Θα αρχίσω με αυτό, που έλεγα και μετά τα προηγούμενα φιλικά , όπου ο Παναθηναϊκός κέρδιζε. Δεν έχει καμία σημασία το αποτέλεσμα στα φιλικά. Τα αποτελέσματα μετράνε μόνο στα επίσημα. Στα φιλικά βλέπεις φιλοσοφία και ατομικά χαρακτηριστικά παικτών.
Στο ματς στην Βιέννη ο Παναθηναϊκός ήταν μία ταχύτητα πιο αργός από τον αντίπαλο, πολύ soft στις μονομαχίες και έβλεπες μία ομάδα, που ήθελε, αλλά δεν μπορούσε. Εγώ ήταν κάτι που το περίμενα μαθαίνοντας ότι πλέον από την προετοιμασία έχει βγει μία κούραση στους παίκτες. Μία κούραση, που φάνηκε σε αυτό το ματς. Διότι δεν έχει να κάνει με το ότι ένας, δύο πήγαν καλά και οι άλλοι ήταν κακοί. Δεν υπήρχε παίκτης που να διακρίθηκε για μεγάλη διάρκεια αγώνα και όλοι ήταν στο ίδιο μοτίβο.
Το 4-1 είναι βαρύ σε σχέση με τις ευκαιρίες, που έκανε και ο Παναθηναϊκός και τις έχασε με μεγάλη ευκολία ο Ταμπόρδα κυρίως, που έχει το γκολ για πλάκα, αλλά και ο Ραστόντερ. Ο αγωνιστικός χώρος κάτω ήταν κακός , πολύ σκληρός και αυτό το είχαν καταλάβει οι παίκτες από τα πρώτα λεπτά , αφού η προθέρμανση έγινε δίπλα σε ένα άλλο γήπεδο για προπονήσεις της Ραπίντ.
Το δυσάρεστο δεν είναι, ούτε το αποτέλεσμα, ούτε η εικόνα, ούτε τα ατομικά λάθη παικτών. Το δυσάρεστο είναι ο τραυματισμός του Ιγκασον, που ακολούθησε και αυτόν του Καλάμπρια. Αυτοί οι τραυματισμοί στις προετοιμασίες είναι μαχαιριά για τις ομάδες και τους προπονητές και φυσικά τους παίκτες και όχι η ήττα, η η νίκη στο φιλικό. Ο Ιγκασον έπαθε ολική ρήξη χιαστού και χάνει όλη την σεζόν και είναι σοκ και για τον ίδιο και για την ομάδα, που χάνει έναν ηγέτη της.
Γενικά σε αυτό το ματς στην Βιέννη όλα πήγαν στραβά. Ακόμα και η τηλεοπτική μετάδοση του αγώνα με την Ραπίντ να έχει την απόλυτη ευθύνη, αφού είχε αναλάβει την παραγωγή με τελείως αντιεπαγγελματικό τρόπο και τα αποτελέσματα τα είδαν, όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι.
Ο Νίστρουπ ξέρει, ότι η ομάδα ήταν αναμενόμενο σε αυτό το τελευταίο φιλικό να έχει βαριά πόδια, εσωτερικά όμως θα τον βοηθήσει για να πάνε τσίτα οι παίκτες και με το μαχαίρι στα δόντια στα ματς με την Πάκσι.
Στην εξέδρα είδαμε κάτι που σπάνια βλέπουμε. Περίπου 300 οπαδοί του Παναθηναϊκού κάθησαν μαζί με τους οπαδούς της Ραπίντ στο πέταλο, τραγούδησαν όλα τα συνθήματα και στα ελληνικά και στα αυστριακά, άναψαν πράσινα καπνογόνα και γενικά έδωσαν μαθήματα εξέδρας και πολιτισμού. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού είναι αδελφοποιημένοι με τους οπαδούς της Ραπίντ και χθες μετέτρεψαν ένα απλό φιλικό σε μία γιορτή. Και στο τέλος τραγούδησαν αγκαλιά μαζί τους και οι παίκτες των δύο ομάδων.
Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού και της Ραπίντ έδωσαν μάθημα εξέδρας, αλλά λίγες ώρες πιο πριν είχε πάρει ένα ωραίο μάθημα από την Σούπερ Λίγκα ο απερχόμενος πρόεδρος της Βαγγέλης Μαρινάκης. Επτά ομάδες ψήφισαν κατά της προεδρίας του και των πρακτικών του «έτσι θέλω» στην δική του θητεία στην Σούπερ Λίγκα(μέχρι και ανακοινώσεις έβγαζε σαν Σούπερ Λίγκα , χωρίς να έχουν ιδέα οι ομάδες), αλλά ο Μαρινάκης εκεί ήθελε με το ζόρι να μείνει στην καρέκλα.
Το 7-7 οδήγησε την ΕΠΟ να προτείνει την λύση να μείνει από ένα χρόνο ο Αλαφούζος και ο Μαρινάκης στην θέση του προέδρου. Ο Αλαφούζος που μαζί με άλλες έξι ομάδες μπλόκαρε την επανεκλογή του Μαρινάκη, δέχθηκε από την αρχή αυτή την πρόταση, όταν ο Μαρινάκης έλεγε, ότι είναι μία στημένη πρόταση της ΕΠΟ.
Χθες ξαναέπεσε αυτή η πρόταση στο τραπέζι, ο Μαρινάκης έκανε την πρώτη αναδίπλωση και από εκεί, που την έλεγε στημένη τώρα την δέχθηκε με την προυπόθεση τον πρώτο χρόνο να είναι αυτός πρόεδρος. Εκεί άκουσε το όχι από τις ομάδες και τελικά έκανε και δεύτερη αναδίπλωση και δέχθηκε την πρώτη χρονιά να είναι πρόεδρος ο Αλαφούζος και την δεύτερη να είναι αυτός.
Μιλάμε ουσιαστικά για ήττα του Μαρινάκη και των ….φίλων του από την ΑΕΚ, τον Παναθηναϊκό , τον ΠΑΟΚ και τις άλλες ομάδες, που δεν γουστάρουν τις πρακτικές Μαρινάκη. Και επειδή η ήττα θα ήταν συντριπτική αποφάσισε ο Μαρινάκης να κάνει μία διπλή αναδίπλωση για να κάτσει ένα χρόνο πρόεδρος από το καλοκαίρι του 2027. Προς το παρόν ο Γιάννης Αλαφούζος θα είναι προέδρος στην Σούπερ Λίγκα και μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι θα δούμε τι θα γίνει.
*Το μεγαλύτερο ανέκδοτο που άκουσα από τον Μαρινάκη είναι, ότι η Κοξένογλου και ο Μποροβήλος που πρότεινε για προέδρους είναι κοινής αποδοχής. Πήγα να πνιγώ από τα γέλια μόλις το άκουσα. Η Κοξένογλου είναι η φωνή του Μαρινάκη, όλα αυτά τα χρόνια και ο Μποροβήλος είναι ο διαιτητής της Ριζούπολης. Οσο για τον Λυσσάνδρου, που για τα μάτια του κόσμου για ξεκάρφωμα τον πρότεινε πρόεδρο του έδωσε την απάντηση που του άξιζε.
