Στα τέλη Ιουλίου καμία ομάδα στον πλανήτη γη δεν έγινε "πρωταθλήτρια". Πιο πιθανό είναι να βουτήξει με το κεφάλι στο βαρέλι της εσωστρέφειας αν αποκλειστεί, παρά να βγουν οι οπαδοί της πανηγυρίζοντας στους δρόμους επειδή πέρασε ένα γύρο. Το θεωρούν αυτονόητο, άσχετα αν δεν είναι πάντα έτσι...
Αυτή την εποχή δεν αγοράζεις θέαμα. Μόνο αποτέλεσμα. Ακούγεται κυνικό αλλά είναι απολύτως ρεαλιστικό. Η πρόκριση είναι η πιο υπέροχη λέξη στον κόσμο. Ηχεί στα αυτιά σαν μελωδία. Τα μάτια μπορούν να περιμένουν για τη δική τους απόλαυση. Το έλεγε πέρυσι και ο Μάρκο Νίκολιτς, όταν ανέλαβε την ΑΕΚ, ένας προπονητής που μιλάει στην "καρδιά" των θεμάτων. Θυμίζω ότι η Ένωση βρισκόταν τέτοια εποχή στην ίδια συνθήκη με τον Παναθηναϊκό. Ηθελε τρία στα τρία σε προκρίσεις για να φτάσει στη League Phase του Conference League μη έχοντας "κανονάκι" σε περίπτωση αποκλεισμού, όπως έχει ο ΠΑΟΚ στο Europa αν -χτύπα ξύλο- στραβώσει κάτι (Δεν αναφέρομαι προφανώς στη ρεβάνς με την Ντιναμό Κιέβου καθώς ο Δικέφαλος διαθέτει και την ποιότητα και την εμπειρία να διαχειριστεί στην Τούμπα τη νίκη του πρώτου αγώνα και να περάσει). Η ΑΕΚ του Νίκολιτς πέρασε στην Ευρώπη και από τον Νοέμβριο άρχιζε να παίζει το ποδόσφαιρο του Σέρβου τεχνικού το οποίο την οδήγησε στον τίτλο.
Είναι πολύ σημαντικό και για τους δύο προπονητές, Λίσι και Νίστρουπ, ότι διαχειρίστηκαν το πρώτο σκαλοπάτι της πίεσης και με νίκη και με εικόνα που αφήνει προοπτικές για τη συνέχεια. Και τους αξίζουν συγχαρητήρια γι αυτό. Συνήθως για τους προπονητές περισσεύει το "ανάθεμα" και για τους παίκτες τα γλυκά λόγια. Εδώ βέβαια θα μου πείτε ότι Νίστρουπ και Λίσι είναι ακόμη στο "μήνα του μέλιτος" με τον κόσμο, όμως μην ξεχνάτε ότι ο πρώτος πρέπει να διαχειριστεί ΚΑΙ το "16 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα", ο δεύτερος την "βαριά σκιά του Ραζβάν Λουτσέσκου".
Είδαμε όμως τον Λίσι να παρουσιάσει τον ΠΑΟΚ κρατώντας αρκετά από τα θετικά στοιχεία του προκατόχου του, αλλά βάζοντας περισσότερη ταχύτητα στο παιχνίδι του. Το δίδυμο Ζαφείρης - Σανταμαρία στον άξονα ανεβάζει τη μπάλα πιο γρήγορα μπροστά. Κι όταν εκείνη φτάνει με ασφάλεια στα πόδια του "Ντέλια" ο Θεός να φυλάει τον αμυντικό που βρίσκεται απέναντί του. Μου άρεσε ο ηγετικός χαρακτήρας που έβγαλε ο Γιάννης. Το ταλέντο του, άλλωστε, το έχουμε ξαναπεί, δεν είναι για τα μέρη μας αλλά για τοπ πρωτάθλημα. Όμως όσο τον έχει ο ΠΑΟΚ τον χαίρεται και μαζί του όλοι εμείς.
Παρά την γκρίνια για την μεταγραφική καθυστέρηση που όχι αδικαιολόγητα έβγαζαν μέχρι πρότινος οι οπαδοί, ο Λίσι παρουσίασε μια ομάδα καλύτερη απ΄ότι περιμέναμε για την εποχή. Παρόλο που πληγώθηκε νωρίς με τον τραυματισμό του Άλι, ο ΠΑΟΚ είχε κατεύθυνση στο παιχνίδι και ταχύτητα κυρίως όσο κράτησαν τα κουράγια. Μετά το σημαντικό ήταν ότι διατήρησε το πολύτιμο "διπλό".
Στην Ουγγαρία το πρώτο επίσημο δείγμα γραφής από τον Παναθηναϊκό του Νίστρουπ ήταν πολύ ελπιδοφόρο. Ειδικά στη δημιουργία ο Παναθηναϊκός "φώναξε" ότι πλέον μπορεί να παράγει καλό ποδόσφαιρο. Σκόραρε δύο φορές, είχε άλλες 7 σημαντικές ευκαιρίες εκ των οποίων κάποιες ήταν "μαρς". Κακό μεν ότι δεν έφτασε το σκορ στα επίπεδα 3 και 4 γκολ διαφορά, όμως όταν κάνεις τόσες φάσεις στις 23 Ιουλίου κάποια στιγμή θα το πιστωθείς σε γκολ. Ναι, ξέρω, ότι ο αντίπαλος δεν ήταν τοπ, αλλά δεν ήταν και του πεταματού. Η Πάκσι πολύ μαχητική, αλλά θυμίζω ότι ο Παναθηναϊκός πέρυσι στην Ελλάδα δυσκολευόταν πολύ με ομάδες ανάλογου βεληνεκούς να κάνει φάσεις, όχι να βάλει δύο γκολ με στρωτό και γρήγορο ποδόσφαιρο και να δημιουργήσει ένα "καράβι" ευκαιρίες.
Είδαμε επίσης τον Καμαρά και τον Ντε Φράι να "συστήνονται" στο κοινό ως προς τη σπουδαιότητα της μεταγραφής τους, αλλά ταυτόχρονα και "θέματα" που προέκυψαν από την κακή αντίδραση του Τουμπά στο γκολ, την ανυπαρξία του Τσιριβέγια, την νέα χαμένη κλασική ευκαιρία του Πελίστρι σε τετ α τετ.
Ολα όμως είναι συζητήσιμα εκτός από ένα: Ο Νίστρουπ που είχε 9 στις 9 καλοκαιρινές προκρίσεις την τελευταία τριετία με την Κοπεγχάγη, ήδη υπέγραψε το 10 στα 10 με τον Παναθηναϊκό. Και χρειάζεται δύο ακόμη για να φτάσει στη League Phase του Conference League βγάζοντας από πάνω του το πρώτο βαρύ φορτίου άγχους. Αν αυτό συμβεί στα τέλη Αυγούστου ο Παναθηναϊκός με την εικόνα που έδειξε θα είναι και πολύ καλύτερος και -το κυριότερο- απόλυτα απαλλαγμένος. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
