Να ξεκινήσω με τις θερμότερες ευχές προς όλους. Να είναι ο νέος χρόνος ακόμα πιο θετικός, γεμάτος χαμόγελα, υγεία και όμορφες στιγμές. Χρόνια πολλά και καλά σε όσους αγαπάμε, σε όσους μας αγαπούν και σε όσους λατρεύουν να μας μισούν. Τύχη, χαρές και ευτυχία και στους μίζερους μπας κι αλλάξουν όψη. Να συνεχίσω με την υποσημείωση πως φτάσαμε στο φινάλε του 2025 για να δούμε το πρώτο ματς της ΑΕΚ εντός συνόρων, που δεν της ακυρώθηκε γκολ. Θα πείτε δεν ήταν οι διαιτητές εκπαιδευμένοι από τους κορυφαίους. Μάλλον έπαιξε κι αυτό το ρόλο του.
Βέβαια, αντιλαμβάνεστε καλά πως παρά την ραστώνη των ημερών και το περιτριγύρισμα του τραπεζιού, τα πιο σπουδαία νέα ήρθαν από την συνάντηση της ΕΕΠ. Εκεί που επιβεβαιώθηκε πιο δυναμικά, ξεκάθαρα και αποφασιστικά από κάθε άλλη φορά, πως το ρητό «μόνοι μας και όλοι σας» έχει πλήρη εφαρμογή στις ημέρες που βιώνουμε. Ο Ηλιόπουλος ήταν εκεί, σε μια μετωπική που δεν είχε προηγούμενο με όποιον είναι ποδοσφαιρικός αντίπαλος της ΑΕΚ (Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ), αλλά και όποιον τοποθετείται απέναντι της (ΕΠΟ).
Η ΑΕΚ έχει γυρίσει σελίδα. Σας το είπα και σε άλλη περίσταση, πως μάλλον δεν έχουν κατανοήσει ακόμα με ποιον έμπλεξαν. Ο Ηλιόπουλος έχει νοοτροπία νικητή, είναι πρωταθλητής και μπήκε στο ποδόσφαιρο για να κερδίσει. Αλλά θα το κάνει με τον δικό του τρόπο. Με το «ευ αγωνίζεσθαι», με καθαρότητα και όλα στο φως. Δεν θέλει σκιές. Οπου υπήρχαν γκρίζα σημεία, εντός και εκτός ομάδας, είχε τον τρόπο να τα «καθαρίσει». Εριξαν λάσπη, ειρωνεία, αλλά έπεσαν οι ίδιοι στις παγίδες που είχαν στήσει.
Δεν είναι όλοι ίδιοι
Καταλαβαίνω, πως αποτελεί μορφή άμυνας να επιχειρείται παραδοσιακά το λεγόμενο τσουβάλιασμα. Ακούω για παράδειγμα συχνά πυκνά να γίνεται λόγος για το παρελθόν και τις περιόδους που η ΑΕΚ είχε τα κόζια. Ο χρόνος περνά, ο καθένας λέει την ιστορία του. Εδώ έχουν φτάσει στον Ολυμπιακό να θυμίζουν ματς που έχουν τάχα μου ευνοήσει άλλες ομάδες ο Δημητρόπουλος, ο Ποντίκης, ο Κασναφέρης, ο Παπουτσέλης, μέχρι και ο Σπάθας. Χωρίς ντροπή. Και προσπαθούν να εξισώσουν αυτές τις μαύρες ημέρες της χούντας ή εκείνες που ακολούθησαν με τους χιλιοτραγουδισμένους, με τα χρόνια που πήρε τίτλους η ΑΕΚ.
Ένα πέναλτι του Μανωλά με την Λάρισα, που είχε τον ανδρισμό να το πει δημόσια και έπειτα δεν ξαναπήρε πέναλτι για δύο χρόνια η ΑΕΚ, όλο το νταβαντούρι. Αλλά δίπλα σε αυτό, επιχειρούν να προσθέσουν τα χρόνια του Βαρδινογιαννισμού με τις ομάδες δορυφόρους, τους Τριβέλλες και τους Ζουμπογιώργους, μέχρι βέβαια την παραχάραξη της ποδοσφαιρικής ιστορίας που στήθηκε από το 1996 και έπειτα. Βολεύει πολύ, θα ήθελαν να είναι έτσι, πως όλοι τα ίδια έκαναν. Μόνο που ποτέ δεν ήταν έτσι, ποτέ δεν θα είναι έτσι.
Η ΑΕΚ κάθε φορά που κατέκτησε το πρωτάθλημα, συνέβη επειδή ήταν με διαφορά η καλύτερη ομάδα στην χώρα. Αυτό συνέβη στα χρόνια του Μπάρλου, με ίσως την πιο εντυπωσιακή ομάδα που έχουν δει τα ελληνικά γήπεδα, στα χρόνια του Μπάγεβιτς με υπερομάδες που ακόμα και σήμερα μνημονεύονται και βέβαια στα νεότερα χρόνια. Γιατί όσο και εάν επιχειρήθηκαν να λεκιαστούν οι τίτλοι της Ενωσης, όποιος μπορεί να δει χωρίς παρωπίδες, αντιλαμβάνεται το δίκαιο των επιτυχιών της. Και πριν ανοίξει κουβέντα για οποιοδήποτε πρόσωπο, ας εξηγηθούν οι σχέσεις που δημιουργούνται κατά καιρούς με χειροτέχνες της λαϊκής μουσικής, των λευκών ειδών και των επίπλων.
Η υποχρέωση του Ηλιόπουλου
Το ζητούμενο για όλους πρέπει να είναι πως θα βελτιωθεί το προϊόν που απασχολεί εκατομμύρια ανθρώπους και πως θα γίνει πιο ελκυστικό και αδιάβλητο. Όχι επειδή έτσι θα θέλαμε να είναι ή επειδή έτσι φαντάζονται ό,τι είναι ή επειδή έτσι γράφουν συγκεκριμένα πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στη νέα εποχή, αλλά επειδή θα είναι πραγματικότητα. Και θεωρώ άκρως σημαντικό, πως ο Μάριος Ηλιόπουλος είναι εκείνος που ζήτησε άμεσα να γίνει ανοιχτή συζήτηση σε επίπεδο ιδιοκτητών για όλα τα ζητήματα που αφορούν το ποδόσφαιρο.
Ο Ηλιόπουλος ως ιδιοκτήτης και ηγέτης της ΑΕΚ, έχει κάποιες μικροδουλειές να κάνει, αλλά και μια τεράστια υποχρέωση προς ολόκληρη την αθλητική κοινωνία. Να δώσει όραμα. Να αλλάξει νοοτροπίες ετών. Να αφαιρέσει από το ποδόσφαιρο τους νταραβεριτζήδες. Να δείξει πως στο τέλος της ημέρας, θα νικά και θα επιβραβεύεται αυτός που είναι καλύτερος στο γήπεδο και όχι στο παραποδόσφαιρο. Κάποιοι το επιχείρησαν με κάποιο τρόπο και στο παρελθόν, αλλά έφαγαν τα μούτρα τους. Τώρα είναι αλλιώς. Σας το είπα και παραπάνω: δεν ξέρουν με ποιον έμπλεξαν.
Στα «μικρά» δεν μπορεί κάποιος να μην δει πράγματα που θα φάνταζαν εξωπραγματικά πριν από καιρό για την ΑΕΚ. Να ξεκινά τις μεταγραφές πριν καν αυτές αρχίσουν, κάνοντας μια σημαντική οικονομική επένδυση για έναν 20χρονο ποδοσφαιριστή με παρόν και μέλλον. Και με στόχο, να έχει ολοκληρώσει το πλάνο ενίσχυσης πριν την επανέναρξη του πρωταθλήματος. Γίνονται πραγματάκια στην ΑΕΚ και είναι φανερό, πως το 2026 μόνο καλύτερα πράγματα μπορεί να της φέρει. Χρόνια καλά σε όλους.
