Θα ξεκινήσω από εκεί που τελείωσα στο προηγούμενο blog. Έγραψα ότι ο κύκλος του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στον Ολυμπιακό έκλεισε. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης αποφάσισε διαφορετικά, άρα έπεσα έξω ως προς τον χρόνο τουλάχιστον (και ίσως σε πρώτη φάση).
Δεν άλλαξαν μέσα σε ένα βράδυ όσα με οδήγησαν σε εκείνη την εκτίμηση, ούτε εξαφανίστηκαν τα αγωνιστικά προβλήματα επειδή οι δύο άνδρες έδωσαν τα χέρια και αποφάσισαν να συνεχίσουν μαζί. Από την άλλη, όσο βάζω τα δεδομένα στη ζυγαριά, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω τη λογική της απόφασης.
Επτά σκέψεις λοιπόν. Πόσες να ήταν για τον Ολυμπιακό;
1. Είναι ο προπονητής του Conference
Από εδώ ξεκινούν όλα. 29 Μαΐου 2024. Ο Μεντιλίμπαρ είναι ο άνθρωπος που οδήγησε τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του Conference League, στο πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας του σε επίπεδο ανδρών και στη μεγαλύτερη επιτυχία του ελληνικού ποδοσφαίρου σε συλλογικό επίπεδο.
Αυτό δεν διαγράφεται από έναν αποκλεισμό και δεν ξεθωριάζει επειδή η ομάδα σταμάτησε να παίζει το ποδόσφαιρο που περιμέναμε. Είναι Ιστορία. Και θα το ξαναγράψω: εγώ θα του έστηνα άγαλμα έξω από το νέο Καραϊσκάκη. Όποτε και όπως τελειώσει αυτή η σχέση, θα είναι ο προπονητής της 29ης Μαΐου. Προφανώς αυτό ζυγίζει και για τον Μαρινάκη. Και πολύ.
2. Η διοίκηση κοίταξε και στον καθρέφτη
Ο αποκλεισμός από το Champions League έχει ευθύνη Μεντιλίμπαρ. Έχει και ευθύνη διοίκησης. Ο Ολυμπιακός πήγε στα παιχνίδια που έκριναν έναν τεράστιο αγωνιστικό και οικονομικό στόχο με ρόστερ που δεν είχε ολοκληρωθεί, θέσεις που χρειάζονταν ενίσχυση παρέμεναν ανοιχτές και μεταγραφές που έπρεπε να έχουν γίνει νωρίτερα δεν είχαν γίνει.
Τώρα το ρεπορτάζ μιλά για πέντε-έξι προσθήκες. Όταν μετά τον αποκλεισμό ετοιμάζεσαι να προσθέσεις πέντε-έξι ποδοσφαιριστές, έχεις ήδη αναγνωρίσει στην πράξη ότι το πρόβλημα δεν καθόταν μόνο στον πάγκο. Η διοίκηση έχει το δικό της μερίδιο και φαίνεται αποφασισμένη να το διορθώσει.
3. «Μεταγραφές ανεξαρτήτως μπάτζετ»; Τώρα η μπάλα στον Μέντι
Ο αποκλεισμός από την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης κοστίζει στον Ολυμπιακό πολλά εκατομμύρια και η διοίκηση, αντί να κλείσει το πορτοφόλι, επικοινωνεί «μεταγραφές ανεξαρτήτως μπάτζετ». Αυτό είναι πολύ ισχυρό μήνυμα προς τον προπονητή.
Ο Μαρινάκης ουσιαστικά του λέει ότι τον κρατά, αναγνωρίζει και τα δικά του λάθη, θα επενδύσει ξανά και θα του δώσει παίκτες. Από εκεί και πέρα, κόουτς, η μπάλα είναι δική σου. Αν γίνουν οι μεταγραφές που πρέπει, θέλω να δω άλλον Ολυμπιακό. Περισσότερη δημιουργία, περισσότερες ιδέες, εναλλακτικούς τρόπους ανάπτυξης, μια ομάδα που θα μπορεί να ανοίξει έναν αντίπαλο χωρίς να περιμένει διαρκώς το κλέψιμο από το pressing και το λάθος του. Η διοίκηση υπόσχεται να διορθώσει το ρόστερ. Ο Μεντιλίμπαρ πρέπει να διορθώσει το ποδόσφαιρο.
4. Μέσα Αυγούστου αλλάζεις προπονητή;
Και ποιον φέρνεις; Το πρωτάθλημα αρχίζει σε μία εβδομάδα. Νέος προπονητής σημαίνει νέα φιλοσοφία, διαφορετικές απαιτήσεις, πιθανώς άλλες μεταγραφές, αλλαγές στην προπόνηση και στους ρόλους, ενώ αρχίζουν να παίζονται βαθμοί.
Μπορείς να το κάνεις. Το ερώτημα είναι εάν αξίζει το ρίσκο. Καμία απόλυση δεν συνοδεύεται από εγγύηση ότι ο επόμενος θα έρθει τον Δεκαπενταύγουστο και σε δέκα ημέρες θα μεταμορφώσει τον Ολυμπιακό. Ο Μαρινάκης προτίμησε τη συνέχεια από μια βίαιη επανεκκίνηση. Ποδοσφαιρικά, το καταλαβαίνω.
5. Ο Μαρινάκης έχει αδυναμία στον Βάσκο
Ας το πούμε όπως είναι. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης εκτιμάει απεριόριστα τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Και πώς να κάνει ή μάλλον πώς να νιώσει αλλιώς; Με τον Βάσκο έζησε τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή επιτυχία της προεδρίας του, με αυτόν είδε τον Ολυμπιακό να σηκώνει ευρωπαϊκή κούπα, να γιγαντώνεται μέσα στο γήπεδο και να γίνεται πράξη το "δε σταματάμε να ονειρευόμαστε".
Η σχέση τους αποδεικνύεται περισσότερο στις στραβές. Τον στήριξε μετά το 1-4 από τη Μακάμπι στο Καραϊσκάκη, όταν το εύκολο θα ήταν να αρχίσει η γνωστή προπονητολογία, και εκείνη η εμπιστοσύνη επέστρεψε λίγους μήνες αργότερα με το Conference League. Του έδωσε πίστωση και σε επόμενες δύσκολες στιγμές και τώρα, μετά έναν αποκλεισμό από το Champions League που πόνεσε αγωνιστικά, οικονομικά και επικοινωνιακά, του ξαναλέει «μένεις».
Πόσοι προπονητές του Ολυμπιακού στην εποχή Μαρινάκη θα είχαν αντέξει τόσες μεγάλες στραβές; Η απάντηση λέει πολλά για τη σχέση των δύο ανδρών. Ο Μεντιλίμπαρ παίρνει ένα ακόμη μεγάλο συγχωροχάρτι. Το πρώτο μετά τη Μακάμπι βγήκε χρυσό. Και κάθε επόμενο μπορεί να βγει χρυσό, μπορεί όμως κάποια στιγμή να αποδειχθεί και... φαρμακερό.
6. Τα αποδυτήρια είναι πάνω απ' όλα
Εδώ βρίσκεται ένας από τους σοβαρότερους λόγους της απόφασης. Τα αποδυτήρια. Μια ομάδα μπορεί να έχει αγωνιστικό πρόβλημα και να το διορθώσει, να αλλάξει σύστημα, να προσθέσει ποδοσφαιριστές, να δουλέψει διαφορετικά και να βρει λύσεις. Όταν σπάσουν τα αποδυτήρια, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση.
Ο Μεντιλίμπαρ εξακολουθεί να έχει τον σεβασμό των ποδοσφαιριστών του. Δεν βγαίνει εικόνα εσωτερικής διάλυσης, ούτε ομάδας που έχει αποσυνδεθεί από τον προπονητή της. Τα αποδυτήρια είναι το Α και το Ω μιας ποδοσφαιρικής ομάδας και ο Μαρινάκης αποφάσισε να μην τα... ανατινάξει μία εβδομάδα πριν αρχίσει το πρωτάθλημα.
7. Λευκή επιταγή ή... ερυθρόλευκη;
Εδώ βρίσκεται το πραγματικό νόημα της απόφασης. Λευκή επιταγή ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν έδωσε στον Μεντιλίμπαρ. Ερυθρόλευκη επιταγή τού έδωσε και στον Ολυμπιακό αυτή έχει έναν τελικό όρο: επιτυχία.
Η συγκεκριμένη επιταγή έχει δύο υπογραφές. Η μία είναι του Μαρινάκη. Εάν η διοίκηση υποσχέθηκε ενίσχυση, πρέπει να την κάνει πράξη, να καλύψει τα κενά και να παραδώσει στον προπονητή το ρόστερ με το οποίο συμφώνησαν ότι μπορούν να πετύχουν τους στόχους τους. Η δεύτερη υπογραφή είναι του Μεντιλίμπαρ. Εφόσον πάρει αυτά που ζήτησε, πρέπει να παρουσιάσει διαφορετικό Ολυμπιακό.
Αλλάζουμε. Αλλάζεις.
Και εδώ επιστρέφω στο προηγούμενο blog. Έγραψα ότι ο κύκλος του Μεντιλίμπαρ στον Ολυμπιακό έκλεισε. Η απόφαση του Μαρινάκη έδειξε ότι έπεσα έξω ως προς τον χρόνο και δεν έχω κανένα πρόβλημα να το παραδεχτώ. Αυτή άλλωστε ήταν η γενικότερη αίσθηση. Στην ουσία, όμως, εκείνου του κειμένου επιμένω.
Ο Ολυμπιακός πρέπει να αλλάξει. Να δημιουργεί, να σκέφτεται, να έχει περισσότερους τρόπους να επιτίθεται και να επιβάλλει το παιχνίδι του. Και προσωπικά εξακολουθώ να πιστεύω ότι εάν αυτό δεν συμβεί, τίποτα δεν αποκλείεται ακόμη και μέσα στη χρονιά. Τίποτα, ακόμα και ο senior ναη βγάλει τη χρονιά.
Η χθεσινή απόφαση μπορεί να αποδειχθεί μία ακόμη μεγάλη δικαίωση του Μαρινάκη για τον Μεντιλίμπαρ. Μπορεί ο χρόνος να δείξει ότι ο κύκλος που έγραψα πως έκλεισε, πήρε τελικά παράταση.
Το Conference εξασφάλισε στον Μεντιλίμπαρ για πάντα τη θέση του στην ιστορία του Ολυμπιακού. Ο Μαρινάκης τού εξασφάλισε τώρα τη θέση του στον πάγκο. Από εδώ και πέρα πρέπει ο ίδιος να την κρατήσει.
Γιατί η επιταγή δεν είναι λευκή. Είναι ερυθρόλευκη. Και στον Ολυμπιακό έχει αντίκρισμα: επιτυχία.
Ήδη η ομάδα έστειλε μήνυμα για πρωτάθλημα και τελικό Europa!!!
