Ο οδηγός του πούλμαν έπρεπε να οδηγήσει περίπου δύο ώρες για να διανύσει τη διαδρομή των 90 μιλίων από το Βέρμοντ ως το Glens Falls. Το ομώνυμο πανεπιστήμιο διάλεξε μια ουδέτερη έδρα για τον αγώνα με BYU στις 8 Δεκεμβρίου του 2010. Οι φιλοξενούμενοι, από το Provo της Γιούτα, είχαν να διανύσουν 2.200 μίλια ως το «Civic Center», τέρμα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Ήταν το σημαντικότερο αθλητικό γεγονός της χρονιάς. Ενδεχομένως, της πενταετίας. Τα εισιτήρια, περίπου 4.000 τον αριθμό, είχαν εξαντληθεί την ημέρα της κυκλοφορίας τους. Οι κάτοικοι αυτή της μικρής, πληθυσμού 14.000 ανθρώπων, πόλης περίμεναν στην ουρά από το προηγούμενο βράδυ. Το ματς ήταν πρωτοσέλιδο σε όλες τις τοπικές εφημερίδες. Προεξέχουσα η «Chronicle» του Glens Falls, η οποία είχε οκτασέλιδο αφιέρωμα στη ζωή του, με τις διαφημιστικές καταχωρήσεις να μιλούν για την επιστροφή του και την ταυτότητα της εφημερίδας να είναι αφιερωμένη σε εκείνον.
Μετά από όλα αυτά, πόσο πιθανόν είναι να θεωρούμε τον Τζίμερ Φριντέτ μια συνηθισμένη περίπτωση;
Παρασκευάζοντας έναν πρωταθλητή!
Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2012. Ένα χρόνο μετά την επιλογή του στο νούμερο 10 του ντραφτ από το Μιλγουόκι, το οποίο παραχώρησε τα δικαιώματά του στο Σακραμέντο. Περιττές πληροφορίες για μια καριέρα στο ΝΒΑ που δεν είχε την πορεία που θα έπρεπε. Είχε, όμως, τον προορισμό που σχεδόν εκ γενετής δόθηκε στον Τζέιμς Ταφτ, από την οικογένειά του: Θα έφτανε στον μαγικό κόσμο! Ο Τζίμερ, όπως χαϊδευτικά επέμενε να τον φωνάζει η μαμά του, ήταν ένα ταλέντο που γαλουχήθηκε για να φτάσει ψηλά. Και υπάρχει το συμβόλαιο του 2007 να το αποδεικνύει.
«Εγώ, ο Τζέιμς Τ. Φριντέτ, συμφωνώ σήμερα 27 Ιανουαρίου του 2007, ότι θα κάνω όλη τη δουλειά και τις απαραίτητες θυσίες για να φτάσω στον υπέρτατο στόχο μου, να παίξω στο ΝΒΑ». Υπογραφή: Τζίμερ. Μάρτυρας: TJ, ο κατά εφτά χρόνια μεγαλύτερός του αδερφός. Ο άνθρωπος που τον σκληραγώγησε, τον πρόσεξε, τον μύησε, τον δίδαξε και τον οδήγησε στο μπάσκετ. Σε ηλικία τριών ετών, ο Φριντέτ ήξερε να ντριμπλάρει. Αυτό, όμως, δεν είναι περίεργο. Σε ηλικία τριών ετών, ο Φριντέτ έκανε αμυντικά γλιστρήματα από κώνο σε κώνο, χωρίς καν να είναι ψηλότερος από τον κάθε κώνο! Σε ηλικία πέντε ετών μπορούσε να ευστοχήσει σε σουτ τριών πόντων. Ο TJ, ο οποίος επίσης ονειρευόταν να γίνει παίκτης του ΝΒΑ και αργότερα έγινε ράπερ, έπαιρνε μαζί του παντού τον μικρό του αδερφό. Κι έβρισκε ένα σωρό διαφορετικούς τρόπους να τον βελτιώνει.
«TJ έχει 35 βαθμούς Κελσίου έξω Τι κάνεις;», θυμάται ο Αλ Φριντέτ για την ημέρα που επέστρεψε στο σπίτι και είδε τον Τζίμερ να κάνει ασκήσεις δεξιοτεχνίας με τη μπάλα κάτω από τον ήλιο. «Μην ανησυχείς, αντέχει», του απάντησε ο μεγάλος του γιος, για να συμπληρώσει ο Αλ. «Φρόντισε, τουλάχιστον, να πίνει νερό». Δεν είναι τόσο κακό όσο ακούγεται. «Χρωστάω πάρα πολλά στον TJ. Ήταν το πρότυπό μου, ο λόγος που έπαιζα μπάσκετ. Έβρισκε πάντα τρόπους να το κάνει διασκεδαστικό για μένα, δεν υπήρχε μέρα να μην θέλω να κάνω προπόνηση». Μέρα και μέρος, θα συμπληρώναμε εμείς. Ακόμα κι ένας μικρός διάδρομος στο τοπικό εκκλησάκι χρησίμευε για τη βελτίωση του μετέπειτα σούπερ σταρ του κολεγιακού μπάσκετ.
«Ονομάσαμε αυτή την άσκηση «το γάντι». Έπρεπε να ντριμπλάρω στο απόλυτο σκοτάδι σε ένα πολύ στενό διάδρομο. Ο TJ και οι φίλοι του ήταν κρυμμένοι ανάμεσα στις καρέκλες και πετάγονταν να μου κλέψουν τη μπάλα. Ήθελε να βελτιώσω την ντρίμπλα μου και να μάθω να κρατάω το κεφάλι μου ψηλά», περιγράφει ο Τζίμερ για τις… Μιγιάκι μεθόδους του αδερφού του, ο οποίος έφτασε μέχρι τις τοπικές φυλακές για να βεβαιωθεί ότι ο «μικρός» δε θα φοβόταν σε κανένα γήπεδο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ποτέ. Στη ζωή του.
Τα δύο αδέρφια μαζί με μερικούς φίλους τους έφτιαξαν ομάδα και έμπαιναν στο σωφρονιστικό ίδρυμα του «Great Meadow» για να αντιμετωπίσουν μεικτή κρατουμένων. «Την πρώτη φορά ήταν τρομακτικό», παραδέχεται ο Φριντέτ, με τον TJ να συμπληρώνει. «Αν τα κατάφερνε εκεί, θα τα κατάφερνε οπουδήποτε. Ήταν μια κίνηση που ήθελα να κάνω τόσο για να προσφέρω στην κοινότητα, όσο και για να τον κάνω πιο σκληρό».
Θα τα κατάφερνε. Στο μέτρο του δυνατού, τουλάχιστον.
Οικεία Φριντέτ…
Στην πραγματικότητα, οι Φριντέτ δε διακρίνονταν για τη σκληρότητά τους. Τουναντίον. Πρόκειται για μια μικροαστική οικογένεια, η οποία μετά δυσκολίες τα έβγαζε πέρα στην ανατροφή των τριών παιδιών, λόγω της χρεοκοπίας του φούρνου τους. Ο Αλ και η Κέι, έδωσαν ελευθερία στα παιδιά τους να επιλέξουν το μονοπάτι της ζωής τους, όσο και τη θρησκεία του. Ο πατέρας ασπάστηκε την κίνηση των Αγίων των Τελευταίων Ημερών σε ηλικία 18 ετών, ενώ η μητέρα του Τζίμερ παρέμεινε καθολική. Ο ίδιος βαφτίστηκε Μορμόνος σε ηλικία 10 ετών και είναι πιστός στις αρχές της πίστης του. Δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν ξενυχτάει και δεν έκανε σεξ πριν παντρευτεί την μαζορέτα του Γουίτνεϊ, με την οποία έχουν σήμερα δύο παιδιά.
Το ζευγάρι γνωρίστηκε – παραδοσιακά – στο κολέγιο. Ερωτεύτηκε – παραδοσιακά – στο κολέγιο. Παντρεύτηκε – παραδοσιακά – μετά το κολέγιο και επίσης παραδοσιακά μοιράζονται την ίδια θρησκεία. Η θρησκεία ήταν και ο βασικός λόγος που οδήγησε τον Τζίμερ στο Brigham Young University της Γιούτα, αφού μπορούσε να μοιράζεται τις αξίες του και τον τρόπο ζωής του με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Στο κολέγιο η δημοτικότητά του εκτοξεύτηκε. Ο Τζίμερ Φριντέτ έγινε ρήμα, έγινε επίθετο, έγινε βίντεο, έγινε viral, έγινε σημείο αναφοράς από τους κορυφαίους των Ηνωμένων Πολιτειών! Εκείνο που δεν κατάφερε να γίνει ήταν με συνέπεια παίκτης του ΝΒΑ.
Πήρε περιστασιακά συμβόλαια, φόρεσε τη φανέλα των αγαπημένων του Knicks, αλλά με μέσο όρο συμμετοχής τα 13 λεπτά σε 241 ματς στη διάρκεια οκτώ χρόνων δεν τον λες και παίκτη του κορυφαίου πρωταθλήματος του κόσμου. Αρκετοί τον θεωρούν αδικημένο και άλλοι θεωρούν ότι απλώς δεν έχει ό,τι χρειάζεται – κυρίως στο αμυντικό κομμάτι του παιχνιδιού του – για να σταθεί σε αυτό το επίπεδο. Ο Τζίμερ Φριντέτ δεν άλλαξε από εκείνο που ήταν στα χέρια του αδερφού του (σ.σ. και του θείου του, με τον οποίο δούλευε από μικρός στη φυσική του κατάσταση): Ένας χαρισματικός σκόρερ, ο οποίος λατρεύει να παίζει μπάσκετ. Δεν ξέχασε, δεν αγνόησε, δεν παραμέλησε τους όρους του συμβολαίου. Δεν ξέχασε καν το σλόγκαν με το οποίο μεγάλωσε στην τοπική ομάδα του Glens Falls, όπου είναι τοπικός ήρωας.
Chronicle, Glens Falls. 2-8 Δεκεμβρίου, 2010, παραμονές του «Gimmer Game», όπως ονομάστηκε το κολεγιακό ματς ανάμεσα στο BYU και το πανεπιστήμιο του Βέρμοντ. Σελίδα 2.
«Η θέληση να κερδίζεις είναι σημαντική, αλλά η επιθυμία να προετοιμάζεσαι για να κερδίσεις είναι ζωτική».
Ο Τζίμερ Φριντέτ ήταν πάντα προετοιμασμένος για να κερδίσει. Γι’ αυτό κατασκευάστηκε…
