Αν δεν έχετε παρακολουθήσει την πορεία της έρευνας, το πράγμα πήγε περίπου ως εξής. Η γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung, μέσω ανώνυμης πηγής, απέκτησε πρόσβαση στα αρχεία της δικηγορικής φίρμας Mossack Fonseca, τέταρτης μεγαλύτερης στον κόσμο σε ζητήματα off shore εταιρειών. Στη συνέχεια, λόγω του τεράστιου όγκου των πληροφοριών η εφημερίδα απευθύνθηκε στο ICIJ (International Consirtium of Investigative Journalists – Διεθνές κονσόρτιουμ ερευνητών δημοσιογράφων). Από εκεί και πέρα χρειάστηκε η συνεργασία περισσότερων από 80 δημοσιογράφων σε ολόκληρο των κόσμο αλλά και η στήριξη δημοσιογραφικών οργανισμών όπως ο Guardian και το BBC για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα που πλέον έχει χαρακτηριστεί το «σκάνδαλο του αιώνα». Και που κατάφερε το πρώτο και σημαντικότερο ρήγμα στον - αδιαπέραστο μέχρι πρότινος – τοίχο των off shore εταιρειών και της διεθνούς φοροδιαφυγής.
Επί της ουσίας βέβαια, η πλήρης έκταση των συνεπειών όλων αυτών των αποκαλύψεων μένει να αποδειχθεί. Επί της διαδικασίας εντούτοις, πρόκειται για έναν δημοσιογραφικό θρίαμβο άνευ προηγουμένου! Μια βαθιά ανάσα αισιοδοξίας, τόσο για την ίδια τη δημοσιογραφία (που βάλλεται πανταχόθεν, αμφισβητείται, φυλακίζεται, αποκεφαλίζεται, βλέπει την αξιοπιστία της να βουλιάζει καθημερινά και ταυτόχρονα βλέπει παιδιά με twitter και κινητό να την υποκαθιστούν, σε πολλές περιπτώσεις επιτυχώς) όσο και για το κοινό που είχε χάσει την πίστη του σε εκείνη. Πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει δημοσιογραφία της συγκάλυψης. Αλλά πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει και η δημοσιογραφία της αποκάλυψης. Και παρότι η πρώτη συχνά δείχνει να κερδίζει τη μάχη, εφόσον η δεύτερη είναι σε θέση να φέρνει σε επαφή μαχητικούς και ανεξάρτητους δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο, να τους πείθει να συνεργαστούν σε μια κολοσσιαία έρευνα και να παράγει «εκρήξεις» όπως τα Panama Papers, τότε μπορούμε ακόμα να αισιοδοξούμε.
Το ξέρω ότι μάλλον δεν με πιστεύετε, επηρεασμένοι από τον ορυμαγδό της κατευθυνόμενης πληροφόρησης και των φερέφνων της . Αλλά είναι η αλήθεια. Δίχως καλή δημοσιογραφία και καλούς δημοσιογράφους, ο κόσμος μας, δεν έχει καμία ελπίδα να βελτιωθεί, έστω και λίγο…
Υ.Γ . Εκτός από το να αισιοδοξούμε, μπορούμε να ζηλεύουμε επίσης. Όποιος δημοσιογράφος δεν ζήλεψε λίγο τους ρεπόρτερ που ξετύλιξαν το αμαρτωλό κουβάρι της μαύρου χρήματος, μάλλον κάνει λάθος δουλειά.
