Ο Παναθηναϊκός, κέρδισε το δεύτερο παιχνίδι των τελικών, σχετικά εύκολα, όπως φάνηκε, σπάζοντας το φετινό αήττητο του Ολυμπιακού στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Οι πράσινοι, ήταν καλύτεροι, πιο παθιασμένοι, η γλώσσα του σώματος των παικτών ήταν αυτή που έπρεπε και έπνιξαν τους ερυθρόλευκους με την άμυνα τους, αναγκάζοντας τους, στην χαμηλότερη επιθετική συγκομιδή τους φέτος, τους 58 πόντους. Σίγουρα όλα αυτά δεν είναι τυχαία και θα τα εξηγήσουμε παρακάτω.
Η συνολική εικόνα
Αν βάλουμε κάτω τα δύο παιχνίδια των τελικών, θα δούμε ότι σε συνολική απόδοση, οι δύο ομάδες φαίνονται πάνω κάτω ισοδύναμες, με την διαφορά να υπάρχει σε κάποιες λεπτομέρειες. Στο πρώτο παιχνίδι στο ΣΕΦ, ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλός στο πρώτο μέρος, αλλά στα επόμενα δύο δεκάλεπτα είχε πολύ καλή εικόνα, ενώ χθες στο T-Center μετά το πρώτο κακό δεκάλεπτο, ήταν καλύτερος στο παρκέ, κάλυψε την διαφορά και πήρε την νίκη εύκολα. Συνολικά λοιπόν και σε high level, το ότι οι δύο ομάδες αυτήν την στιγμή μοιάζουν ισοδύναμες, είναι κατόρθωμα των πρασίνων. Είναι ξεκάθαρο όλη την σεζόν ότι ο Ολυμπιακός είναι καλύτερη ομάδα, πιο σταθερή και με ένα πλάνο συγκεκριμένο. Από την άλλη οι πράσινοι, είχαν πολλά πάνω κάτω στην χρονιά, δεν μπόρεσαν ποτέ να παίξουν καλά συνεχόμενα ματς, σύμφωνα με την ποιότητα τους και για αυτό υπήρχε αυτή η απογοήτευση σε όλους.
Το ότι έφτασαν λοιπόν, να φαίνονται ισάξιοι με τον Ολυμπιακό, είναι μια νίκη του κόουτς Αταμάν και του πλάνου που έχει φτιάξει για αυτούς τους τελικούς. Βέβαια, οι Ελληνικοί τελικοί έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες. Ο περιορισμός στους έξι ξένους, κάτι που δεν υπάρχει στην Ευρωλίγκα, αφαιρούν από τον Ολυμπιακό, το πλεονέκτημα του τεράστιου βάθους που έχει στο ρόστερ του και τον αναγκάζει να έχει στην 12δα του παίκτες που κανονικά βρίσκονται εκτός αποστολής. Ένα δεύτερο σημαντικό κομμάτι μέχρι τώρα, είναι η απουσία του Τάιλερ Ντόρσεϊ.
Μπορεί και ο Παναθηναϊκός να στερείται τις υπηρεσίες του Κώστα Σλούκα, αλλά ο Ελληνοαμερικανός γκαρντ, με την φοβερή σεζόν που έχει κάνει φέτος, είναι κομβικός για το σύνολο του κόουτς Μπαρτζώκα. Η απουσία του, ουσιαστικά αφήνει μόνο τον Φουρνιέ ως επιθετικό πόλο με την μπάλα στα χέρια. Ο Γάλλος σούπερ σταρ, ήταν πάρα πολύ καλός στο πρώτο παιχνίδι, καλούτσικος στο δεύτερο, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι σε μια σειρά που οι δύο ομάδες παίζουν ανά 2-3 μέρες, δεν είναι δυνατόν μόνος του να τραβήξει μια ομάδα χωρίς βοήθειες από τους άλλους. Από την στιγμή που ο Βεζένκοφ έχει πολύ δύσκολο έργο απέναντι στον Χέιζ-Ντέιβις και περιορίζεται αρκετά, τότε θα πρέπει να πάρει βοήθειες από άλλους παίκτες γιατί δεν βγαίνουν οι πόντοι.
Ο παράγοντας NHD
Ουσιαστικά, αν τα δούμε ψυχρά και σε πολύ επιδερμική προσέγγιση, η διαφορά του 1-1 από το 0-2, είναι η απόδοση του Χέιζ-Ντέιβις. Ο Αμερικανός παικταράς, άκουσε πολλά στο πρώτο παιχνίδι για το 1/13 σουτ. Πράγματι, 5-6 από αυτά, είναι σουτ που βάζει με κλειστά μάτια, πανεύκολες προσπάθειες χωρίς άμυνα που όμως βρήκανε στεφάνι. Ανεξάρτητα από τις φωνές για την διαιτησία του Παναθηναϊκού, αν το 1/13 ήταν 3/13 ο Παναθηναϊκός πιθανότατα να είχε κερδίσει. Αυτό πάντως που δεν του πιστώθηκε αφού ήρθε η ήττα, ήταν το απόλυτο παιχνίδι του στην άμυνα. Μπορεί πολλοί να στάθηκαν στην αστοχία του, αλλά στην άμυνα έχει κάνει απίθανα πράγματα, που λόγω της ήττας δεν σχολιάστηκαν αρκετά.
Στο δεύτερο παιχνίδι, ήταν βέβαιο, για όποιον γνωρίζει το μεντάλιτι του Αμερικανού, ότι θα ήταν ο κορυφαίος παίκτης του αγώνα. Προσωπικά ήμουν απόλυτα βέβαιος πριν το παιχνίδι, ότι θα κάνει
τρομερό ματς και θα έχει ένα πολύ καλό shooting βράδυ, αν ξαναβρεί τις ίδιες καλές προσπάθειες. Έτσι και έγινε, αφού αυτήν την φορά έβαλε σχεδόν όλα τα σουτ που βρήκε, οι συμπαίκτες του τον έβγαλαν σε καλές θέσεις για ποστ κατοχές και αυτός έκανε αυτό που ξέρει καλά. Όμως αν σταθούμε μόνο στο επιθετικό του performance, θα τον αδικήσουμε, αφού για ακόμα μια φορά στην άμυνα ήταν φανταστικός.
Βέβαια, για να λέμε και τα πράγματα όπως είναι, βοήθησε όλη η ομάδα προς αυτήν την κατεύθυνση. Όλοι οι παίκτες που αγωνίστηκαν, είχαν υψηλές εντάσεις, έπαιξαν αρκετά φύσικαλ και έβγαλαν τους αντιπάλους τους από τις αγαπημένες τους συνήθειες. Έτσι ήταν εύκολο και για τον Χέιζ-Ντέιβις, να ακολουθεί παντού τον Βεζένκοφ και να τον περιορίσει όπως και τον Πίτερς. Ο Ολυμπιακός πήρε από τα δύο τεσσάρια του 11 πόντους και ο ίδιος ο Αμερικανός μόνος του έβαλε 23.
Οι πράσινοι, έκλεισαν την πληγή του ριμπάουντ που υπήρχε στο πρώτο παιχνίδι και μάλιστα πήραν περισσότερους πόντους δεύτερης ευκαιρίας από τους αντιπάλους τους. Ανάγκασαν τους παίκτες του Μπαρτζώκα να πάνε σε μια συνήθεια που δεν την θέλει καθόλου, το overdribbling. Όταν ο Ολυμπιακός καταφεύγει σε κάτι τέτοιο σημαίνει ότι η λειτουργεία του έχει βραχυκυκλώσει. Άλλες φορές, υπάρχει ο Ντόρσει, υπάρχει ο Μακίσικ, παίκτες δηλαδή με ατομική ενέργεια και κάθετο παιχνίδι. Τώρα που δεν υπήρχαν, σε δύο ματς έχει σκοράρει 58 και 82, δηλαδή πολύ κάτω από τους μέσους όρους του. Είναι ξεκάθαρο ότι ο κόουτς Αταμάν έχει κάνει outcoach στα πρώτα δύο ματς τον προπονητή του Ολυμπιακού, για αυτό πρέπει να αναμένουμε απάντηση από τον κόουτς Μπαρτζώκα.
Είναι βέβαιο ότι ο Ολυμπιακός μοιάζει κάπως αδειασμένος από την κατάκτηση της Ευρωλίγκας και ο Παναθηναϊκός έχει μυρίσει αίμα αυτήν την στιγμή. Υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες σε μια τέτοια σειρά όπως η κούραση, με τον Παναθηναϊκό να παίζει πολύ ώρα με τους καλούς του παίκτες, την ώρα που ο κόουτς Μπαρτζώκας έχει την ευχέρεια να αλλάζει τους δύο από τους έξι ξένους. Μπορεί να μην του βγήκε χθες, αλλά μπορεί σε βάθος σειράς να έχει περισσότερη ενέργεια στην τελική ευθεία. Σημαντικό λοιπόν για την συνέχεια θα είναι το αν θα επιστρέψει ο Σλούκας και ο Ντόρσει και σε τι κατάσταση θα είναι, όπως και στο αν μπορεί ο Ολυμπιακός να επιστρέψει στα επίπεδα απόδοσης που είχε όλη την χρονιά, αφού τώρα φαίνεται εμφανώς πολύ κάτω από τα στάνταρ του. Έχουμε σειρά και όλα είναι ανοικτά.
