Επειδή απουσιάζει αναφορά στον τίτλο για τον Άρη, δεν σημαίνει ότι το αποψινό παιχνίδι του κόντρα στον Βόλο είναι εύκολο. Έχει αποδειχθεί στο φετινό πρωτάθλημα ότι η «γκέλα» παραμονεύει –για όλους- έξω από την πόρτα. Ειδικά ο Βόλος είναι επιτομή του απρόβλεπτου. Μη λησμονούμε, επίσης, ότι η ομάδα του Μάντζιου πριν από τη διακοπή έχασε στο Αγρίνιο -σε ματς που (δικαιολογημένα) φώναξε για τη διαιτησία- και σήμερα τεστάρει τις αντοχές της. Είχε χρόνο να απορροφήσει τους κραδασμούς, όμως το αποτέλεσμα είναι εκείνο που θα (απο)δείξει τη συνέπεια.
Παρεμπιπτόντως, μια και αναφέρθηκα στον Παναιτωλικό. Σε ματς απέναντι στους «μεγάλους» έχει χάσει μόνο από τον ΠΑΟΚ, στην Τούμπα, νωρίς, την 2η αγωνιστική. Αντίθετα νίκησε ΑΕΚ και Αρη στην έδρα του και πήρε ισοπαλία στο Φάληρο από τον Ολυμπιακό. Ομάδα της 6άδας, με εντυπωσιακή πορεία έως τώρα, θα είναι δεδομένα πολύ σκληρό καρύδι για τον Παναθηναϊκό.
Έτσι κι αλλιώς οι πράσινοι είναι μια ομάδα που έχουν τσακωθεί με την «εμπιστοσύνη». Κάθε φορά δεν ξέρεις τι πρόσωπο θα παρουσιάσουν. Κανονικά τώρα που έχουν φτάσει στο -2 από την κορυφή πρέπει να δείξουν ότι πιστεύουν στο στόχο του τίτλου. Στην πράξη, όχι στα λόγια. Ποιος όμως μπορεί να βάλει το χέρι στο ευαγγέλιο για τον φετινό Παναθηναϊκό; Πόσο μάλλον κόντρα σε αντίπαλο με εξαιρετική νοοτροπία, προϊόν Πετράκη, που δεν «μασάει» φέτος από «μεγάλες» φανέλες. Το τριφύλλι δεν θα έχει τον Ιωαννίδη που αποτελεί «βάση» για το παιχνίδι ακόμη κι όταν δεν είναι στα καλύτερά του. Αν –αν λέω έτσι;- ο Παναθηναϊκός πάρει «διπλό» στο Αγρίνιο τότε μπορεί να πει ότι επιτέλους βρήκε μια σταθερά να πορευτεί.
Στο Φάληρο θα γίνει το πρώτο ντέρμπι της «νέας εποχής Γιάννη Παπαδόπουλου»! Μόνο που πρωταγωνιστές θα είναι οι πραγματικοί, οι αυθεντικοί: Ο Μεντιλίμπαρ, ο Αλμέιδα και οι παίκτες του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ. Με Γερμανό διαιτητή υπάρχει αισιοδοξία ότι μετά το τέλος θα ασχοληθούμε ΜΟΝΟ με ποδόσφαιρο. Βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο.
Ο Ολυμπιακός έρχεται από τη μεγάλη νίκη στην Τούμπα, αλλά η διακοπή πάντα είναι παράγοντας που δεν ξέρεις ποιον μπορεί να «χαλάσει». Η ΑΕΚ εκτός έδρας είναι ομάδα «διαφορετική» από την Opap Arena, ψάχνει το σπουδαίο αποτέλεσμα αλλά κυρίως θέλει να πατήσει γερά πάνω στη νέα αγωνιστική της ταυτότητα.
Είναι το ματς που έχει -και είχε- πολύ εξωαγωνιστικό «ντόρο», όμως αύριο όλα αυτά θα μπουν στην άκρη. Δεν παίζουν μπάλα οι… Ενώσεις, αλλά οι ποδοσφαιριστές.
Παρόλο που υπάρχει μπόλικη επιθετική ποιότητα και στις δύο ομάδες, το ντέρμπι ξεκινάει από την αμυντική συνέπεια που θα δείξουν. Αν υπάρξει ηττημένος το πισωγύρισμα και η εσωστρέφεια θα είναι σκληρότερη και από τους τρεις χαμένους βαθμούς, καθώς η φύση του αγώνα δημιουργεί σοβαρά απόνερα.
Στην Τρίπολη έχω μεγάλη απορία… ποιον ΠΑΟΚ θα δούμε. Στη «μετά συνέντευξης Λουτσέσκου εποχή» ο Δικέφαλος θα φανερώσει εάν πατάει σε νέα αφετηρία ή αν η «μαύρη τρύπα» που έχει πέσει τον τελευταίο καιρό κοντεύει να τον ρουφήξει. Ο αντίπαλος (Αστέρας) είναι «κόμπρα» που ανά πάσα στιγμή μπορεί να σε δαγκώσει.
Επαναλαμβάνω όμως ότι το ματς περνάει πρωτίστως από τα πόδια των πρωταθλητών. Αυτοί έχουν να αποδείξουν σε εαυτούς και αλλήλους. Μαζί με τον προπονητή τους που επιστρέφει στον πάγκο. Με νίκη ο ΠΑΟΚ παίρνει καλό μπόνους οξυγόνου, σε οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα θα χρειάζεται… αναπνευστήρα.
Σαν τους αναστενάρηδες, λοιπόν, θα περπατήσουν πάνω στα κάρβουνα οι «μεγάλοι» σε μια Κυριακή από τις πιο σκληρές δοκιμασίες τους. Θα έχει προηγηθεί ο Αρης που με νίκη θα συνεχίσει να «χαιρετάει» άπαντες από την κορυφή. Για να δούμε.
ΥΓ: Μια ατάκα για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό που είδαμε στο Κάουνας να (ξανα)«πνίγεται». Το μάτι των παικτών του δεν «γυάλιζε» και τούτο δεν ήταν η πρώτη φορά που «εμφανίστηκε». Αντίθετα το μάτι των διαιτητών της Ευρωλίγκας όταν βλέπουν τον Ναν… γυαλίζει διαρκώς. Ο συνδυασμός των δύο είναι κακό μήνυμα εάν δεν αλλάξει…
