Σεζόν 2006/2007: 26.4π., 4.1ασ., 4.5 ριμπ. Οι αριθμοί με τους οποίους τέλειωσε τη σεζόν ο -τότε- ηγέτης των Seattle Supersonics, Ρέι Άλεν. Ήταν ο απόλυτος σταρ του Σιάτλ, ο πρωταγωνιστής μίας ομάδας χωρίς μεγάλη ποιότητα. Αυτό βέβαια δεν μειώνει την δική του αξία. Άλλωστε, ένα χρόνο αργότερα φόρεσε το πρώτο του «δαχτυλίδι» με τη φανέλα των Μπόστον Σέλτικς.
Συμπαίκτης του Ρέι Άλεν ήταν, τότε, για 13 αγώνες ο Ανδρέας Γλυνιαδάκης: ο μόνος Έλληνας που είχε την τύχη να παίξει στο πλευρό ενός εκ των κορυφαίων σουτέρ στην ιστορία του ΝΒΑ. Η καριέρα του Άλεν ολοκληρώθηκε και τυπικά χθες, με το συγκλονιστικό γράμμα στον... 13χρονο εαυτό του. Ένα γράμμα γεμάτο αξίες και διδάγματα.
Το SDNA ζήτησε τη βοήθεια του νυν σέντερ του ΠΑΟΚ, προκειμένου να «μπει» -έστω και υποθετικά- στην ψυχοσύνθεση ενός παλαίμαχου superstar. Ο «Γλύνια» δέχθηκε με μεγάλη προθυμία να μιλήσει για τον πρώην συμπαίκτη του που τον είχε κερδίσει από την πρώτη στιγμή ως άνθρωπος.
«Ήταν πολύ χαλαρός τύπος, πολύ καλό παιδί. Mια εικόνα που δεν περιμένεις, όταν ετοιμάζεσαι να συναντήσεις έναν superstar του ΝΒΑ. Ήταν ήρεμος, μπορώ να πω. Φρόντιζε πάντα να έχει πολύ καλές σχέσεις με τους συμπαίκτες του» ανέφερε αρχικά ο Γλυνιαδάκης που υπερθεμάτισε για τον... αντι-σταρ των Supersonics.
«Μου είχε κάνει εντύπωση πως είχα συναντήσει έναν άνθρωπο χαλαρό, οικογενειάρη, μακριά από οποιαδήποτε κατάχρηση. Δεν έπινε, δεν κάπνιζε, η ζωή του δεν είχε καμία σχέση με τη ζωή superstars που ζουν στα άκρα και χάνουν πολλές φορές τον έλεγχο. Θα μπορούσα άνετα να είμαι φίλος του, εξαιρετικός άνθρωπος».
Κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει πως ο Άλεν ήταν ο ηγέτης εκείνης της ομάδας. Πέρα από τους αριθμούς που έλεγαν πολλά, επ' αυτού μιλούσε και ο τρόπος με τον οποίο προσέγγιζε και έβαζε στο κλίμα της ομάδας τους νεαρούς και βετεράνους συμπαίκτες του.
«Στην επαφή που είχα μαζί του, έδινε πάντα την εντύπωση πως είναι ένας απλός παίκτης. Που δούλευε με όλη του την ψυχή και την ενέργεια. Είχε την ίδια ρουτίνα, δεν επηρεαζόταν από ο, τι μπορεί να είχε συμβεί σε κάποιο παιχνίδι ή κάποια προπόνηση. Δεν είχε διάθεση ούτε για επίδειξη, ούτε για προβολή. Προτιμούσε να μην είναι αυτός που θα κάνει δηλώσεις. Ήταν ηγέτης, αλλά με ξεχωριστό τρόπο.
Τη μεγαλύτερη εντύπωση μού την έκανε το γεγονός πως μου μιλούσε σαν να μιλάει σαν κάποιον που έπαιζε 30 λεπτά. Ήμουν rookie και με είχε από κοντά, αντιμετώπιζε αντίστοιχα εμένα και τον Ρασάντ Λιούις που ήταν ο άλλος σταρ. Αυτό σε βοηθά να μπεις στο κλίμα της ομάδας. Αν ο superstar σε κάνει να νιώθεις έτσι, τότε μπορείς να αισθανθείς πολύ καλά μέσα στην ομάδα».
Δύο ιστορίες έμειναν περισσότερο στο μυαλό του Γλυνιαδάκη από το σύντομο διάστημα που συνυπήρξε στο ίδιο παρκέ και στα ίδια αποδυτήρια με τον Ρέι Άλεν. Η μία ενδεικτική του πόσο κοντά ένιωθε με τα μέλη της ομάδας του και η άλλη χαρακτηριστική και διδακτική για το πώς η σκληρή δουλειά μπορεί να οδηγήσει κάποιον μέχρι την κορυφή.
«Το πιο χαρακτηριστικό που μπορώ να θυμηθώ είναι πως στην περίοδο των γιορτών, είχε πάρει από ένα δώρο σε όλους τους συμπαίκτες και τους προπονητές του. Ήταν ένα μικρό ενθύμιο που έγραφε πάνω το όνομα κάθε παίκτη. Ασφαλώς, αυτό το έχω ακόμη σαν συλλεκτικό αντικείμενο και μου θυμίζει εκείνη την εποχή» θυμήθηκε για λογαριασμό του sdna.gr o πολύπειρος σέντερ, πριν προχωρήσει στην δεύτερη.
Πώς μπορεί να συνδέεται ένας star του ΝΒΑ με τα... ταξί; Κι όμως, τα ταξί ήταν μέρος της καθημερινότητας του Άλεν. Στο αποχαιρετιστήριο γράμμμα του, υμνεί την αξία και τη σπουδαιότητα της σκληρής δουλειάς, αλλά στην περίπτωσή του μόνο λόγια δεν είναι όλα αυτά. Πριν γράψει αυτή την «επιστολή», είχε φροντίσει να κάνει πράξη όσα πίστευε πως μπορούν να γεννήσουν πρωταθλητές.
«Η ιστορία που έχω και διηγούμαι πιο συχνά για τον Ρέι Άλεν δείχνει και το πόσο δουλευταράς είναι. Σίγουρα, ο μεγαλύτερος δουλευταράς που είχα ποτέ συμπαίκτη.
Οι ομάδες πήγαιναν στο γήπεδο με δύο λεωφορεία: ένα για rookies και παίκτες που δεν ήταν στην 12άδα και ένα για τους υπόλοιπους, τους βετεράνους ας πούμε. Ο Ρέι Άλεν όμως δεν έμπαινε σε κανένα από τα δύο. Μαζί με έναν προπονητή της ομάδας έπαιρνε ταξί και έφτασε στο κάθε γήπεδο τουλάχιστον τρεις ώρες πριν από το ματς. Έμπαινε στο παρκέ και έκανε προπόνηση στα σουτ. Ήταν το απόλυτο παράδειγμα. Και το έκανε κάθε φορά. Ήταν απίστευτο» δήλωσε αφοπλιστικά ο «Γλύνια».
Aν ψάχνετε τα στοιχεία που δημιουργούν stars, σταθείτε στην ιστορία του Άλεν. Άλλωστε, όπως έγραψε και ο ίδιος: «Ο Θεός δε νοιάζεται αν εσύ θα βάλεις το επόμενο σουτ. Ο Θεός θα σου δώσει πολλά στη ζωή, αλλά όχι το τζαμπ σουτ. Μόνο η σκληρή δουλειά στο προσφέρει».
