Κεντρικό σημείο αποτελεί η γνωστή καταπακτή, το στενό πέρασμα από όπου οι παίκτες έβγαιναν πριν μπουν στο γήπεδο. Ένας σκοτεινός, υπόγειος χώρος, που για όσους τον έζησαν δεν ήταν απλώς ένα πρακτικό πέρασμα, αλλά μια στιγμή έντονης ψυχολογικής φόρτισης πριν από τη σέντρα. Εκεί, η ατμόσφαιρα άλλαζε και κάθε βήμα προς τον αγωνιστικό χώρο είχε ιδιαίτερη σημασία.
Η αφήγηση συνεχίζει με την ιστορική αναμέτρηση του 1971 απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα, μέσα από μαρτυρίες που ξαναφέρνουν στο προσκήνιο μία από τις πιο εμβληματικές ευρωπαϊκές βραδιές ελληνικής ομάδας. Γκολ, αποκρούσεις και έντονες στιγμές συνθέτουν μια εικόνα ενός γηπέδου που «έβραζε» από πάθος και προσμονή.
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται και στα λόγια του Γιώργου Κούδα, ο οποίος περιγράφει την εμπειρία του ως αντίπαλος μέσα στη Λεωφόρο. Η πίεση από τη Θύρα 13, ο αδιάκοπος θόρυβος και η αίσθηση ότι το γήπεδο σε «κυκλώνει», δείχνουν πόσο καθοριστική μπορούσε να είναι η δύναμη της εξέδρας στην έκβαση ενός αγώνα.
Συνολικά, βγαίνει η εικόνα ενός χώρου που δεν λειτουργούσε ποτέ απλώς ως γήπεδο, αλλά ως ζωντανός φορέας μνήμης και ιστορίας.
