MENU

 

  • Έχει πάθει σοκ ο κόσμος με αυτά που γίνονται με επίκεντρο την OPAP Arena στην Νέα Φιλαδέλφεια. Το καταλαβαίνεις σε κάθε κουβέντα. Τρώμε ηλεκτροσόκ συνεχώς πλέον τις τελευταίες μέρες και το θέμα είναι πως ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα. Θα τη βγάλουμε μέχρι να έρθει το πρώτο ματς με το καλό;

  • Αυτό το γήπεδο, είναι ένας ολόκληρος ιστορικός συμβολισμός, που εμπεριέχει μέσα του μια σειρά από μικρότερους ιστορικούς συμβολισμούς.

  • Έπρεπε η ιστορία και η παράδοση που εκφράζονται από την ΑΕΚ, να είναι το σημείο αναφοράς στο νέο γήπεδο. Δεν υπήρξε κανένα λάθος στην επιλογή και του «Αγιά Σοφιά» που θα το συνοδεύει. Έπρεπε κατ' επέκταση και η ιστορία του συλλόγου να είναι το βασικό σημείο αναφοράς στο νέο γήπεδο.

  • Γιατί το γήπεδο αυτό, στο μυαλό το δικό μου, είναι το επιστέγασμα 98 ετών ιστορίας που θα έχει συμπληρώσει η ΑΕΚ όταν με το καλό μπει μέσα. Είναι ένα εκπληκτικό επίτευγμα πως αυτός ο σύλλογος, που φτιάχθηκε από ανθρώπους που είχαν χάσει τα πάντα, μέσα σε αυτά τα 98 χρόνια, θα έχει φτιάξει δύο μεγάλα γήπεδα. Είναι ο μοναδικός σύλλογος στην Ελλάδα που το έχει καταφέρει αυτό. Και το λέω ξανά, ένας σύλλογος που γεννήθηκε μέσα από την απώλεια των πάντων.

  • Η σύνδεση της ΑΕΚ με τις ιστορικές της καταβολές, οι αξίες και οι συμβολισμοί που τη συνοδεύουν, όπως και να το δει κανείς την καθιστούν μοναδικό φαινόμενο. Δεν είναι ο μοναδικός προσφυγικός σύλλογος στην Ελλάδα. Κατάφερε όμως να γίνει ο μεγαλύτερος και να συγκεντρώσει την υποστήριξη του μεγαλύτερο κομματιού των προσφύγων. Αντίστοιχα, επέλεξε ιστορικά να επενδύει με ένταση σε αυτό ακριβώς το στοιχείο της ταυτότητας της.

  • Για την ΑΕΚ το ζητούμενο δεν μπορούσε να είναι να φτιάξει το πιο «high tech» ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Ελλάδα. Που θα έχει και τέτοια στοιχεία χαρακτηριστικά η OPAP Arena. Το ζητούμενο ήταν επειδή αυτό το πράγμα θα είναι η βάση για την ιστορική πορεία του συλλόγου στον δεύτερο αιώνα της ύπαρξης του, να έχει τους ισχυρούς ιστορικούς συμβολισμούς που βλέπουμε να διαμορφώνονται. Και η δική σου ιστορία, η ιστορία σου ως σύλλογος, οι μορφές που την σφράγισαν, είναι ένα μεγάλο κομμάτι από αυτό.

  • Βέβαια είναι τόσες πολλές... Σε κάθε περίπτωση, στους τέσσερις πυλώνες, έχουμε τις πιο χαρακτηριστικές για πολλούς λόγους. Ο Νεστορίδης, ο Παπαϊωάννου, ο Μαύρος, δεν χρειάζονται επεξήγηση. Ο Στέλιος Σεραφείδης από την άλλη, είναι ακόμη πιο σύνθετη περίπτωση.

  • Έπαιξε στην ΑΕΚ από τις αρχές της δεκαετίας του 50΄μέχρι και τις αρχές των «70's». Σχεδόν μια εικοσαετία. Νομίζω όμως πως αυτός που κυρίως εξέφρασε εδώ και πολλά χρόνια, μετά το τέλος της καριέρας του, αλλά και μετά το τέλος της παρουσίας του σε υποστηρικτικούς ρόλους στην ομάδα, ήταν ασύγκριτο επίσης. Ο Σεραφείδης είναι ο πιο δραστήριος από τους Παλαιμάχους στο πλευρό της ομάδας, είναι αυτός που συνεχώς κάνει ξεκάθαρο με κάθε δυνατό τρόπο και σε κάθε μέτωπο που χρειάζεται, το τι σημαίνει «είμαι ΑΕΚ, είμαι κοντά της, την στηρίζω». Ούτε αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη επεξήγηση. Πέρα δηλαδή από τον χαρακτήρα και την ποιότητα του.

  • Βεβαίως σε μια ομάδα σαν την ΑΕΚ δεν θα ήταν ποτέ δυνατό να μην έχουμε και κουβέντα για το ποιος χωρά ή δεν χωρά, στους πυλώνες, στα «κανόνια» κλπ.

  • Μιλάμε για 97 στα 98 χρόνια ιστορίας. Από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις; Ωστόσο σε ό,τι έχει να κάνει με τους πυλώνες νομίζω πως όλοι πάνω κάτω καταλαβαίνουν πως είναι αυτοί που πρέπει να είναι. Υπάρχουν οι μεγάλες μορφές της ΑΕΚ, υπάρχουν και οι «ημί-θεοι». Νεστορίδης, Παπαϊωάννου, Μαύρος, ανήκουν σε αυτή την κατηγορία ή μπορεί να είναι κι αυτοί που την αποτελούν. Για μένα μαζί με τον Στέλιο Μανωλά, στον οποίο αναφέρομαι ξεχωριστά στο «ΥΓ» που θα διαβάσετε. Ο Στέλιος Σεραφείδης είναι η προσωποίηση του υπηρέτη των αξιών της ΑΕΚ, σε βάθος χρόνου. Πέρα από την αγωνιστική του παρουσία.

     

    ΥΓ: Για μένα και πιστεύω και για πολλούς ακόμη που μεγαλώσαμε ως ΑΕΚτζήδες από τα τέλη της δεκαετίας του 70', αρχές του 80' και μετά, θα ήταν εκπληκτικό να υπήρχε... κι ένας πέμπτος πυλώνας αν γινόταν, για να μπει ο Στέλιος Μανωλάς. Κι επειδή δεν ήταν κι επιθετικό «κανόνι» και δεν θα μπει εκεί, περιμένω με ενδιαφέρον να δω από ποια θέση θα δεσπόζει και η δική του μορφή, σε κάτι που φυσικά θα είναι και δικό του σπίτι, όσο λίγων.

    Ο Μανωλάς είναι ο κορυφαίος Έλληνας αμυντικός στην ιστορία, μη κάνουμε πλάκα, δεν έχει βγει πριν και μετά από αυτόν τίποτα κοντά έστω στο ποδοσφαιρικό πακέτο που αντιπροσώπευε. Κράτησε μόνος μαζί με τον Θωμά ζωντανή την ΑΕΚ μέχρι τη μαύρη μέρα του αγώνα με την Καλαμαριά το 1987 και το φινάλε του Μαύρου. Και μετά μόνος του για δύο χρόνια ακόμη μέχρι να έρθει η δικαίωση με το πρώτο πρωτάθλημα.

    Αγωνίστηκε σε όλη του την καριέρα, από μικρό παιδί, με τη φανέλα της ΑΕΚ και μόνο. Μια εικοσαετία γεμάτη, ίσως και λίγο παραπάνω. Κάτι που τον καθιστά ασύγκριτο.

    Κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα, τρία κύπελλα, ένα σούπερ καπ, ένα λιγκ καπ και έπαιξε με την ΑΕΚ στο Champions League. Σε καμιά από αυτές τις επιτυχίες, ούτε κι αυτές στις οποίες ήταν ήδη βετεράνος, δεν υπήρξε συμπληρωματικός. Ήταν πάντα ο ηγέτης της, μέχρι και την τελευταία του συμμετοχή. Απ' όλες αυτές τις επιτυχίες που ανάφερα, σίγουρα κάποιες πολύ δύσκολα θα είχαν έρθει, αν η ΑΕΚ δεν είχε ποδοσφαιριστή της τον Στέλιο Μανωλά.

    Τον Μάιο του 2016 δεν ήταν καθόλου τυχαίο, πως η επιστροφή της ΑΕΚ στις κατακτήσεις τίτλων μετά από τη μεγάλη περιπέτεια που πέρασε, είχε πάλι σημείο αναφοράς τον Στέλιο Μανωλά, στον πάγκο. Δεν υπάρχει κάτι που να μην έχει κάνει αυτός ο άνθρωπος με την ΑΕΚ.

    Δεν υπήρξε ποτέ ο πιο εύκολος... γιος της ΑΕΚ, πολλά στη σχέση του μαζί της θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά, ειδικά μετά το τέλος της καριέρας του, αλλά και Στέλιος Μανωλάς ίσον ΑΕΚ.

 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Σοκ και δέος κι ακόμη δεν είδαμε τίποτα...
EVENTS