MENU

Έχω την εντύπωση ότι είναι πιο εύκολο να φτιάξεις τον κύβο του Rubik παρά την καλύτερη 12αδα του Παναθηναϊκού. Για αυτό επειδή στην Ελλάδα είμαστε και πάντα βρίσκουμε δικαιολογίες και άλλοθι χρεώνω την ευθύνη για όσους δεν χώρεσα στο sdna, γιατί όλες οι ομάδες -εκτός από τα Τρίκαλα- έχουν 15-16 παίκτες και όχι μια 12αδα.

Αλλά για να είμαι ειλικρινής και 16αδα να ήταν το ζητούμενο, πάλι δύσκολη θα ήταν επιλογή και σίγουρα ακόμη και τους 16 θα υπήρχαν κάποιοι που θα αδικούνταν. Όπως εν προκειμένω συμβαίνει με τους Γκάλη, Γιαννάκη, Κολοκυθά, Αλβέρτη, Πέκοβιτς, Ρέμπρατσα, Οικονόμου, Έντγκαρντ Τζόουνς, Αντόνιο Ντέιβις, αλλά και τους Κάτας, Νάντο Τζεντίλε που δεν χώρεσαν καν στην επιλογή που με εξίσου μεγάλη δυσκολία έγινε.

Μετά κόπων και βασάνων, ύστερα από διάφορους τρόπους προσέγγισης, αποφάσισα να επιλέξω τους 5+7 με κριτήρια την 1) ποιότητα, 2) την προσωποποίηση των έξι ευρωπαϊκών και των μεγάλων στιγμών του ΠΑΟ, 3) την προσφορά, 4) την προσωπικότητα, 5) την επιρροή στο άθλημα.

Οι δύο πρώτες ερωτήσεις, όπως και οι δύο θέσεις της 5αδας είναι σαν τις ταχύτητες σε αυτοκίνητο με αυτόματο κιβώτιο. Μπαίνουν μόνες τους:

Πρόεδρος: Παύλος Γιαννακόπουλος.

Προπονητής: Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

Πεντάδα: Διαμαντίδης, Μποντίρογκα.

Από εκεί και πέρα αρχίζουν τα δύσκολα. Και ύστερα από πολλή σκέψη αποφάσισα: η επιλογή να γίνει σύμφωνα με όσα έχουν δει τα ματάκια μου και να είναι καλά ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος, έντυσαν με τις εμφανίσεις του Παναθηναϊκού απίστευτους παίκτες και όσοι λατρεύουν το μπάσκετ και είχαμε την ευκαιρία να τους παρακολουθήσουμε, τους χρωστούμε τουλάχιστον ένα ευχαριστώ για όσα απολαύσαμε. Τουλάχιστον 5αδα να είναι ότι καλύτερο -για τα κριτήρια μου, διότι εδώ ισχύουν τα περί κολοκυθόπιτας- έχω παρακολουθήσει βάση ποιότητας και οι 7αδα να συνδυάζει ποιότητα και ακολούθως τα κριτήρια που προανέφερα.

Έτσι κατέληξα:

Πρόεδρος: Παύλος Γιαννακόπουλος.

Προπονητής: Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

Πεντάδα: Διαμαντίδης, Γιασικεβίτσιους, Χριστοδούλου, Μποντίρογκα, Ράτζα.

Πάγκος: Ουίλκινς, Σπανούλης, Σισκάουσκας, Φώτσης, Τσαρτσαρής, Μπατίστ, Βράνκοβιτς.

ΥΓ1: Η επιλογή ενδεχομένως αδικεί τον Μάικ Μπατίστ που αποτελεί τον πρώτο undersize σέντερ που παρουσιάστηκε στο ευρωπαϊκή σκηνή (και μετά ακολούθησε ως «μόδα» με τους Χάινς, Ντάνστον κ.α. πολλούς), με τον Διαμαντίδη έκαναν το σπουδαιότερο δίδυμο και σηματοδοτούν την χρυσή εποχή του ΠΑΟ, αλλά ο Ντίνο Ράτζα θεωρώ ότι είναι ότι πιο ποιοτικό έχει αγωνιστεί στο ελληνικό πρωτάθλημα στη θέση του σέντερ (θα έλεγα ότι τον ανταγωνίζεται για τη θέση ο αείμνηστος Τάρλπεϊ, αλλά δεν αγωνίστηκε στον ΠΑΟ και δεν θα επέλεγα ποτέ παίκτη με τον χαρακτήρα και τις αδυναμίες του ακαταμάχητου Αμερικανού). Ο Ράτζα έπαιζε με πρόσωπο στο καλάθι, με πλάτη. Είχε χουκ, σουτ από μέση απόσταση, κατέβαζε μπάλα (αν τρελαινόταν), έπαιρνε ριμπάουντ, μοίραζε ασίστ, δημιουργούσε και ήταν τεράστια ηγετική φυσιογνωμία. Η ομιλία του στα αποδυτήρια στο ημίχρονο του 5ου τελικού στο ΣΕΦ το 1999 με το πρωτάθλημα που σηματοδοτεί την αλλαγή σελίδας στην κυριαρχία του ελληνικού μπάσκετ είναι σημείο αναφοράς.

ΥΓ2: Βάση τίτλων, ιστορίας, τίτλων, αφοσίωσης αδικείται ενδεχομένως αδικείται και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης. Ωστόσο θεωρώ ότι οι Χριστοδούλου, Μποντίρογκα, Ουίλκινς, Σισκάουσκας είναι πιο ποιοτικοί από τον «Φράγκι» που είναι μια κατηγορία μόνος στην ιστορία του μπασκετικού Παναθηναϊκού και τον Λιθουανό, ήθελα να τον βάλω για να αποκατασταθεί η αδικία του 2007 όπου ήταν -κατ'εμέ- ο πραγματικός MVP του φάιναλ-φορ. Τον είχα επιλέξει και τότε, κι ως ξεροκέφαλος θα επιμείνω στην επιλογή μου.

Υγ3: Από την άλλη ο Στόγιαν Βράνκοβιτς μπορεί να μην είναι πιο ποιοτικός από τους Πέκοβιτς, Ντέιβις, Τζόουνς αλλά διάολε αν επιλέξεις να θυμηθείς δύο φάσεις από τα ευρωπαϊκά του ΠΑΟ, η τάπα στο Παρίσι και στον τελευταίο προημιτελικό στο Τρεβίζο στον Ρέμπρατσα είναι οι πιο χαρακτηριστικές.

ΥΓ4: Ο Σπανούλης τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του τα έχει κάνει στον Ολυμπιακό, μπορεί να ενοχλεί ότι επέλεξε να κατηφορίσει από το ΟΑΚΑ στο ΣΕΦ και να υπάρχουν ενστάσεις για τον τρόπο που το χειρίστηκε αλλά ο «Kill Bill» είναι σπουδαίος παίκτης και ήταν MVP στο τρόπαιο που κατέκτησε ο ΠΑΟ στο πιο ποιοτικό φάιναλ-φορ από τα έξι που στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης.

ΥΓ5: Ο Ουίλκινς είναι η «απόλυτη τρέλα» του Παύλου και του Θανάση Γιαννακόπουλου, ο μεγαλύτερος NBAer που πέρασε τον Ατλαντικό για την Ευρώπη. Με απίστευτη καριέρα, παγκόσμια δημοφιλία. Δεν γίνεται ένας τέτοιος σουπερ-σταρ να μην είναι στην 12αδα.

ΥΓ6: Ο Φώτσης είναι ο παίκτης που έπαιξε στη μικρότερη ηλικία του στον ΠΑΟ και στο φάιναλ-φορ του 2000 είχε καθοριστικό ρόλο.

ΥΓ7: Ο Τσαρτσαρής είναι η προσωποποίηση των ηθικών αξιών και των ιδανικών που αντιπροσωπεύει ο Παναθηναϊκός και θεωρώ οτι είναι ο παίκτης που η προσφορά του δεν έχει αποτιμηθεί όσο του αξίζει και είναι ο πιο «αδικημένος» από τους σημαντικούς παίκτες στη «χρυσή εποχή» του ΠΑΟ.

Και τώρα... σταυρώστε με! (πάντως το triple-crown με αυτην την ομάδα δεν το έχανα...)

Ο All Time Classic Παναθηναϊκός του Σωτήρη Βετάκη
EVENTS