Τα άσχημα αποτελέσματα του Παναθηναϊκού τον τελευταίο καιρό και κυρίως η κακή του αγωνιστική εικόνα, έχουν φέρει πολλές συζητήσεις. Ένα από τα συχνότερα θέματα που απασχολούν, είναι η αντίδραση και η διαχείριση των «πράσινων» αναφορικά με την κάλυψη σημαντικών απουσιών.
Εδώ και 13 μήνες το «τριφύλλι» δεν έχει τον Ματίας Λεσόρ. Σε όλο αυτό το διάστημα, παρά τα εκατομμύρια που δόθηκαν σε συμβόλαια, δεν βρέθηκε κάποιος για να πλησιάσει έστω σε αυτά που έδινε ο Γάλλος.
Τις τελευταίες μέρες, οι «πράσινοι» κλήθηκαν να διαχειριστούν την απουσία του Κέντρικ Ναν. Η οποία στα τρία ματς που έχει εμφανιστεί σε αγώνες Euroleague ή στο πρωτάθλημα με ομάδα τέτοιου επιπέδου, έχει φέρει ισάριθμες ήττες.
Το ρόστερ του Παναθηναϊκού, αφαιρώντας τους συγκεκριμένους παίκτες, έχει σπουδαίους αθλητές. Σε οποιαδήποτε ομάδα πάει ο Σορτς, ο Σλούκας, ο Όσμαν, ο Χουάντσο, ο Χολμς, ο Γκραντ, θα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Γιατί λοιπόν όλοι μαζί δεν μπορούν να το κάνουν στο «τριφύλλι»;
Άλλοι θα πουν είναι θέμα Αταμάν. Άλλοι θα μιλήσουν για τους παίκτες και το ενδεχόμενο να είναι προτιμότερο για αυτούς να έχουν άλλους μπροστά τους και να τους βολεύει ο δεύτερος ρόλος. Υπάρχει και μια πιο απλή εξήγηση όμως, την οποία κανείς δεν έχει αναφέρει.
Κέντρικ Ναν και Ματίας Λεσόρ, είναι τέτοιο επίπεδο αθλητών και μπορούν να φέρουν τέτοια στοιχεία σε μια ομάδα, που απλά δεν γίνεται να αντικατασταθούν στη λειτουργία ενός γκρουπ.
Ο Ναν ειδικά, είναι πραγματικό φαινόμενο στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει τίποτα όμοιό του, όσοι ασχολούνται με το σπορ θα ήθελαν να μπορούν να τον έχουν στις ομάδες τους, όσοι παίζουν δεν θα ήθελαν με τίποτα να τον μαρκάρουν. Μόνος του και από το πουθενά, έχει τη δυνατότητα να «σκοτώσει» κάθε αντίπαλο. Να λειτουργήσει πολλές φορές και ως μια ομάδα μόνος του. Σχεδόν το έκανε στο τελευταίο ματς με τον Ολυμπιακό, όταν και παραλίγο να νικήσει σχεδόν μόνος του έναν εξαιρετικό αντίπαλο όπως φαίνεται τις τελευταίες εβδομάδες.
Ο Λεσόρ είναι κάτι διαφορετικό. Η ενέργειά του, ο δυναμισμός του, η φιλοσοφία του… τα παίρνω όλα αγωνιστικά, δεν είναι συνηθισμένη. Υπάρχουν πολλοί καλοί αθλητικοί ψηλοί. Λεσόρ όμως, δεν υπάρχει δεύτερος. Ακόμη και τώρα που λείπει τόσο καιρό, δύσκολα μπορεί κανείς να βρει στην Ευρώπη όμοιό του. Μιλάμε για τον παίκτη που… εκθρόνισε τον Ταβάρες ο οποίος έκανε πλάκα σε κάθε αντίπαλο ψηλό. Και έφτασε στο σημείο μάλιστα, να παραδεχτεί ο σέντερ της Ρεάλ πως ο Ματίας είναι ο κορυφαίος στα ευρωπαϊκά γήπεδα.
Καμιά φορά λοιπόν, δεν χρειάζεται τεράστια ανάλυση και εξήγηση. Ίσως απλά να μειώνεται το αυτονόητο: Η ποιότητα, η ψυχή, η ικανότητα, τα χαρακτηριστικά κάποιων παικτών που δεν βλέπουμε συχνά στην Ευρώπη.
ΥΓ. Οι απουσίες αυτών των δύο παικταράδων σε συνδυασμό με τις απώλειες των Ρογκαβόπουλου, Μήτογλου σε αυτή τη φάση καθιστούν επιτακτική την ανάγκη να βγουν άλλοι μπροστά και να καλύψουν… ό,τι καλύπτεται. Αρχής γενομένης από σήμερα όπου το ματς στο κατάμεστο Παλατάκι παρουσιάζει μεγάλες ιδιαιτερότητες. Περιθώρια δεν υπάρχουν και το ξέρουν…
