MENU

Ηταν Κυριακή 26 Ιανουαρίου του 2020. Απόγευμα. Ξεκίναγα να πάω στο «Σοφία Μπεφόν» του Παλαιού Φαλήρου για να παρακολουθήσω τον κρίσιμο αγώνα ανάμεσα στον Ιωνικό και τον Αρη. Ματς για την παραμονή στην Α1. Επεσαν κορμιά στο κλειστό της παραλιακής με τον Ιωνικό να κερδίζει στα σημεία τον μεγάλο του αντίπαλο.

Είδα τον Μποχωρίδη στα αποδυτήρια, είδα και χαιρέτησα ανθρώπους των δύο ομάδων και έτρεξα να γυρίσω στο σπίτι για να κάνω τις τελευταίες ετοιμασίες, καθώς το επόμενο πρωινό πέταγα για Αμερική και Μιλγουόκι. Μόλις φτάνω σπίτι, αλαφιασμένος από το παιχνίδι και όχι μόνο, με παίρνει τηλέφωνο ένας πολύ φίλος μου μπασκετμπολίστας. Από τους ανθρώπους, που δεν παίζουν απλά εξαιρετικό μπάσκετ, αλλά ξέρουν κιόλας άριστα τι γίνεται κα πέρα από τα πράγματα, που αποκλειστικά τον αφορούν.

«Το είδες;» μου είπε. «Τι να δω;» του απάντησα. «Ετρεχα και δεν έχω πάρει χαμπάρι τίποτα τα τελευταία λεπτά. Τι έγινε;». Η απάντησή του με σόκαρε: «Σκοτώθηκε ο Κόμπε. Ετσι γράφει ένα αμερικάνικο σάιτ». Μούδιασα και χώθηκα αμέσως στο διαδίκτυο για να δω αν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα. Στην αρχή, στα πρώτα λεπτά, δεν υπήρχε τίποτα παραπάνω από το εν λόγω δημοσίευμα. Οσο, όμως, περνούσε η ώρα, αποδεικνυόταν ότι αυτό, που μου είπε ο φίλος μου ή μάλλον αυτό, που ανέφερε το συγκεκριμένο σάιτ, ήταν αλήθεια. Δεν θέλαμε να είναι αλήθεια, αλλά δυστυχώς ήταν: ο τεράστιος Κόμπε δεν ήταν πια μαζί μας. Για τις επόμενες 2-3 ώρες «χάθηκα» στη παραζάλη της δουλειάς, καθώς έπρεπε να καλύψουμε το γεγονός, να ενημερώσουμε όσο το δυνατόν πιο άρτια το κοινό.

Αλλά κα η συνέχεια κάπως έτσι κυμάνθηκε. Παίρνοντας τον δρόμο κατ’ αρχάς για το Ντιτρόιτ και έπειτα για το Μιλγουόκι δεν ξεκόλλησα το πρόσωπό μου από το κινητό, βλέποντας τα όσα αναφέρονταν και λέγονταν για την απώλεια ενός αθλητή, που ήταν logo για το ΝΒΑ. Και είναι logo ακόμη άλλωστε και θα είναι για πάντα. Τέτοιοι άνθρωποι, τέτοιοι παίκτες, τέτοιες εμβληματικές φυσιογνωμίες, στην ουσία δεν φεύγουν ποτέ από κοντά μας. Λένε πως οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο όταν πάψουμε να τους θυμόμαστε. Ξεχνιέται ποτέ ο Κόμπε; Ποτέ.

Πηγαίνοντας, λοιπόν, στην Αμερική και πιο συγκεκριμένα στο Μιλγουόκι, κατέγραψα το αυτονόητο, το ότι, δηλαδή, δεν θα μπορούσε να μην είναι πρώτο θέμα η απώλεια του Κόμπε. Σχεδόν όποιο κανάλι γύριζα να δω, για τον Κόμπε ήταν οι αναφορές. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Κυριακή έφυγε από την ζωή ο Κόμπε, Τρίτη ήταν το παιχνίδι του Μιλγουόκι με την Ουάσινγκτον. Το πρώτο, που είχα να καλύψω. Μπαίνοντας στο Fiserv Forum δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι φίλαθλοι, που φορούσαν την φανέλα του αδικοχαμένου παικταρά. Το όνομά του ακούστηκε πολλές φορές από το κοινό των Μπακς, στο Jumbotron έκαναν την εμφάνισή τους πολλές και μεγάλες στιγμές του αξεπέραστου αυτού αθλητή.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν θα μπορούσε παρά να είναι τρομερά στεναχωρημένος. Στεναχωρημένος, γιατί πρώτα από όλα έφυγε ένας άνθρωπος. Και μάλιστα ένας άνθρωπος, με τον οποίο είχε ξεχωριστή σχέση: «Ο καθένας αντιμετωπίζει την τραγωδία με τον δικό του τρόπο… Εζησα μια τραγωδία πριν από μερικά χρόνια με τον πατέρα μου. Δεν βγήκα να μιλήσω καθόλου γι’ αυτό. Το μόνο που μπορώ να πω ότι έχω επηρεαστεί πολύ από αυτό. Η χθεσινή μέρα ήταν φριχτή για όλους… Για το μπάσκετ, για όλους… Εκφράζω τα βαθύτατα συλλυπητήρια μου στην οικογένεια του, στη Βανέσα και τα παιδιά που έμειναν πίσω. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσευχηθούμε για αυτούς. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να προσευχηθώ» ήταν τα πρώτα λόγια τότε του Γιάννη, ο οποίος έκανε λόγο επίσης για την επιρροή που άσκησε στο άθλημα ο Κόμπε: «Το μεγαλείο του ως μπασκετμπολίστας και ως άνθρωπος εκτός γηπέδου. Είχε αυτό το χάρισμα, νομίζω ότι άγγιξε πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, την οικογένεια μου, τόσους που δεν είχαν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν. Δεν έχω να πω πολλά. Απλώς να καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι η ζωή, η οικογένεια. Δεν ξέρω τι να πω, προσπαθώ να το αντιμετωπίσω, είμαι άνθρωπος. Όλοι το αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο. Θυμάμαι τις κουβέντες μας… Με άλλαξε, άλλαξε το ποιος είμαι… Σίγουρα με βοήθησε».

Το ίδιο σκηνικό υπήρξε τότε και στα άλλα γήπεδα της Αμερικής. Μία εβδομάδα μετά που πήγα στην Νέα Υόρκη και το Μπρούκλιν επίσης έκαναν την εμφάνισή τους στα δύο γήπεδα φίλαθλοι με την φανέλα του Κόμπε. Και δεν ήταν λίγοι.

Ο Κάιρι Ιρβινγκ εμφανίστηκε χθες στο γήπεδο για το ματς των Νετς με φανέλα του Κόμπε: «Ξέρετε για ποιον θα παίξω σήμερα» έγραψε χαρακτηριστικά στο instagram.

«Είναι πραγματικά μια μεγάλη τραγωδία η οποία δεν χωνεύεται εύκολα» είπε ο Βασίλης Σπανούλης και όλο το δίκιο είναι με το μέρος του: «Ο Κόμπε ήταν ο μεγαλύτερος παίκτης όλων των εποχών» συνέχισε ο σούπερ σταρ του Ολυμπιακού.

Ο μεγαλύτερος παίκτης όλων των εποχών δεν ξέρουμε αν είναι. Αυτό, που ξέρουμε είναι ότι στεναχωριόμαστε πολύ για κάθε άνθρωπο, που χάνεται. Οποιος και αν είναι αυτός. Καταλαβαίνει, λοιπόν, κανείς πόσο ακόμη πιο μεγάλη είναι η στεναχώρια για έναν αθλητή, που προσέφερε τρομερά πράγματα. Οι περισσότεροι όπως είναι λογικό δεν τον ξέραμε, αλλά τον νιώθαμε σαν κάτι παραπάνω από δικό μας άνθρωπο. Δεν συμφωνείτε;

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ετσι έζησα την τραγωδία του Κόμπε στην Αμερική
EVENTS