Πριν από ένα χρόνο, περίπου τέτοια εποχή, ο Παναθηναϊκός κέρδιζε δύσκολα στο τάι μπρέικ τον ΖΑΟΝ και αρκετές μουρμούρες ακούγονταν για το ότι η ομάδα δεν εντυπωσιάζει. Η σεζόν ολοκληρώθηκε με τον ΖΑΟΝ να φτάνει στους τελικούς, τον Παναθηναϊκό να στέφεται πρωταθλητής και φιναλίστ του Challenge Cup και γενικά να παίζει ωραίο βόλεϊ.
Όχι, ο Απολλώνιος δεν έχει φτιαχτεί για να φτάσει στους τελικούς του πρωταθλήματος και δεν είναι αυτός ο παραλληλισμός. Όπως τότε έτσι και τώρα η ομάδα του Κιαπίνι είναι σε κατάσταση working progress. Σίγουρα το γεγονός ότι έχει στη διάθεσή του σχεδόν όλο τον βασικό κορμό της περασμένης χρονιάς θα έδινε ένα πλεονέκτημα ετοιμότητας αλλά όπως και να ‘χει σε αυτό το χρονικό σημείο είναι λογικό να υπάρχουν και αδυναμίες και κάποια χαλαρότητα και σκαμπανεβάσματα. Και είναι γεγονός ότι η χαλαρότητα του πρώτου σετ ούτε κόστισε τελικά ούτε αποδείχθηκε πρόβλημα καθώς ο Παναθηναϊκός άλλαξε ταχύτητα και διόρθωσε τα κακώς κείμενα στην πορεία.
Είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική η προσαρμογή της Κυπαρίσση στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού και είναι βέβαιο πως θα πάρει πολύ περισσότερο χρόνο στη διάρκεια της σεζόν καθώς είναι μια αθλήτρια με σπουδαία προσόντα σε πολλούς τομείς του παιχνιδιού. Είναι σημαντικό πως η Τοντάι σιγά σιγά μπαίνει σε αγωνιστικό ρυθμό και ξεπερνάει τις ενοχλήσεις. Αλλά πάνω από όλα είναι σαφές ότι, όπως ξαναείπαμε, η Ντέλιτς είναι μια κεντρική που κυριαρχεί. Η Σέρβα κάνει θραύση και ο χρόνος της όλο και αυξάνεται, δικαίως, καθώς έχει μια μοναδική ικανότητα στο μπλοκ αλλά και ευχέρεια στο να τελειώνει επιθέσεις. Και επιπλέον είναι ένας χαρακτήρας με υπομονή και πολύ διάθεση για δουλειά κάτι που συμβάλει στο να προσαρμοστεί πολύ άμεσα στις απαιτήσεις της ομάδας.
Το βασικό ζητούμενο είναι εμφανώς η προσφορά της διαγώνιας. Παιχνίδια όπως αυτό με τον Απολλώνιο είναι ικανά να δώσουν αυτή την ώθηση που χρειάζεται η Ορβόσοβα και ενδεχομένως να φάνηκε μια καλύτερη εικόνα της. Όχι πως η Τσέχα έπιασε απόδοση για MVP αλλά όπως και να ‘χει οι 15 πόντοι μπορούν να της δώσουν μια παραπάνω αυτοπεποίθηση.
Προφανώς υπάρχει αρκετός χώρος για να φτάσει ο Παναθηναϊκός στο ταβάνι του και σίγουρα έχει χρόνο για να φτάσει ως εκεί. Πόσω μάλλον έχοντας μπει και θετικά στις ευρωπαϊκές του υποχρεώσεις. Αλλά επειδή εχθρός του καλού είναι το καλύτερο ο Κιαπίνι και οι αθλήτριές του ξέρουν καλά την πίεση που υπάρχει όπως και τις απαιτήσεις της σεζόν και αυτό που αναμένεται να παρουσιάσουν τους επόμενους μήνες σίγουρα θα είναι καλύτερο από το σημερινό.
