Φωνές, κατάρες, ύβρεις, ανακοινώσεις, τοξικότητα, τα χορτάσαμε στον ελληνικό αθλητισμό. Χειρονομίες ακόμη και με «μικρές» ομάδες, είναι το σύνηθες. Ας μη στεκόμαστε άλλο σε αυτά και ας αναδείξουμε επιτέλους τη σωστή συμπεριφορά. Το ευ αγωνίζεσθαι.
Στο Παναθηναϊκός-ΑΕΚ το είδαμε. Κι αν πρέπει να σταθούμε σε ένα πρόσωπο, είναι ο ισχυρός άνδρας της Ένωσης. Ο Μάριος Ηλιόπουλος. Ο οποίος συμπεριφέρθηκε άψογα στην αντίπαλη έδρα, ενώ είδε την ομάδα του να χάνει και να μην είναι στα καλύτερά της. Καθώς προέρχεται και από την ήττα με τον ΠΑΟΚ για το Κύπελλο. Όλα αυτά πριν τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Στις νίκες, όμως, όλοι είναι κύριοι. Όλοι είναι υπεράνω. Στις ήττες, στην στεναχώρια, βγαίνει το πραγματικό πρόσωπο του καθενός σε επίπεδο συμπεριφοράς. Ως άνθρωπος ο Μάριος Ηλιόπουλος με τη συμπεριφορά του, έκανε κάνει που αξίζει να υπογραμμίζεται γιατί αυτονόητα δεν υπάρχουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο για να τα προσπερνάμε.
Κατέβηκε στον αγωνιστικό χώρο και έδωσε συγχαρητήρια στον αντίπαλο για τη νίκη του. Συνεχάρη και τους δικούς του παίκτες για την προσπάθεια ζητώντας τους να σηκώσουν το κεφάλι. Αποχώρησε ήρεμα, χωρίς να δημιουργηθεί το παραμικρό πρόβλημα. Ούτε καν απ’ τα συνηθισμένα των ελληνικών γηπέδων.
Εκεί ακριβώς αξίζει συγχαρητήρια και η ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Για την άψογη φιλοξενία της. Ο Μάριος Ηλιόπουλος με το κασκόλ της ομάδας του κυκλοφορούσε χωρίς πρόβλημα στο φουαγιέ, κάθισε στο ημίχρονο για να φάει κάτι, όπως κάνουν οι απλοί φίλαθλοι. Μόνο που αυτός ήταν στην έδρα ενός μεγάλου αντιπάλου.
Άρα ήρθε σε επαφή με Παναθηναϊκούς, χωρίς να δημιουργηθεί η παραμικρή ένταση. Σε ένα ματς τεράστιας σημασίας, όπως είναι κάθε ντέρμπι όταν και οι δύο «καίγονται» για τους βαθμούς.
