Τα δύο προηγούμενα χρόνια θυμάμαι πως μια δύσκολη ερώτηση ήταν το ποιους παίκτες από τους βασικούς ανταγωνιστές θα ήθελα στην ΑΕΚ. Θυμάμαι κάποιες φορές η απάντηση να είναι Μπρινιόλι, Ροντινέι για κάποια παιχνίδια, Τζήμας επειδή είναι το μεγαλύτερο ταλέντο που έχει βγάλει η Ελλάδα και Τάισον την δεύτερη σεζόν.
Φέτος, τώρα που τελειώνει η σεζόν η αλήθεια είναι πως θα ήθελα ίσως και πάνω από 11 από τους άλλους τρεις, έστω και όχι όλους για βασικούς. Όλα αυτά είναι θεωρητικά αλλά κάτι δείχνουν. Φυσικά δεν είμαι εγώ αυτός που αποφασίζει, ούτε κατέχω την απόλυτη αλήθεια όμως δύσκολα μπορεί κάποιος να πει με επιχειρήματα πως η ΑΕΚ με λίγες προσθήκες μόνο θα μπορέσει την επόμενη σεζόν να είναι απόλυτα ανταγωνιστική για το πρωτάθλημα.
Το χειρότερο με αυτή την διαπίστωση είναι πως στο ξεκίνημα της σεζόν η ΑΕΚ με εξαίρεση την τρύπα που εθελοντικά άφησε από τα μέσα Αυγούστου και μετά στο αριστερό άκρο της άμυνας, και το πλήρωσε, έμοιαζε να ξεκινάει την σεζόν με το πληρέστερο ρόστερ της εποχής Αλμέιδα και μάλλον όλων των εποχών. Σε κάθε θέση δύο παίκτες που θα μπορούσαν να είναι άνετα βασικοί και σε κάποιες θέσεις μεσοεπιθετικά ακόμη και τρεις και τέσσερις!
Παίκτες όπως ο Τσούμπερ, ο Αμραμπατ κι ο Γαλανόπουλος δεν έμπαιναν καν αποστολή, για αυτό και αποχώρησαν τον Ιανουάριο και τους τελευταίους δύο μήνες που αναζητούμε τους δύο πρώτους είναι πια… αργά, ενώ άλλοι που ήρθαν για βασικοί έμπαιναν με το ζόρι αλλαγή για κάποια λεπτά πολλές φορές και σε άλλες θέσεις από αυτές που είχαν έρθει να καλύψουν.
Η ποιότητα των παικτών και οι βάσεις που είχε αυτή η ομάδα την βοήθησαν να μείνει ψηλά παρά την Βαβέλ που με ευθύνη όλων είχε δημιουργηθεί και έγινε ακόμη περισσότερο μη διαχειρίσιμη με τον καταστροφικό αποκλεισμό από τη Νόα. Έμεινε σταθερή στη διεκδίκηση των τίτλων ακόμη και μετά την πώληση του Λιβάι. Μέχρι να επέλθει η καταστροφή στο Φάληρο και η πρωτοφανής κατάρρευση…
Η ουσία είναι πως η ΑΕΚ μετά από τρία χρόνια είναι σε φάση που μπορεί το καλοκαίρι, που ξεκινάει την… Δευτέρα, να φέρει κυριολεκτικά μια άλλη ομάδα. Με νέο προπονητή και έως τον Σεπτέμβριο ακόμη και μια νέα εντεκάδα! Όχι έντεκα μεταγραφές. Έντεκα παίκτες που να ξεκινάνε στην αρχική ενδεκάδα! Αν η ούτως η άλλως ειλημμένη απόφαση του Ριμπάλτα που στηρίζεται από τον Ηλιόπουλο για σαρωτικές αλλαγές στο ρόστερ συνδυαστεί και με κάποιες πωλήσεις των γνωστών παικτών που απασχολούν τα ρεπορτάζ από το προηγούμενο καλοκαίρι τότε μόνο επιστημονική φαντασία δεν είναι αυτό το σενάριο.
Πάμε σε μια πραγματική νέα εποχή. Σε μια τελείως διαφορετική ομάδα. Χωρίς καμία βοήθεια από τις Ακαδημίες της ΑΕΚ που κάθε χρόνο πάνε και χειρότερα και με πολλούς παίκτες της ομάδας που δεν είναι στα πλάνα να έχουν συμβόλαια. Αν βάλουμε στην εξίσωση και τον νέο προπονητή που μπορεί να αλλάξει κάποιες ειλημμένες αποφάσεις είτε για αποχωρήσεις, είτε ακόμη για έτοιμες προσθήκες όπως του Κυριακόπουλου το συμπέρασμα είναι πως μιλάμε για ένα “καυτό” καλοκαίρι. Για ένα πραγματικό βουνό που πρέπει να ανέβει η ομάδα έχοντας παράλληλα την υποχρέωση να πετύχει την είσοδο σε League Phase Ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Να προσθέσω πως ο Ριμπάλτα εκτός από αυτό το τεράστιο έργο που έχει μπροστά του στην πρώτη ομάδα, θα αναλάβει να αναδομήσει πλήρως και τις Ακαδημίες της ΑΕΚ. Όπου κι εκεί οι αλλαγές θα είναι σαρωτικές. Μία φράση μόνο μου έρχεται στο μυαλό από τα βάθη της ιστορίας για αυτό που θα προσπαθήσει να κάνει ο Διευθυντής ποδοσφαίρου της ΑΕΚ. Αυτή που είχε πει ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Χάρρυ Τρούμαν, όταν του ανακοινώθηκε ο θάνατος του προέδρου Ρούσβελτ: Boys pray for me!
