Οι «βόμβες» προκαλούν ωστικό κύμα. Το ποιοι θα επηρεαστούν από αυτό, εξαρτάται από το πόσο κοντά ή πόσο μπλεγμένοι ήταν. Ειδικά όταν οι «εκρήξεις» είναι μεταφορικές και αφορούν το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Το λεγόμενο BasketGate.
Το σύστημα Λιόλιου και τα «εργαλεία» του, τελειώνουν απ’ τον αθλητισμό. Θα «σβήσουν» μαζί με τις άσχημες αναμνήσεις που δημιούργησαν εδώ και πέντε χρόνια. Για ποιον τα έκαναν; Ποιον ευνόησε αυτή η ιστορία; Η απάντηση μάλλον δεν χρειάζεται να δοθεί. Είναι τόσο προφανής…
Δεν χρειάζονται καν αποδείξεις. Οι ενδείξεις αρκούν. Κι αν δεν ομολόγησαν οι κατηγορούμενοι αρκεί που βλέπουμε ποιοι τους υπερασπίζονται. Και δεν εννοούμε τους δικηγόρους τους που έχουν έννομο συμφέρον και καθήκον.
Η πρεμούρα από την ομάδα υποστηρικτών της συμμορίας δημιουργήθηκε ξαφνικά μόλις άρχισαν οι συλλήψεις.
Ο πόνος και ο καημός ανθρώπων οι οποίοι σχετίζονται και εκφράζουν συγκεκριμένη πλευρά. Οι μόνοι οι οποίοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να προστατευτούν και να προστατεύσουν. Δείχνοντας «ενοχή».
Ένιωσαν την ίδια ακριβώς ξεφτίλα που βίωσαν οι συλληφθέντες όταν τους έσερναν με χειροπέδες για τις απολογίες τους. Ένα θεωρητικά άτρωτο σύστημα. Αυτό που δεν άγγιζε κανείς. Κι όμως, τόσο ευάλωτο και σε ξαφνικό πανικό μόλις η αλήθεια έκανε το πρώτο και αποφασιστικό βήμα προς την επικράτησή της.
Ξέρουν καλά οι παράπλευρες απώλειες, πως όλα όσα έζησαν ήταν ένα ψέμα. Οι θρίαμβοι. Οι στιγμές ιστορίας και «μαγκιάς», όπως χαρακτηρίστηκαν από τους ίδιους. Οι επιτυχίες σπιλώθηκαν στη συνείδηση όλων των φιλάθλων.
Εκείνοι ξέρουν. Ποιοι έστησαν, γιατί έστησαν, ποιον εξυπηρέτησε το σύστημα. Ποιος καρπώθηκε, καυχήθηκε, πανηγύρισε. Ποιος φούσκωνε από καμάρι και έσπευδε να υπερασπιστεί προφυλακισμένους και με βραχιολάκια.
Με τακτικές μαφίας, χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα, μαζικά βρίζουν μάρτυρες. «Δολοφονούν χαρακτήρες», προσπαθούν να πείσουν για την αξιοπιστία προφυλακισμένων έναντι αυτής των μαρτύρων. Επειδή εκείνοι τους έβγαλαν απ’ τη βόλεψη. Τους στέρησαν το δικαίωμα στους εύκολους τίτλους, στις ξεκούραστες νίκες.
Γιατί συμβαίνει αυτό αφού καμία ομάδα δεν έχει αναφερθεί στη δικογραφία; Μάλλον επειδή η ηθική καταδίκη τους, είναι ισόβια. Χωρίς δικαίωμα έφεσης…
Στο Ιβανώφειο ξεσπούν για τα στημένα παιχνίδια και το μπασκετικό σκάνδαλο. Συνθήματα κατά της Τσαρούχα.
Στο Παλατάκι το ίδιο.
Στο Παλέ επίσης.
Στη SUNEL Arena με γηπεδούχο την ΑΕΚ.
Στο Telekom Center Athens συνθήματα, πανό, τα πάντα. Μαζί με αποθέωση ανθρώπων που έβαλαν τα στήθη τους μπροστά για να ξεβρωμίσει το μπάσκετ.
Ποιοι δεν αντιδρούν; Σε ποια έδρα; Ποια ομάδα αποφεύγει να απαιτήσει κάθαρση; Ποια πιστεύει πως όλα ήταν καλά; Εκείνη που γνωρίζει καλά τι έχασε.
Με το τέλος του Λιόλιου, του Μαυραγάνη, του Κορομηλά και όλων των υπόλοιπων από το μπάσκετ, το άθλημα πήρε βαθιά ανάσα. Εκείνη η ομάδα που χαιρόταν να μολύνεται ο αέρας επειδή της προσέφεραν μάσκα οξυγόνου, ξέρει πως έχασε τη βόλεψή της.
Ένοχοι.
ΕΝΟΧΟΙ.
Στα μάτια της κοινωνίας, των φιλάθλων. Δίχως κανένα ελαφρυντικό, γιατί ρήμαξαν τη διασκέδαση, την ευχαρίστηση, το συναίσθημα του κόσμου. Απλά για να έχουν να λένε πως κάτι πέτυχαν.
Τελικά το μόνο που πέτυχαν ήταν να καταλάβουν όλοι ποιος είναι ποιος. Μια ντροπή που θα κρατήσει για πάντα.
Για αυτό και η λάσπη, για αυτό και όπου διαβάζεις είδηση για τη συμμορία, θα βρεις σχόλιο υπεράσπισης των προφυλακισθέντων. Και θα ξέρεις πριν καν πατήσεις το προφίλ του, τι ομάδα είναι.
