Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Η αποχώρηση του Ορμπελίν Πινέδα απ’ την ΑΕΚ, με προορισμό -εκτός συγκλονιστικού απροόπτου- τη Μοντερέι, δεν αποτελεί απλώς έναν παίκτη που πωλήθηκε σε καλή τιμή. Είναι το τέλος μιας ποδοσφαιρικής σχέσης, που σημάδεψε μία ολόκληρη εποχή για την «Ένωση». Ο Μεξικανός διεθνής επιστρέφει στην πατρίδα του, όπου θα συναντήσει ξανά τον Ματίας Αλμέιδα, τον προπονητή που πίστεψε όσο κανείς στις δυνατότητες του και τον έφερε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2022. Η ΑΕΚ, από οικονομικής πλευράς, φαίνεται πως πέτυχε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης. Όμως στο ποδόσφαιρο υπάρχουν ποδοσφαιριστές που δεν αντικαθίστανται εύκολα με τα χρήματα μιας μεταγραφής. Ο Πινέδα ανήκει ξεκάθαρα σ’ αυτήν την κατηγορία. Δεν ήταν ο παίκτης που θα τελείωνε κάθε σεζόν με εντυπωσιακά νούμερα σε γκολ κι ασίστ. Η πραγματική του αξία βρισκόταν πάντα στη στατιστική. Έτρεχε ασταμάτητα, πίεζε, δημιουργούσε, κάλυπτε χώρους, άλλαζε θέσεις, βοηθούσε στην ανάπτυξη και στην άμυνα με την ίδια συνέπεια. Ήταν το απόλυτο «εργαλείο» κάθε προπονητή, ένας μέσος που έκανε καλύτερους όλους όσοι αγωνίζονταν γύρω του.
Η παρουσία του καθόρισε την αγωνιστική ταυτότητα της ΑΕΚ. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσε η μεσαία γραμμή, η ένταση στο παιχνίδι, η πίεση ψηλά, η γρήγορη μετάβαση απ’ την άμυνα στην επίθεση κι η συνοχή της ομάδας έφεραν έντονα τη δική του υπογραφή. Ο Πινέδα δεν ακολούθησε απλώς το αγωνιστικό πλάνο. Ήταν ένας απ’ τους βασικούς λόγους που αυτό το πλάνο λειτουργούσε. Στα χρόνια της παρουσίας του, η ΑΕΚ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα κι ένα Κύπελλο Ελλάδας, ενώ βρέθηκε σταθερά να διεκδικεί τους τίτλους. Ο Ορμπελίν Πινέδα υπήρξε ένας ποδοσφαιριστής που με το παιχνίδι, τη συνέπεια και την προσωπικότητά του σφράγισε την αγωνιστική ταυτότητα της ομάδας και δικαίως καταγράφεται ως ένας απ’ τους κορυφαίους που φόρεσαν τη φανέλα της «Ένωσης» κι αγωνίστηκαν στα ελληνικά γήπεδα τα τελευταία χρόνια. Ο Μάρκο Νίκολιτς θα πονοκεφαλιάσει για να καλύψει το κενό που αφήνει ο Μεξικανός.
ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - LIVE SPORT
Θα ήταν δίκαιο αν βρισκόταν και η Ελλάδα στο Μουντιάλ; Το ερώτημα απασχολεί σε πολλές συζητήσεις αυτές τις μέρες. Λογικό ο καθένας να έχει την ἀποψή του, καθώς και η ίδια η Εθνική ομάδα έχει μπερδέψει αρκετούς με τη «μία πάνω - μία κάτω» αγωνιστική συμπεριφορά της. Αυτονόητο ότι στην τωρινή ομάδα περισσεύει το ταλέντο. Επίσης, για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια υπάρχει επιθετικός προσανατολισμός, χωρίς να λείπουν οι καλοί ποδοσφαιριστές και από την άμυνα, ενώ μπορούμε να μιλάμε για περίσσευμα καλών τερματοφυλά κων, χωρίς τους οποίους καμία ομάδα δεν πάει πουθενά. Εκείνο που λείπει από όλους είναι η απαραίτητη ωριμότητα, ως αποτέλεσμα της απουσίας αναγκαίας προσωπικότητας. Ας θυ μηθούμε με ποιον... μαγικό τρόπο εξανεμίστηκε μέσα σε μια βραδιά ο αρχικός ενθουσιασμός, μόλις χάσαμε με 3-0 από τη Δανία. Εκεί χάθηκε το παιχνίδι της πρόκρισης και η συγκεκριμένη αδυναμία επιβεβαιώθηκε εναντίον της Σκωτίας.
Κυρίως, λείπει ο ένας, που με την παρουσία του και μόνο θα επιβάλει το πρότυπό του στους υπόλοιπους. Να εμπνεύσει τον Καρέτσα, τον Τζόλη, τον Μαυροπάνο, τον Κουλιεράκη, τον Παυλίδη, τον Ζαφείρη, τον Τσιμίκα, τον Βαγιαννίδη, τον Ρότα... Για να κάνουμε τη σύγκριση με ομάδες στα δικά μας περίπου κυβικά, η Νορβηγία έχει τον Χάαλαντ και η Αίγυπτος τον Σαλάχ, είτε παίζουν καλά είτε όχι. Εμείς, τον Μπακασέτα. Έτσι, με αντιπάλους όπως η «ή του ύψους ή του βάθους» Ολλανδία, η «ατάλαντη» Σκωτία, ακόμη και η Δανία, μείναμε έξω. Λογικά...
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως έπεσε από τα σύννεφα, με την εξέλιξη στην υπόθεση του Πινέδα. Ο Μεξικανός βρήκε ένα συμβόλαιο με τρία εκατ. τον χρόνο, για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Μυθικό συμβόλαιο, αν σκεφτεί κανείς πως μέσα δεν υπάρχει ούτε η εφορία. Καθαρά και σπαρταριστά τρία εκατομμύρια. Ήταν αδύνατο η ΑΕΚ να φτάσει ως εκεί. Διότι για να ματσάρει, έπρεπε να δώσει στον Πινέδα ένα τεσσάρι ετησίως. Και θα ήταν σαν να πυροβολεί τα πόδια της. Ο Πινέδα είναι παικταράς. Είναι και επαγγελματίας. Και απέναντι στην ΑΕΚ ήταν απολύτως εντάξει, μέχρι και την τελευταία στιγμή. Η ΑΕΚ αφενός δεν είχε και πολλά να κάνει από τη στιγμή που ήρθε η ρήτρα και που ο Πινέδα ήθελε να φύγει. Παρόλα αυτά, από τον Μεξικανό πήρε τα καλύτερα ποδοσφαιρικά του χρόνια, πήρε δύο πρωταθλήματα, πήρε ένα Κύπελλο και τον παραχωρεί έναντι οκτώ εκατομμυρίων, έναν χρόνο πριν από τη λήξη του συμβολαίου του. Καθαρά ποδοσφαιρικά, στο ταμείο της, η ΑΕΚ είναι φουλ κερδισμένη.
Και πλέον το ζητούμενο για την ΑΕΚ είναι να προχωρήσει στην επόμενη μέρα χωρίς τον Πινέδα. Δεν θα είναι απλό, αλλά για να ξέρουμε και τι λέμε, η ΑΕΚ έχει προχωρήσει και χωρίς τον Μπάγεβιτς και χωρίς τον Μαύρο, και χωρίς τον Μανωλά και χωρίς τον Ντέμη. Και χωρίς τον Σαβέφσκι. Το ποδόσφαιρο προχωρά μπροστά. Η ΑΕΚ τώρα πρέπει να βγει κερδισμένη πρωτίστως αγωνιστικά, από τον παίκτη που θα έρθει στη θέση του Πινέδα.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΦΩΣ
Σε διαδικασία μίας σημαντικής αλλαγής βρίσκεται και ο Ολυμπιακός, με τον Κωνσταντή Τζολάκη να πολιορκείται από τη Χαλ. Ο διεθνής γκολκίπερ έχει συμβόλαιο για ακόμα έναν χρόνο με τους Πειραιώτες, αλλά φαίνεται πως και ο ίδιος έχει πάρει απόφαση ότι ήρθε η ώρα να αλλάξει φανέλα και πρωτάθλημα. Αρκετοί διαφωνούν με την επιλογή του να αφήσει τον Ολυμπιακό και να πάει στη Χαλ, μία ομάδα που θεωρείται το πρώτο φαβορί για υποβιβασμό από την Πρέμιερ Λιγκ. Ακόμα δεν ξέρουμε σίγουρα εάν θα πάει στη Χαλ, αλλά αν υποθέσουμε πως τελικά αυτό θα συμβεί, είναι παράλογο να θεωρείται λανθασμένη η επιλογή του να πάει στη συγκεκριμένη ομάδα. Από τη στιγμή που έχει στα χέρια του μία πρόταση από αγγλικό κλαμπ, δεν είναι απλό να αρνηθεί και να μην πάει στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου.
Δεν είναι κατακριτέο για τον Τζολάκη να θέλει να πάει να δοκιμάσει την τύχη του στο κορυφαίο επίπεδο. Με τον Ολυμπιακό έχει ήδη πετύχει πολλά και ο ίδιος θεωρεί ότι πηγαίνει σε μία ομάδα που του δίνει τη δυνατότητα να παίξει στην Πρέμιερ Λιγκ. Το τι θα συμβεί και αν θα υποβιβαστεί η Χαλ είναι μία άλλη ιστορία και κανείς δεν μπορεί να τη γνωρίζει από τώρα. Το δεδομένο είναι ότι ο Τζολάκης θα κάνει το όνειρό του πραγματικότητα, θα δοκιμάσει τις δυνάμεις του και είναι στο χέρι του το μέλλον του. Το να κατακρίνουμε έναν άνθρωπο που έχει φιλοδοξίες και όνειρα δεν έχει και πολλή λογική...
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και το Παγκόσμιο Κύπελλο που ισοδυναμεί με μια άτυπη... σκυταλοδρομία. Από τη μια ο Μόντριτς και ο Ρονάλντο. Αυτοί που ξεχώρισαν σε προηγούμενες διοργανώσεις αλλά τώρα δεν... Ούτε φάνηκαν, ούτε τους θυμάται κάποιος στις τελευταίες μάχες που έδωσαν. Απαρατήρητοι εντελώς ή αλλιώς, μπήκαν στις κουβέντες όλων για τους λάθους λόγους. Τη σκυτάλη την κράτησε για τα καλά ο Μέσι. Και απέδειξε ο ξεχωριστός Aργεντινός μαέστρος, πως ούτε καταλαβαίνει από ηλικία ούτε μπορεί κάποιος να τον ανακόψει όταν βρίσκεται στα πολύ καλά του. Όντως, με τον αέρα πως «παίζω στην έδρα μου», ο Μέσι έμοιαζε με μια ομάδα μόνος του και κουβάλησε στις πλάτες του την Αργεντινή.
Ερχονται και οι επόμενοι. Βλέπεις τον Εμπαπέ. Αυτόν που από το Μουντιάλ της Ρωσίας το '18 και δώθε, λάμπει και εκτοξεύει το ενδιαφέρον σε κάθε του αγωνιστική παρουσία. Σημειώνει γκολ ακατάπαυστα και με δεδομένο πως δεν σταματά εφέτος, σίγουρα θα διεκδικήσει έως το φινάλε της δικής του πορείας να γίνει ο ποδοσφαιριστής με τα περισσότερα γκολ σε Μουντιάλ. Ποιοι, όμως, είναι εδώ και μας χτυπούν την πόρτα; Αν κάποτε είχαμε το δίδυμο των Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο, τώρα η νέα μονομαχία στη στρατόσφαιρα και σε ό,τι αφορά στην αξία, αν θέλουμε δηλαδή να δούμε έναν παίκτη και το αντίπαλο δέος του, τότε μιλάμε για τους Εμπαπέ και Χάαλαντ. Ο Nορβηγός στράικερ με τρόπο καταπληκτικό άφησε το στίγμα του στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Πέτυχε δύο γκολ κόντρα στη Βραζιλία, η Νορβηγία μπήκε στα προημιτελικά και αυτό έμοιαζε με κατόρθωμα μεγάλο, ο δε σέντερ φορ της έβγαζε την εικόνα πως μπορούσε να σαρώσει τους πάντες στο πέρασμά του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
