«Μπα σε καλό μου, να… φτύσω τον κόρφο μου για να συνεχίσουν να μου πηγαίνουν όλα καλά», που έλεγε και ο τεράστιος – Κωνσταντινουπολίτης και μέγας ΑΕΚτζής – Βασίλης Λογοθετίδης σε μια από τις λατρεμένες ελληνικές ταινίες. Αλλά να πω την αλήθεια, όποιος παρατηρεί με ψυχραιμία την κατάσταση και τις εξελίξεις στην ΑΕΚ, δεν θέλει και πολύ για να του… στρίψει και να χάσει το μυαλό του. Τόσα πολλά νέα, τόσες συνεχόμενες επιτυχίες και καμία μιζέρια που θα έμπλεκε το πράγμα, δεν είναι κάτι σύνηθες στην «κιτρινόμαυρη» επικαιρότητα.
Με το άνοιγμα του καλοκαιριού, έναν ολόκληρο μήνα πριν ανοίξει καν η μεταγραφική περίοδος, η ΑΕΚ να κάνει την πρώτη μεταγραφή της. Και τι μεταγραφή; Μεταγραφάρα. Παίκτης που κοστίζει πολλά εκατομμύρια, καθώς σίγουρα οι Τούρκοι δεν είναι παιδάκια που θα έδωσαν τον Ζουμπκόφ με λιγότερα από τα 7+ εκατ. ευρώ που ξόδεψαν μόλις πέρυσι για την απόκτηση του. Θα μάθουμε λεπτομέρειες προσεχώς, αλλά δεν έχει και μεγάλη σημασία. Το κρίσιμο είναι πως η ΑΕΚ αποδεικνύεται, πως έπειτα από μια απόλυτα επιτυχημένη σεζόν, είναι «διψασμένη» και έτοιμη για ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες.
Να ξέρεις τι θέλεις και ο ανταγωνισμός
Όταν ξέρεις καλά τι θέλεις, όταν διαθέτεις διοίκηση που ανοίγει το ταμείο και ξοδεύει αφειδώς για να φτιάξει μια πανίσχυρη ομάδα, τότε μπορείς να κάνεις κινήσεις σαν του Ουκρανού παικταρά. Και μπορεί να υπάρχουν τα ασύλληπτα κλισέ, πως όλες οι μεταγραφές κρίνονται στο γήπεδο και πως τα λεφτά δεν εγγυόνται την επιτυχία (ισχύουν αμφότερα btw), αλλά όπως και να το κάνεις, τα εκατομμύρια σου κάνουν πιο εύκολη την ζωή και διαφορετικό το στάτους των παικτών που εξετάσεις και πας να χτυπήσεις.
Όλα αυτά μάλιστα, ενόσω ο εγχώριος ανταγωνισμός βρίσκεται ακόμα χαμένος στην μετάφραση. Στον Ολυμπιακό ξεψαχνίζουν την αγορά των ελεύθερων και περιμένουν να περάσει ο καιρός για να στραφούν σε κινήσεις πιο δυνατές, όταν και πέρυσι περίμεναν να κλείσουν οι μεγάλες αγορές, αλλά εν τέλει με Στρεφέτσα και παίκτες της Ρίο Αβε την έβγαλαν. Στον ΠΑΟΚ ακόμα είναι ζητούμενο οι διοικητικές αλλαγές, αν θα μείνει ο Λουτσέσκου και πως θα τρέξει ο σχεδιασμός, ο Παναθηναϊκός ψάχνει ξανά την φόρμουλα για να λειτουργήσει σωστά.
Η ΑΕΚ έριξε εκατομμύρια, έδειξε πως έρχονται καλοί παίκτες και νωρίς, αν το δουλέψεις σωστά και είσαι αποφασισμένος να πληρώσεις αδρά. Φανταστείτε, πως η ΑΕΚ είναι η μόνη ομάδα που έχει την μεγαλύτερη άνεση χρόνου από πλευράς προκριματικών. Αλλά λειτουργεί μεθοδικά, φτιάχνει μια ομάδα που θα έχει στόχο την είσοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ, την διατήρηση των κεκτημένων στην Ελλάδα και το κύπελλο. Είναι ακόμα νωρίς, αλλά αυτά που πρέπει να γίνουν, γίνονται και με το παραπάνω.
Γιατί φώναζε η ΑΕΚ
Βέβαια, όπως έχουμε κατανοήσει σε αυτήν την πλευρά της Μεσογείου, χρειάζονται πολλά πράγματα για να πετύχεις. Προαπαιτούμενο να έχεις καλή ομάδα, να μπορείς να στέκεσαι καλά στο γήπεδο, να έχεις τα πιο ικανά και ακριβοπληρωμένα στελέχη, να πετυχαίνεις χωρίς φανφάρες και κινήσεις νεοπλουτισμού την συσπείρωση του κόσμου γύρω απ’ την προσπάθεια. Αλλά ξέρουμε καλά, πως δεν αρκούν αυτά. Και σε συνέχεια διαφόρων σχολίων, επανέρχομαι στο θέμα των κλειδιών και της ανάγκης μιας διοίκησης να προστατεύει την ομάδα.
Ακουσα και διάβασα πολλά για την υπόθεση Λανουά και την θετική τοποθέτηση της ΑΕΚ στην παραμονή του Λανουά στο πόστο του αρχιδιαιτητή. Καταλαβαίνω, κυρίως από τις άναρθρες κραυγές της προπαγάνδας, πως αυτό δεν αρέσει. Πίστεψαν πως βρήκαν τρόπο να χτυπήσουν την ΑΕΚ και με λογικές μίκυ μάους, να πείσουν πως κακώς φώναζε στην διάρκεια της σεζόν. Κάποιοι είναι μπερδεμένοι, κάποιοι θέλουν να μπερδεύονται. Να τα κάνω πενηνταράκια, για να μην υπάρχουν παρερμηνείες.
Η ΑΕΚ φώναζε για τα «σφαγεία» του Μάκελι, για τον υπερδιπλάσιο αριθμό καρτών από Ελληνες διαιτητές έναντι Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ, για την αισχρή διαιτησία με την Κηφισιά, για τα αγνώστου αιτίας ακυρωμένα γκολ με τον Παναιτωλικό και τον ΟΦΗ, για πολλά πιθανά και απίθανα που είδαμε. Και βεβαίως, για την περίεργη κατάσταση που δημιουργήθηκε στο περιθώριο του ματς με τον ΠΑΟΚ στον πρώτο γύρο, με την κατά φαντασίαν επίθεση στον Λανουά και όλη την διαδικασία που προηγήθηκε και ακολούθησε από θεσμικά όργανα.
Ξεκάθαρη στάση
Η ΑΕΚ έφτασε ως την ευρωπαϊκή ομοσπονδία, φώναξε και ζήτησε ισονομία σε όλους τους θεσμούς. Σας υπενθυμίζω, πως όταν επιχείρησαν να στριμώξουν την ΑΕΚ και τον Ηλιόπουλο προσωπικά με τιμωρίες, πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι. Δεν ήταν μόνο πως αθωώθηκε από παντού, αλλά και πως ξεμπρόστιασε όλα εκείνα που συνθέτουν το παραποδόσφαιρο. Τους νταραβεριτζήδες με το όνομα τους, τα άσπρα πόλο, τους ανατιναγμένους φούρνους και άλλες ομορφιές.
Η στάση της ΑΕΚ απέναντι στον Λανουά ήταν ξεκάθαρη και δημόσια εκφρασμένη. Ο Γάλλος έχει παραπεμφθεί στην Επιτροπή Δεοντολογίας για την στάση του και όσα κατήγγειλε τον Οκτώβρη και περιμένουμε την συζήτηση της υπόθεσης. Αλλά επίσης, ουδείς μπορεί να αρνηθεί πως από ένα σημείο και έπειτα – ας πούμε το ορόσημο του Μάκελι χρονικά - στην τελική ευθεία επήλθε ισορροπία και ειδικά στα κρίσιμα πλέι οφ, οι διαιτησίες ήταν καλές. Όχι ευνοϊκές για την ΑΕΚ, αλλά καλές χωρίς να καθορίζουν αποτελέσματα.
Δυο κόσμοι
Επειδή είναι γνωστό προς όλους, πως όσα θέλει ο «εχθρός» σου, δείχνουν πολλές φορές τον τρόπο που πρέπει να βαδίσεις. Η λύσσα του Ολυμπιακού να «φάει» τον Λανουά και να βάλει κάποιον άλλον στην θέση του, δεν μπορεί παρά να σε βάζει στα καρφιά για το τι μπορεί να προκύψει. Ειδικά όταν καταλαβαίνεις ποια είναι η προφανής επιλογή και όσα την συνοδεύουν. Αν η ΑΕΚ απέσυρε την εμπιστοσύνη της από τον Λανουά, υπό ποιου τον έλεγχο θα ήταν ο επόμενος που ερχόταν. Καλύτερα να μην το μάθουμε, λέω εγώ.
Αλλωστε, μέσα απ’ αυτό βγαίνει και μια απάντηση σε διάφορα πόκεμον που κατά την διάρκεια της χρονιάς είχαν στήσει και αφήγημα περί… συμμαχίας της ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό. Δηλαδή, η ΑΕΚ με το ευ αγωνίζεσθαι, με τις ατάκες του Ηλιόπουλου για παιχνίδια που κρίνονται μέσα στα γήπεδα, με τους φαταούλ. Οποιοι το έκαναν το λάθος, το λούστηκαν. Και βέβαια, δεν υπάρχει ποτέ πιθανότητα σύγκλισης, γιατί είναι δυο κόσμοι διαφορετικοί. Θέλω να σας πω, ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί στον αιώνα των αιώνων. Αμήν.
