MENU

Όσο περισσότερο βαλτώνεις, όσο πιο χαμηλά βρίσκεσαι, τόσο περισσότερο… βαλτώνεις. Συνηθίζεις αυτή την αθλητική μιζέρια. Ο Παναθηναϊκός είναι προφανές πως έχει μπει σε αυτή τη διαδικασία εδώ και χρόνια. Γι’ αυτό και όλοι μας, βλέπουμε καλύτερους κάποιους που αποδεικνύεται πως δεν είναι καλοί. Θεωρούμε πως υπάρχει ελπίδα, εκεί που δεν υπάρχει.

Στην πράξη όμως, όταν έρχεται η ώρα των πραγματικών αποφάσεων, διακρίνεται ένας μικρός φόβος. Σα να έχει συνηθίσει ο οργανισμός στο σημείο που βρίσκεται και δε θέλει να το διαταράξει, τρομαγμένος πως πιθανότατα θα έχει και πιο κάτω. Αντί να κοιτάμε το πιο πάνω, μάθαμε να φοβόμαστε τα χειρότερα. Γιατί όποτε σκεφτήκαμε πως δεν έχει πιο κάτω, η πραγματικότητα μας αποδείκνυε το αντίθετο. Τα τελευταία αρκετά χρόνια όλα αυτά.

Και τώρα λοιπόν, υπάρχουν πολλών ειδικών αναλύσεις. Αναφορικά με το αν πρέπει να γίνουν πολλές αλλαγές τον Γενάρη, αν θα βοηθήσουν οι σαρωτικές αλλαγές, τι θα γίνει με τη λίστα στην Ευρώπη κι άλλα τέτοια. Ξεκινώντας απ’ το τελευταίο, να φανταστούμε πως τώρα η λίστα είναι σούπερ και έχουμε αμέτρητες λύσεις σε αυτή. Για παράδειγμα είναι μέσα ο Σάντσες, ο Μλαντένοβιτς, ο Ταμπόρδα, ο Ντραγκόφσκι. Να προσέχουμε μην βγει κάποιος απ’ αυτούς και χαθεί η αγωνιστική δυναμική του Παναθηναϊκού.

Προφανώς και κανείς δεν «πετά» την Ευρώπη. Κάθε άλλο. Όμως απ’ το να έχεις πέντε ανενεργούς, που απλά υπάρχουν, προτιμότερο να έχεις τρεις που θα μπορείς να προσθέσεις και θα σου αλλάξουν τη ζωή αγωνιστικά. Εμείς κοιτάμε τους αριθμούς και όχι την ουσία των λύσεων. Γιατί απ’ όσους είναι στην ευρωπαϊκή λίστα, πόσοι πραγματικά είναι απαραίτητοι και πόσοι απλά πιάνουν χώρο; Άρα ποιο ακριβώς το πρόβλημα να μην τους έχεις;

Από την άλλη έχουμε την γνωστή ποδοσφαιρική ανάλυση, η οποία φυσικά και είναι σωστή, όταν όμως μιλάμε για μια ομάδα που έχει σωστές δομές. Ο Παναθηναϊκός δεν τις έχει ή δεν τις είχε αν προτιμάτε μέχρι τον περασμένο Οκτώβριο. Κατά συνέπεια, δεν χωρά ποδοσφαιρική λογική σε κάτι που φτιάχτηκε με παραλογισμό. Πρέπει να το… ξεριζώσεις.

Το λογικό λοιπόν, είναι πως δεν μπορούν να γίνουν πολλές αλλαγές Γενάρη μήνα. Ναι, αν είσαι μια ομάδα που έχει κάτι να διαταράξει. Ο Παναθηναϊκός έχει μια αγωνιστική εικόνα θλίψης, τεράστια έλλειψη ποιοτικών χαρακτηριστικών και ηγετικών φυσιογνωμιών, απουσία αθλητικών στοιχείων και δύναμης. Αυτά να μη διαταράξει; Εννοείται πως πρέπει όχι απλά να τα διαταράξει, αλλά να τα εξαφανίσει. Ξεκινώντας δυναμικά τις αλλαγές, που σαφώς δεν μπορούν να γίνουν όλες τον χειμώνα.

Δεν είναι θέμα ακύρωσης και μηδενισμού, είναι καθαρός ρεαλισμός. Όσο ο Παναθηναϊκός δεν κάνει όσα πρέπει για να αλλάξει σημαντικά κομμάτια του ρόστερ του, τότε και οι όντως αξιοπρεπέστατες λύσεις που διαθέτει σε κάποιες θέσεις, θα «καούν». Γιατί τις παρασύρει η γενική εικόνα, η συνολική νοοτροπία και η έλλειψη της όποιας ελπίδας.

Το καλύτερο που μπορεί να κάνει ο Παναθηναϊκός για τους όντως καλούς παίκτες συγκεκριμένων ρόλων που έχει στο ρόστερ του, είναι να τους δώσει τη δυνατότητα να έχουν ακριβώς αυτούς τους ρόλους. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Δεν μπορεί να υπάρχει όριο στις κινήσεις λοιπόν. Δεν γίνεται να μπαίνει μόνιμα ένα «αλλά» όταν πρέπει να έρθει το… σάρωμα. Κάτι αποδεδειγμένα αποτυχημένο και ανήμπορο να δώσει πολλά περισσότερα απ’ αυτά που έχει δώσει, όσο το κρατάς απλά ζημιώνεις ακόμη περισσότερο την προσπάθειά σου.

Όχι 3-4, ούτε 4-5 κινήσεις λοιπόν. Όσες χρειαστεί. Με παικταράδες απ’ το εξωτερικό και εντός συνόρων «καπάρωμα» κάθε καλής λύσης που κυκλοφορεί. Ας μην μπουν άμεσα στο ρόστερ του Παναθηναϊκού. Όταν όμως θες να έχεις μια ομάδα που θα τα αλλάξει όλα, πρέπει να πας με σαρωτική διάθεση στα πάντα. Όπως έγινε με Τετέι και Παντελίδη. Οι τρεις τους «έκλειναν», τους έπαιρναν, τους συζητούσαν, τους πλησίαζαν κι ένα ωραίο πρωί έμαθαν πως τους πήρε ο Παναθηναϊκός. Έτσι πρέπει να ξυπνούν από εδώ και πέρα.

Το αν θα σου βγουν ή όχι οι παίκτες που θα φέρεις, είναι κάτι για το οποίο θα κριθούν εκείνοι που κάνουν τις επιλογές. Ποτέ μα ποτέ όμως, δεν πρέπει να αφήνουμε τα «αλλά» και τα ποδοσφαιρικά ρίσκα που πάντα υπάρχουν, να «φρενάρουν» τις πάρα πολλές αλλαγές που επιβάλλεται να γίνουν στον Παναθηναϊκό. Και προς τα μέσα και προς τα έξω.

Υ.Γ. Καλές γιορτές, καλά Χριστούγεννα, χαμόγελα, χαρές, υγεία, ελευθερία, σε όλο τον κόσμο. Ας είναι η αγωνία για την ομάδα μας και τις μεταγραφές, η μόνη που θα μας απασχολεί.

Η αμφιβολία για το επόμενο βήμα, δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να το κάνεις