Η πορεία του μοιάζει περισσότερο με κινηματογραφικό σενάριο παρά με πραγματική ιστορία.
Ο Σταλόνε, που συμπλήρωσε τα 80 του χρόνια, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από Ιταλό πατέρα, τον Φρανκ Σταλόνε, με καταγωγή από την Απουλία, και Αμερικανίδα μητέρα την, Τζάκι Λαμπόφις, ουκρανικής καταγωγής. Η δύσκολη γέννα προκάλεσε μόνιμη βλάβη στο αριστερό μέρος του προσώπου του, αφήνοντάς του τη χαρακτηριστική ασυμμετρία που αργότερα θα γινόταν το σήμα κατατεθέν του.
Στα μαθητικά του χρόνια διακρίθηκε στο αμερικανικό ποδόσφαιρο και στην ξιφασκία, γεγονός που του εξασφάλισε υποτροφία σε αμερικανικό κολέγιο της Ελβετίας. Εκεί έκανε τα πρώτα του βήματα στην υποκριτική, χωρίς όμως να φαντάζεται τι θα ακολουθούσε. Επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη, η πραγματικότητα ήταν αμείλικτη. Δούλεψε ως κομμωτής, πορτιέρης, πωλητής εισιτηρίων σε κινηματογράφο, ακόμη και καθαριστής στα κλουβιά των λιονταριών στον ζωολογικό κήπο του Σέντραλ Παρκ. Παράλληλα συμμετείχε σε μικρές θεατρικές παραγωγές και εμφανιζόταν ως κομπάρσος σε ταινίες, προσπαθώντας να εξασφαλίσει τα προς το ζην.
Η μεγαλύτερη θυσία του…
Υπήρξαν περίοδοι που κοιμόταν σε σταθμούς λεωφορείων ή σε φθηνά πανδοχεία, ενώ τα βράδια διάβαζε τα έργα του Έντγκαρ Άλαν Πόε και έγραφε ιστορίες, οι οποίες όμως δεν έβρισκαν ποτέ εκδότη. Όταν τα χρήματα τελείωσαν, αναγκάστηκε να πουλήσει ακόμη και τα κοσμήματα της συζύγου του. Στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του, αποδέχθηκε να συμμετάσχει σε ταινία ενηλίκων για μόλις 200 δολάρια, καθώς χρειαζόταν απεγνωσμένα χρήματα για να πληρώσει το ενοίκιο.
Η μεγαλύτερη, όμως, θυσία ήταν άλλη. Μη έχοντας πλέον χρήματα ούτε για να ταΐσει τον αγαπημένο του σκύλο, τον Μπάτκους, έναν μεγαλόσωμο μπουλμαστίφ, αναγκάστηκε να τον πουλήσει έξω από ένα κατάστημα 7-Eleven για λίγες δεκάδες δολάρια. Ήταν η πιο επώδυνη απόφαση που πήρε ποτέ.
Λίγο αργότερα, μια τηλεοπτική μετάδοση θα άλλαζε τα πάντα. Παρακολουθώντας τον πυγμάχο Τσακ Γουέπνερ να αντέχει απέναντι στον θρυλικό Μοχάμεντ Άλι, εμπνεύστηκε την ιστορία ενός άσημου μποξέρ που παίρνει τη μεγάλη ευκαιρία της ζωής του. Μέσα σε μόλις τρεις ημέρες έγραψε το σενάριο του «Ρόκι».
Για μεγάλο διάστημα κανείς δεν ενδιαφερόταν. Οι απορρίψεις διαδέχονταν η μία την άλλη, μέχρι που δύο παραγωγοί τού πρόσφεραν μεγάλο χρηματικό ποσό για να αγοράσουν το σενάριο.
Εκείνος αρνήθηκε, επιμένοντας σε έναν όρο: να υποδυθεί ο ίδιος τον πρωταγωνιστή. Αν και αρχικά οι παραγωγοί προτιμούσαν καταξιωμένους ηθοποιούς, όπως ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ και ο Μπαρτ Ρέινολντς, τελικά υποχώρησαν. Ο Σταλόνε δέχθηκε πολύ λιγότερα χρήματα, αρκεί να κρατήσει τον ρόλο που είχε ονειρευτεί.
Η απόφαση αποδείχθηκε ιστορική. Το «Ρόκι», που γυρίστηκε μέσα σε μόλις 28 ημέρες με περιορισμένο προϋπολογισμό, εξελίχθηκε σε τεράστια εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία. Έσπασε τα ταμεία, απέσπασε δέκα υποψηφιότητες για Όσκαρ και κέρδισε τρία χρυσά αγαλματίδια, ανάμεσά τους εκείνα της Καλύτερης Ταινίας και της Σκηνοθεσίας. Ο Σταλόνε έγινε μόλις ο τρίτος δημιουργός στην ιστορία, μετά τον Τσάρλι Τσάπλιν και τον Όρσον Γουέλς, που προτάθηκε ταυτόχρονα για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου και Πρωτότυπου Σεναρίου για την ίδια ταινία.
Με τα πρώτα μεγάλα χρήματα που απέκτησε, έκανε κάτι που είχε υποσχεθεί στον εαυτό του. Επέστρεψε στο ίδιο κατάστημα όπου είχε αποχωριστεί τον Μπάτκους, περίμενε επί τρεις ημέρες μέχρι να βρει τον νέο ιδιοκτήτη του και τον αγόρασε πίσω, πληρώνοντας περίπου 15.000 δολάρια. Μάλιστα, ο αγαπημένος του σκύλος εμφανίστηκε και στο «Ρόκι», ως το κατοικίδιο που χαρίζει η Άντριαν στον Ρόκι Μπαλμπόα.
Η ιστορία του Σιλβέστερ Σταλόνε είναι η απόδειξη ότι πίσω από κάθε μεγάλη επιτυχία κρύβονται αμέτρητες αποτυχίες, επιμονή και πίστη στον στόχο. Και ίσως γι’ αυτό ο Ρόκι δεν ήταν ποτέ απλώς ένας κινηματογραφικός χαρακτήρας. Ήταν, στην πραγματικότητα, ο ίδιος ο Σιλβέστερ Σταλόνε.
Πηγή: newsbeast.gr
