Κάθε επιτυχία, είναι δεδομένο πως φέρνει ευεξία. Ειδικά όταν την ίδια στιγμή, στον ανταγωνισμό υπάρχουν καταστάσεις που προκαλούν θυμηδία. Τα οφέλη της ΑΕΚ από την κατάκτηση του (πιο μάγκικου) πρωταθλήματος, είναι πολλά και είναι δεδομένο, πως θα φαίνονται περισσότερο όσο περνά ο καιρός. Ηδη, έχει κερδίσει ψυχολογία, αυτοπεποίθηση, χρόνο. Επίσης, ξέρουν καλά τι θέλουν και πως θα το πάρουν. Γνωρίζουν πως να επιβραβεύουν και να διατηρούν αυτούς που έχουν ήδη, ξέρουν που να στοχεύσουν και είναι έτοιμοι για τα πάντα.
Τα λέω αυτά, επειδή παρατηρώ το τελευταίο διάστημα να αναπτύσσεται παραφιλολογία για το μέλλον στελεχών και παικτών που έχουν συμβόλαια. Μην μπερδεύεται κανείς. Στην ΑΕΚ είναι έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα. Ο Ηλιόπουλος και οι συνεργάτες του ξέρουν πως θα κινηθούν σε κάθε περίπτωση, ώστε αυτό που ο ιδιοκτήτης της ονόμασε «πανοπλία», να μείνει άθικτο και να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο. Θα τα δούμε αυτά όσο περνά ο χρόνος, μην έχετε καμία αμφιβολία και μην μπαίνετε σε επικοινωνιακά τρυπάκια.
Οι «κλειδαράδες» και ο Ηλιόπουλος
Τώρα που ακόμα είναι αρχή σε ό,τι αφορά τον σχεδιασμό της πρωταθλήτριας, νομίζω πως έχει αξία και χρησιμότητα να διευκρινίσουμε ένα λάθος που κάνουν αρκετοί, κάποιοι λόγω άγνοιας και άλλοι λόγω προσωπικών εμμονών. Κάπως έτσι αναδεικνύεται ως «μυστικό επιτυχίας» της ΑΕΚ, πως πέτυχε στην χρονιά επειδή ο Ηλιόπουλος έδωσε τα… κλειδιά στον Ριμπάλτα, τον Λυσάνδρου, τον Νίκολιτς, στους παίκτες. Και επειδή στην ΑΕΚ υπάρχει μια σχεδόν εμμονή εδώ και χρόνια με τους… κλειδαράδες, να σας διαβεβαιώσω πως τα κλειδιά ήταν και παραμένουν στην τσέπη του ιδιοκτήτη της.
Στην ΑΕΚ υπήρχαν από το ξεκίνημα του περυσινού καλοκαιριού διακριτοί ρόλοι, συγκεκριμένες αρμοδιότητες, μεθοδική δουλειά και εξαιρετική συνεργασία. Υπήρχε ένας κοινός στόχος που υπηρετούσαν όλοι και ένας που κινούσε τα νήματα, πατούσε ή άφηνε το γκάζι, ήταν συνεχώς από πάνω. Ο καθένας στον τομέα του και ο Ηλιόπουλος πάνω από όλους στην ομάδα. Είναι τόσο έντονη και σημαντική η παρουσία του Ηλιόπουλου στην ομάδα, που δεν υπήρχε καμία μεγάλη ή και μικρή απόφαση ή κίνηση, που δεν έφερε την δική του σφραγίδα.
Εκείνος που πατούσε το κουμπί
Κάποιοι μπερδεύονται. Ο Ηλιόπουλος δεν έγινε ξαφνικά σκάουτερ ή ατζέντης για να βγει στην αγορά να φέρει παίκτες. Ηταν εκείνος όμως, που λάμβανε τις εισηγήσεις του Ριμπάλτα, ζύγισε μαζί του τα υπέρ και τα κατά κάθε υπόθεσης, άκουγε τις συμβουλές εκείνων που εμπιστεύεται και στο τέλος πατούσε το κουμπί για κάθε μεταγραφή, πώληση, αποχώρηση, προσθήκη. Δεν είχε την ψευδαίσθηση πως είναι προπονητής και να σχεδιάζει την τακτική και την 11άδα μαζί με τον προπονητή, αλλά ήταν εκεί για να λύσει κάθε ζήτημα.
Αυτό που σας περιγράφω μεγεθυνόταν σε ό,τι αφορά την λειτουργία της ΠΑΕ, από την καθημερινότητα ως και τις κομβικές αποφάσεις που είχαν στρατηγική σημασία. Κατάφερε με έναν δικό του τρόπο να… μεγαλώσει την ημέρα, να βρίσκει χρόνο να ελέγχει τα πάντα και να μην φεύγει τίποτε χωρίς να έχει την δική του έγκριση. Δεν είναι διόλου μικρή υπόθεση για έναν απόλυτα ενεργό επιχειρηματία, που βρίσκεται και στα ντουζένια του με τα επαγγελματικά και απαιτείται ατέλειωτος χρόνος για συναντήσεις και συμφωνίες εκατομμυρίων.
Τα λάθη του παρελθόντος, εγγύηση για το αύριο
Το παρελθόν, μας φανερώνει πως όσες φορές η ΑΕΚ ξεστράτισε από την σωστή εταιρική λογική, τα βρήκε μπαστούνια. Οσες φορές κάποιος αισθάνθηκε και συμπεριφέρθηκε σαν κάτι μεγαλύτερο από την σκιά του, τα αποτελέσματα ήταν εφιαλτικά. Σας θυμίζω, πως όταν ο Νικολαϊδης έδωσε γη και ύδωρ στον Φερέρ με παχυλό συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας, ο Ισπανός την είδε… Ναπολέοντας και άρχισε τα αλαζονικά, χάνοντας την μπάλα και αφήνοντας φέσι που η ΑΕΚ «μάτωσε» για να το βγάλει από πάνω της.
Σας θυμίζω, πως όταν η λατρεία για την μαγική πρώτη χρονιά του Αλμέιδα και η σχεδόν κίνηση απελπισίας να του προσφερθούν τα πάντα με καταστάσεις που ξέφευγαν κατά πολύ από τον ρόλο του, οδήγησαν σε πλήρη απώλεια της λογικής όταν διαταράχθηκαν οι σταθερές του. Και βέβαια, στα τραγικά αποτελέσματα της τελευταίας σεζόν του, όπου υπήρξαν σκανδαλώδεις αποφάσεις όπως ήταν για παράδειγμα το κλειστό τριετές συμβόλαιο στον Λαμέλα, ενόσω ήταν γνωστό πως είχε ζητήματα με το ιατρικό ιστορικό του.
Το συμπέρασμα είναι πως όσα συνέβησαν στην ΑΕΚ την σεζόν που ολοκληρώθηκε, προφανώς και αντικατοπτρίζουν την εξαιρετική ικανότητα των στελεχών της. Κάθε ένας, από το δικό του μετερίζι, προσέφερε πάρα πολλά. Ηταν απόλυτα επιτυχημένοι, επειδή ο καθένας κινήθηκε μέχρι εκεί που έφταναν τα πόδια του, δίχως να μπαίνει σε «ξένα» χωράφια. Εκείνος που ένωνε όλα τα κομμάτια και πέτυχε το καλύτερο για την ΑΕΚ, είναι εκείνος που στο φινάλε αποτελεί και την εγγύηση πως τα πράγματα θα συνεχίσουν να είναι θετικά για την Ενωση.
