποίησε ώστε το ποδόσφαιρο να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του. Μάλιστα υιοθετήθηκε ένα νέος όρος, ο «μπερλουσκονισμός».
Το 2026 από την εκμετάλλευση, φτάσαμε στη γελοιοποίηση. Μετά το ευρηματικό Βραβείο Ειρήνης της FIFA, που απονεμήθηκε στον Ντόναλντ Τραμπ, ο Αμερικανός πρόεδρος πίστεψε ότι μπορεί να γίνει και τηλεκριτικός διαιτησίας. Και μάλιστα με αποφασιστικό ρόλο! Τηλεφώνησε στο φίλο του Τζιάνι Ινφαντίνο και του είπε να βρει τρόπο να ακυρώσει την κόκκινη κάρτα του κορυφαίου Αμερικανού ποδοσφαιριστή Μπάλογκαν ώστε να συμμετάσχει στον επόμενο αγώνα της ομάδας του.
Μάλιστα βρέθηκε και άρθρο του Πειθαρχικού Κώδικα της FIFA (το 27) που στήριξε την αναστολή ποινής του παίκτη. Μόνο που σε διοργανώσεις όπως το Μουντιάλ η διαδικασία αυτή δεν είναι εφικτή.
Η παγκόσμια ποδοσφαιρική κοινότητα αντέδρασε ακαριαία και καταχέριασε όχι μόνο τον Ινφαντίνο, αλλά και τον Τραμπ. Οι Βέλγοι μίλησαν για ντροπή, μέχρι που εμφανίστηκε ο πρώην πρόεδρος της FIFA Ζεπ Μπλάτερ που αναρωτήθηκε σε ποιο δρόμο οδηγείται η Παγκόσμια Ομοσπονδία όταν ενεργεί ως εντολοδόχος πολιτικών τηλεφωνημάτων.
Η Βρετανοί αντιμετώπισαν την υπόθεση με χιούμορ. Η κορυφαία σατιρική ιστοσελίδα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Τζορτζ Γκαλαγουέι εμφανίζει τον πρόεδρο Τραμπ με στολή διαιτητή να εξετάζει μία φάση στο VAR. Μάλιστα διατείνεται ότι «η FIFA διόρισε νέο ρέφερι στον αγώνα ΗΠΑ – Βελγίου».
Αποδείχτηκε ότι κάθε ανάμειξη της πολιτικής στο ποδόσφαιρο το μολύνει. Απλώς ο Τραμπισμός γελοιοποιεί και την πολιτική όταν αποπειράται να νοθεύσει τον "βασιλιά των σπορ". Πόσο μάλλον που η απάντηση δόθηκε μέσα στο γήπεδο με τα βελγικά ντόρτια.
